"ΠΑΡΕΛΘΟΝ - ΕΛΛΑΔΑ - ΜΕΛΛΟΝ"

"ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ",

«Ὁ ἄνθρωπος φύσει πολιτικὸν ζῶον»*


Γενικά πιστεύεται πως το πολίτευμα που επικρατεί στον πιο αναπτυγμένο κόσμο είναι η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. Έτσι τουλάχιστο διακηρύσσεται στα Συντάγματα των χωρών του αναπτυγμένου κόσμου κι ίσως και σε άλλα. Αυτό συμβαίνει γιατί υπάρχει σύγχυση ανάμεσα στη Δημοκρατία και τον ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΣΜΟ. Όμως η Δημοκρατία και ο Κοινοβουλευτισμός είναι δύο πολύ διαφορετικά πολιτεύματα με κάποιες ΕΠΙΦΑΝΙΑΚΕΣ κυρίως, ομοιότητες.

Όλη η Ιστορία της Ανθρωπότητας δεν είναι παρά ένας αέναος και, πολύ συχνά, αιματηρός αγώνας για την εξουσία. Ο αγώνας για την εξουσία έχει διττή μορφή. Η κύρια μορφή του αγώνα για την εξουσία είναι η διαμάχη ανάμεσα στα διάφορα κράτη ή συνασπισμούς κρατών για την εξάπλωση της εξουσίας τους. Παραλλαγές αυτής της μορφής είναι ο αγώνας για την εξουσία μέσα στο ίδιο κράτος, μέσα στο ίδιο κόμμα, στην ίδια παράταξη, στην ίδια θρησκευτική ομάδα. Κάποια στιγμή, όταν εμφανίστηκε η Δημοκρατία, ο αγώνας για την εξουσία πήρε μια δεύτερη μορφή. Συνασπίστηκαν η ΟΛΙΓΑΡΧΙΑ με τη ΜΟΝΑΡΧΙΑ κατά της Δημοκρατίας. Όταν η Δημοκρατία χάθηκε οριστικά και αμετάκλητα το 338 π.Χ., στη μάχη της Χαιρώνειας, ο αγώνας για την εξουσία συνεχίστηκε και συνεχίζεται μέχρι σήμερα στην πρώτη, την πιο συνήθη, μορφή του.

Κι εδώ, από την αρχή, θα πρέπει να γίνουν κάποιες διασαφηνίσεις, για να αποφευχθούν κάποιες περιπλοκές. Θα πρέπει κατ’ αρχή να πούμε πως σύμφωνα με την α ρ χ α ί α ε λ λ η ν ι κ ή π ο λ ι τ ι κ ή σ κ έ ψ η τα πολιτεύματα διακρίνονται σε ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ και ΜΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ. Η βασική τους διαφορά είναι το ότι στα δημοκρατικά οι πολίτες ΔΕ χωρίζονται σε άρχοντες και αρχόμενους, ενώ στα μη δημοκρατικά υπάρχει διαχωρισμός των πολιτών σε ΑΡΧΟΝΤΕΣ και ΑΡΧΌΜΕΝΟΥΣ. Λέει ο Αριστοτέλης (Πολιτικά, Α, 1252a 15-16):

«κατὰ μέρος ἄρχων καὶ ἀρχόμενος, πολιτικόν»

(το να υπάρχει με σειρά, με περιτροπή, άρχοντας και αρχόμενος είναι χαρακτηριστικό πολιτικό).
Και αλλού:

«Ἐλευθερίας ἕν τὸ ἐν μέρει ἄρχειν καὶ ἄρχεσθαι»

(Ένα χαρακτηριστικό της ελευθερίας είναι το να ΆΡΧΕΙ και να ΆΡΧΕΤΑΙ κανείς με τη σ ε ι ρ ά του. Αριστ. Πολ. Ζ, 1317β 2-3).

Πιο συγκεκριμένα.

Και στη Δημοκρατία υπάρχουν βέβαια άρχοντες και αρχόμενοι. Αυτό άλλωστε είναι εμφανές και από τα δύο αποσπάσματα του Αριστοτέλη, που μόλις αναφέρθηκαν. Με τη διασάφηση ΟΜΩΣ ότι στη Δημοκρατία όλοι οι πολίτες αποτελούν ΜΊΑ ΕΝΙΑΙΑ ΟΜΑΔΑ, το Δ Η Μ Ο, και όλοι ε ν α λ λ ά σ σ ο ν τ α ι στα πολιτειακά αξιώματα, με θητεία ΕΝΙΑΎΣΙΑ συνήθως και ΜΗ επαναλήψιμη. Δηλαδή στη Δημοκρατία ΟΛΟΙ οι πολίτες περνάνε από ΟΛΑ σχεδόν τα αξιώματα, κανείς δεν τα ασκεί περισσότερο από τους άλλους και, κατά κανόνα, κανείς δεν ασκεί το ίδιο αξίωμα [αρχή] στη διοικητικο-εκτελεστική λειτουργία της εξουσίας. Αυτό σημαίνουν στα αρχαία οι εκφράσεις: «κατὰ μέρος» και «ἐν μέρει».

Κληρώθηκες, ήρθε η σειρά σου να ασκήσεις κάποιο αξίωμα; Το ασκείς και τελείωσες, δεν το ξαναπαίρνεις. Δεν ε π α γ γ ε λ μ α τ ο π ο ι ε ί σ α ι σε κανένα αξίωμα. Ίσως την επόμενη χρονιά κληρωθείς σε άλλο. Ούτε αυτό όμως θα σημαίνει ότι εισάγεται με άλλο τρόπο ο θεσμός του ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΣΜΟΥ στην άσκηση της εξουσίας. Και υπάρχει κι αυτό ακόμα στη Δημοκρατία: Όσοι αναλάβουν κάποιο αξίωμα, λιγότερο ή περισσότερο σημαντικό, Λ Ο Γ Ο Δ Ο Τ Ο Υ Ν.

--------
* Αριστ. Πολ. Α, 1253α 2-3

Κατά τον Αριστοτέλη, κύριο γνώρισμα της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, η ειδοποιός διαφορά της, είναι το ότι αναδείχνει τους άρχοντες με ΚΛΗΡΩΣΗ` η εκλογή είναι η ειδοποιός διαφορά της ΟΛΙΓΑΡΧΙΑΣ. Λέει χαρακτηριστικά ο μεγάλος Σταγειρίτης:

«Λέγω δ’ οίον δοκεί ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΝ μεν το Κ Λ Η Ρ Ω Τ Ά Σ είναι τας αρχάς, το δ’ Α Ι Ρ Ε Τ Ά Σ ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΟΝ…», Πολιτικά, Δ, 1294b 8-9.

Η κ λ ή ρ ω σ η ΔΕΝ επιτρέπει τη διάκριση των πολιτών σε άρχοντες και αρχόμενους. Να σημειωθεί πως στην Αθήνα, που είχε 7000 περίπου άρχοντες (δικαστές, διαιτητές, βουλευτές, διοικητικούς υπαλλήλους), οι 6805 ήσαν κληρωτοί ή ποσοστό 98%.

Άλλο σπουδαίο γνώρισμα της Δημοκρατίας είναι η τριττή διάκριση των λειτουργιών της εξουσίας, των μορίων της πολιτείας (νομοθετική, δικαστική, διοικητικο-εκτελεστική).

Πληροφορίες για τη Δημοκρατία έχουμε κυρίως στην Αθηναίων Πολιτεία τη Ρητορική και τα Πολιτικά του Αριστοτέλη και ευκαιριακά και σε άλλα αρχαία ελληνικά κείμενα. Ό,τι άλλο κι αν έχει γραφεί ή γράφεται και θα γραφεί από τους μεταγενέστερους για τη Δημοκρατία, δεν αξίζει παρά μόνο το βάρος του σε χαρτί, αν δεν αναφέρει την ΕΙΔΟ-ΠΟΙΌ ΔΙΑΦΟΡΆ του δημοκρατικού πολιτεύματος, την ΚΛΗΡΩΣΗ. Να σημειώσουμε ακόμα πως η Δημοκρατία είναι ΜΊΑ και ΜΟΝΑΔΙΚΗ και ΧΩΡΙΣ ΕΠΙΘΕΤΑ, (: ό,τι, δηλαδή, λένε "άλλοι" για τον ...Θεό τους!). Όποιος επιχειρεί να προσάψει κάποιο επιθετικό προσδιορισμό στη Δημοκρατία σημαίνει πως ΔΕΝ έχει υπόψη του τα βασικά έργα που πραγματεύονται τη Δημοκρατία και ουσιαστικά ΔΕΝ ξέρει τι είναι η Δημοκρατία.

Η Δημοκρατία προέρχεται, όπως θα δούμε πιο κάτω, από τη μείξη της αρχέγονης ΓΥΝΑΙΚΟΚΡΑΤΊΑΣ με την ΠΑΤΡΙΑΡΧΊΑ, που τη διαδέχθηκε. Για διάφορες συγκυρίες, για τις οποίες θα μιλήσουμε αργότερα, η μείξη αυτή συντελέστηκε ΜΌΝΟ στους Έλληνες. Στους άλλους λαούς και πολιτισμούς παρόμοιες συγκυρίες ΔΕ συνέβηκαν και τέτοια πολιτική μείξη ΔΕΝ πραγματοποιήθηκε. Έτσι Δημοκρατία έχουμε, κ α τ ά κ α ν ό ν α, ΜΌΝΟ στην ΕΛΛΑΔΑ και τις ΠΟΛΕΙΣ-ΚΡΑΤΗ, που ήταν αποικίες της. Κι ό χ ι π α ν τ ο ύ στην Ελλάδα κι ο ύ τ ε σε όλες τις αποικίες της.

Οι πληροφορίες, που έχουμε, κάνουν νύξεις για την ύπαρξη της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ στον ελληνικό χώρο από το 3000 π.Χ. (Πολιόχνη Λήμνου). Από τους χρόνους του Θησέα (1230-1200 π.Χ.) η παράδοση μας παρέχει πιο πολλές και πιο συγκεκριμένες πληροφορίες για τη Δημοκρατία. Η ακμή της ήταν τον 5ο και τον 4ο αι. π.Χ. ιδιαίτερα στην Αθήνα αλλα και γενικότερα σ’ όλο τον ελληνικό χώρο. Η Δημοκρατία όμως ΧΑΘΗΚΕ και για την Ελλάδα το 338 π.Χ. (Μάχη της Χαιρώνειας). Από τότε δεν αναβίωσε ΠΟΤΈ π ι α.

Στα μη δημοκρατικά πολιτεύματα οι πολίτες χωρίζονται σε δύο ανισοπληθείς ομάδες: μία μικρή, τους ΑΡΧΟΝΤΕΣ, και μία μεγάλη, τους ΑΡΧΌΜΕΝΟΥΣ. Τα πολιτειακά αξιώματα και άλλες αξιοζήλευτες θέσεις είναι στην εμβέλεια ΜΟΝΟ της μικρής ομάδας` τα μέλη της είναι σχεδόν ΜΌΝΙΜΑ και ουσιαστικά ΑΝΕΥΘΥΝΑ, γιατί στην πράξη ΠΟΤΈ ΔΕΝ ΛΟΓΟΔΟΤΟΥΝ. Πολύ σπάνια μέλη της μεγάλης ομάδας περνούν στη μικρή. Ένα τέτοιο μη δημοκρατικό πολίτευμα είναι και ο Κ ο ι ν ο β ο υ λ ε υ τ ι σ μ ό ς.

Τον ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΣΜΟ τον κατασκεύασαν οι Βρετανοί. Και τον κατασκεύασαν στην προσπάθειά τους να περιορίσουν την αγγλική ΜΟΝΑΡΧΙΑ. Οι Βρετανοί ΟΜΩΣ μιμήθηκαν το αυτοκρατορικό πολίτευμα των Ρωμαίων και των Βυζαντινών και τη Δημοκρατία τη μιμήθηκαν ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΚΑ. Κυρίως σφετερίστηκαν το όνομά της, γιατί ΠΑΝΤΑ έδινε ελπίδες στους ανθρώπους,

Α. ΚΟΝΤΟΣ, φιλόλογος-γλωσσολόγος, νομικός, δρ. της Κοινωνικής Ιστορίας, "ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΣΜΟΣ, (Δύο διαφορετικά πολιτεύματα)", Δημοκληροκρατία.

****

ΠΑΙΔΕΣ,

ρίξτε του μια και ...δυό και τρεις ματιές, -λέμε! ΑΞΙΖΕΙ!!! Για να ξέρουμε και γιατί ακριβώς μιλάμε, όταν χρησιμοποιούμε τους σχετκούς πολιτικούς όρους

ΓΕΙΑ + ΧΑΡΑ σε όλους!

νήπιος γέρων

Διάλογοι

-…Πες μου λοιπόν, πως εννοείς εσύ την Δημοκρατία;

-…Δημοκρατία υπάρχει όταν, όλοι οι πολίτες είναι ίσοι απέναντι στους νόμους, όταν έχουν τα ίδια δικαιώματα, αλλά και όταν όλοι τιμούν και σέβονται τους νόμους. Γιατί μέλημα του νόμου είναι η διασφάλιση του κοινού συμφέροντος. Δημοκρατία υπάρχει όταν, οι νόμοι είναι δίκαιοι και οι πολίτες τηρούν αυτούς τους νόμους, όχι από το φόβο της ποινής, αλλά από σεβασμό απέναντι σε αυτούς που κάθε φορά βρίσκονται στην εξουσία, απέναντι στους ίδιους τους νόμους και κυρίως, όπως λέει ο Θουκυδίδης, απέναντι σε εκείνους τους νόμους που έχουν θεσπιστεί για την προστασία των αδικημένων.

Δημοκρατία υπάρχει όταν, υπάρχει ελευθερία λόγου. Οι αρχαίοι Έλληνες χρησιμοποιούσαν για τα δηλώσουν αυτή την έννοια τις λέξεις ισηγορία και παρρησία. Ο Ισοκράτης στο λόγο του «Περί Ειρήνης», που είναι γραμμένος σε μια εποχή που το δημοκρατικό πολίτευμα μαστίζεται από τους δημαγωγούς και βρίσκεται στην παρακμή του, κατηγορεί τους Αθηναίους γιατί έχουν μεν ισηγορία αλλά δεν υπάρχει παρρησία. Ισηγορία είναι το δικαίωμα που έχουν όλοι οι πολίτες να αγορεύσουν, να μιλήσουν στην Εκκλησία του Δήμου. Η παρρησία όμως είναι κάτι παραπάνω από την ισηγορία. Παρρησία είναι το δικαίωμα του πολίτη να μπορεί όχι απλώς να έχει το λόγο, αλλά να εκφράσει τη γνώμη του ελεύθερα, ακόμη και αν αυτή δεν είναι σύμφωνη με τη γνώμη των άλλων. Γιατί δεν έχει πραγματικά κανένα νόημα να πει κανείς τη γνώμη του, αν δεν μπορεί να εκφράσει ελεύθερα αυτό που πραγματικά πιστεύει χωρίς να αποδοκιμάζεται από τους άλλους για αυτό. Κάτι τέτοιο προϋποθέτει μια ευρύτητα πνεύματος τέτοια, που να μπορεί να δεχτεί το διαφορετικό, το αντίθετο.

Η δημοκρατία χρειάζεται υπεύθυνους πολίτες. Πολίτες που να αναλαμβάνουν το μερίδιο της ευθύνης τους για όσα γίνονται. Πολίτες με ευρύτητα πνεύματος, απαλλαγμένους από φανατισμό, που ξέρουν να σέβονται την προσωπικότητα του διπλανού τους και να του αναγνωρίζουν το δικαίωμα να είναι διαφορετικός από αυτούς. Και από την άλλη μεριά, η πολιτεία οφείλει να σέβεται τους πολίτες της και να φροντίζει για το καλό όλων. Να δίνει σε όλους χωρίς διάκριση το δικαίωμα να μορφωθούν και να αναπτυχθούν ως προσωπικότητες. Να παρέχει ευκαιρίες για όλους και να στηρίζεται στην αξιοκρατία. Καθένας έχει μια θέση, ανεξάρτητα από το ποια είναι αυτή, στην οποία μπορεί να αποδώσει καλύτερα και να προσφέρει στο κοινωνικό σύνολο.

Όλοι οι πολίτες έχουν δικαίωμα να αναλάβουν αξιώματα, χωρίς να παίζει ρόλο η κοινωνική τους καταγωγή ή η οικονομική τους κατάσταση. Αυτή η αρχή βέβαια συνδέεται πολύ στενά με την αρχή της αξιοκρατίας. Ο καθένας πολίτης έχει τη θέση εκείνη που του αρμόζει μέσα σε μια δημοκρατική πολιτεία. Ολόκληρη η πολιτεία μπορεί να λειτουργεί σωστά, αν βρίσκεται ο κατάλληλος άνθρωπος στην κατάλληλη θέση.

Η σύγχρονη Δημοκρατία χρειάζεται λειτουργούς, στην χάραξη εξωτερικής και εσωτερικής πολιτικής, στην δημόσια διοίκηση, στην Δικαιοσύνη. Δεν χρειάζεται διαχειριστές (managers) και εκτελεστές μίας ιδεολογικής παραφυάδας.
Η σύγχρονη Δημοκρατία χρειάζεται έναν Τύπο έντυπο αλλά κυρίως έντιμο.

Η Δημοκρατία, είτε σύγχρονη είτε όχι, είναι μία καθημερινή μάχη με τους φοβερότερους αντιπάλους. Τους ίδιους τους πολίτες της.

-Και τώρα νομίζεις ότι είπες κάτι νέο;
-Όχι βέβαια, αλλά τι εννοείς;
-Όλα αυτά μου ακούγονται πολύ κοινότυπα. Έχουν ειπωθεί χιλιάδες φορές από χιλιάδες ανθρώπους, φιλόσοφους, πολιτικούς, διανοούμενους, αλλά και απλούς πολίτες.
-Συμφωνώ, αλλά τότε γιατί υπάρχει ακόμα και σήμερα τόσο μεγάλο έλλειμμα Δημοκρατίας;
-…..


ΥΓ1. Επειδή πολλά γράφονται και ακούγονται, που κοντεύουν να πείσουν ότι η γη είναι επίπεδη, επισημαίνω ότι η αξιοπιστία των λεγομένων και των γραφόμενων είναι ακριβώς αντίστοιχη με την αξιοπιστία των λεγόντων και των γραφόντων.
ΥΓ2. Προς έγκριτους πολιτικούς, δημοσιογράφους αλλά και απλούς πολίτες του αδικτύωτου και «δικτυωμένου» τόπου.
Ανοίξτε τα βιβλία σας που τα κάλυψε η σκόνη.
Και εάν δεν έχετε αρκετά, αγοράστε μπας και κινηθεί και η αγορά.
Και εάν είστε τσιγκούνηδες, υπάρχουν και δανειστικές βιβλιοθήκες.
Και εάν βαριέστε να κουνηθείτε, υπάρχει και το διαδίκτυο.
Η αργομισθία σας δεν είναι πια μόνη «αργή» αλλά σέρνεται.
Μα πάνω από όλα ανοίξτε την σκέψη σας. Αν τολμάτε.

Για την γλώσσα

Είπαν και δεν εισακούσθησαν.

Μέσα σ᾿ ἕνα τέτοιο πνεῦμα εἶχα κινηθεῖ ἄλλοτε, ὅταν ἔλεγα ὅτι ἕνα τοπίο δὲν εἶναι, ὅπως τὸ ἀντιλαμβάνονται μερικοί, κάποιο ἁπλῶς σύνολο γῆς, φυτῶν καὶ ὑδάτων. Εἶναι ἡ προβολὴ τῆς ψυχῆς ἑνὸς λαοῦ ἐπάνω στὴν ὕλη.
Θέλω νὰ πιστεύω — καὶ ἡ πίστη μου αὐτὴ βγαίνει πάντοτε πρώτη στὸν ἀγώνα της μὲ τὴ γνώση — ὅτι, ὅπως καὶ νὰ τὸ ἐξετάσουμε, ἡ πολυαιώνια παρουσία τοῦ ἑλληνισμοῦ πάνω στὰ δῶθε ἢ ἐκεῖθε τοῦ Αἰγαίου χώματα ἔφτασε νὰ καθιερώσει μιὰν ὀρθογραφία, ὅπου τὸ κάθε ὠμέγα, τὸ κάθε ὕψιλον, ἡ κάθε ὀξεία, ἡ κάθε ὑπογεγραμμένη δὲν εἶναι παρὰ ἕνας κολπίσκος, μιὰ κατωφέρεια, μιὰ κάθετη βράχου πάνω σὲ μιὰ καμπύλη πρύμνας πλεούμενου, κυματιστοὶ ἀμπελῶνες, ὑπέρθυρα ἐκκλησιῶν, ἀσπράκια ἢ κοκκινάκια, ἐδῶ ἢ ἐκεῖ, ἀπὸ περιστεριῶνες καὶ γλάστρες μὲ γεράνια.
Εἶναι μία γλώσσα μὲ πολὺ αὐστηρὴ γραμματική, ποὺ τὴν ἔφκιασε μόνος του ὁ λαός, ἀπὸ τὴν ἐποχὴ ποὺ δὲν ἐπήγαινε ἀκόμη σχολεῖο. Καὶ τὴν τήρησε μὲ θρησκευτικὴ προσήλωση κι ἀντοχὴ ἀξιοθαύμαστη, μέσα στὶς πιὸ δυσμενεῖς ἐκατονταετίες. Ὥσπου ἤρθαμ᾿ ἐμεῖς, μὲ τὰ διπλώματα καὶ τοὺς νόμους, νὰ τὸν βοηθήσουμε. Καὶ σχεδὸν τὴν ἀφανίσαμε. Ἀπὸ τὸ ἕνα μέρος τῆς φάγαμε τὰ κατάλοιπα τῆς γραφῆς της καὶ ἀπὸ τὸ ἄλλο τῆς ροκανίσαμε τὴν ἴδια της τὴν ὑπόσταση, τὴν κοινωνικοποιήσαμε, τὴν μεταβάλαμε σὲ ἕναν ἀκόμα μικροαστό, ποὺ μᾶς κοιτάζει ἀπορημένος ἀπὸ κάποιο παραθυράκι κάποιας πολυκατοικίας τοῦ Αἰγάλεω.
Δὲν ἀναφέρομαι σὲ καμμιὰ χαμένη γραφικότητα. Οὔτε θυμᾶμαι νά ᾿χω ζήσει σὲ καμμιὰ καλὴ ἐποχὴ γιὰ νὰ τὴ νοσταλγῶ. Ἁπλῶς, δὲν ἀνέχομαι τὶς ἀνορθογραφίες. Μὲ ταράζουν. Νιώθω σὰν ν᾿ ἀνακατώνονται τὰ γράμματα στὸ ἴδιο μου τὸ ἐπώνυμο, νὰ μὴν ξέρω ποιὸς εἶμαι, νὰ μὴν ἀνήκω πουθενά. Τόσο πολὺ αἰσθάνομαι νὰ εἶναι ἡ ζωή μου συνυφασμένη μ᾿ αὐτὴν τὴν «ὑδρόγεια λαλιά», ποὺ δὲν εἶναι παρὰ ἡ ὀπτικὴ φάση τῆς ἑλληνικῆς λαλιᾶς, τῆς ἱκανῆς μὲ τὴ διπλή της ὑπόσταση νὰ ὁμιλεῖ καὶ νὰ ζωγραφίζει συνάμα. Καὶ ποὺ ἐξακολουθεῖ ἀθόρυβα ὅσο καὶ δραστικά, παρὰ τὶς ἄνωθεν ἐπεμβάσεις, νὰ εἰσχωρεῖ ὁλοένα μέσα στὴν ἱστορία καὶ μέσα στὴ φύση ποὺ τὴ γέννησαν, ἔτσι ὥστε νὰ μετατρέπει τεράστιες ποσότητες παρελθόντος χρόνου σὲ παρόν, καὶ νὰ μετατρέπεται ἀπὸ τὸ παρὸν αὐτὸ σὲ ὄργανο προικισμένο μὲ τὴ δύναμη νὰ ὁδηγεῖ τὰ στοιχεῖα τῆς ζωῆς μας στὴν πρωτογενὴ φυσική τους ἀλήθεια.
Ὀδυσσέας Ἐλύτης

Ἂν δὲν θέλετε, κύριοι τοῦ ὑπουργείου, νὰ κάνετε φωνητικὴ ὀρθογραφία, τότε πρέπει ν’ ἀφήσετε τοὺς τόνους καὶ τὰ πνεύματα, γιατὶ αὐτοὶ ποὺ τοὺς βάλανε ξέρανε τὶ κάνανε. Δὲν ὑπῆρχαν στὰ ἀρχαῖα ἑλληνικά, γιατὶ ἁπλούστατα ὑπῆρχαν μέσα στὶς ἴδιες τὶς λέξεις. Αὐτοί, οἱ Κριαρᾶς καὶ οἱ ἄλλοι, τὰ κτήνη τὰ τετράποδα ποὺ ἔκαναν αὐτὲς τὶς μεταρρυθμίσεις —αὐτὸ παρακαλῶ νὰ γραφεῖ στὶς ἐφημερίδες— δὲν ξέρουν τὶ εἶναι γλώσσα. Δὲν ξέρουν αὐτὸ ποὺ γνώριζε ἡ κόρη μου στὰ τρία της χρόνια. Μάθαινε μία λέξη καὶ μετὰ ἔψαχνε γιὰ τὶς συγγενεῖς της. Αὐτὸ εἶναι μιὰ γλώσσα. Ἕνα μάγμα, ἕνα πλέγμα, ὅπου οἱ λέξεις παράγονται οἱ μὲν ἀπὸ τὶς δέ, ὅπου οἱ σημασίες γλιστρᾶνε ἀπὸ τὴ μία στὴν ἄλλη, εἶναι μιὰ ὀργανικὴ ἑνότητα ἀπὸ τὴν ὁποία δὲν μπορεῖς νὰ βγάλεις καὶ νὰ κολλήσεις πράγματα, δυνάμει μιᾶς ψευτοκυβέρνησης, καθισμένος σ’ ἕνα γραφεῖο στὸ ὑπουργεῖο Παιδείας. Ἡ κατάργηση τῶν τόνων καὶ τῶν πνευμάτων εἶναι ἡ κατάργηση τῆς ὀρθογραφίας, ποὺ εἶναι τελικὰ ἡ κατάργηση τῆς συνέχειας. Ἤδη, τὰ παιδιὰ δὲν μποροῦν νὰ καταλάβουν Καβάφη, Σεφέρη, Ἐλύτη, γιατὶ αὐτοὶ εἶναι γεμάτοι ἀπὸ τὸν πλοῦτο τῶν ἀρχαίων ἑλληνικῶν. Δηλαδή, πᾶμε νὰ καταστρέψουμε ὅ,τι κτίσαμε. Αὐτὴ εἶναι ἡ δραματικὴ μοίρα τοῦ σύγχρονου ἑλληνισμοῦ.
Κορνήλιος Καστοριάδης

Οἱ ποιητὲς καὶ οἱ λογοτέχνες δίνουν τὴν φυσιογνωμία τοῦ ἔθνους. Αὐτὴ λοιπὸν τὴ φυσιογνωμία ἐπιχειροῦν σήμερα νὰ τὴν παραμορφώσουν. Δὲν ἔχουμε φυσιογνωμία ἑλληνική.
Ὑπάρχει μιὰ νοοτροπία ποὺ θέλει νὰ τὰ ἁπλοποιήσει ὅλα. Κι ἀναρωτιέμαι γιατὶ; Γιατί οἱ ἄνθρωποι δὲν πρέπει νὰ μοχθοῦν; Γιατί ὁ καρπὸς τοῦ μόχθου περιφρονεῖται τόσο πολύ, ἐνῷ τόσο ἀνάγκη τὸν ἔχουμε τώρα εἰδικὰ ποὺ ἀνήκουμε στὴν Εὐρώπη καὶ χρειαζόμαστε ὅσο ποτὲ ἄλλοτε τὰ πνευματικὰ ὅπλα; Αὐτὴ ἡ νοοτροπία τῆς ἁπλοποιήσεως μᾶς ἔχει ὁδηγήσει στὸ σημεῖο νὰ κακοποιοῦμε καὶ νὰ ἐκχυδαϊζουμε τὰ πάντα. Εἶναι ἀπελπιστικό, ὀδυνηρό, γιὰ νὰ μὴν πῶ θανατηφόρο.
Ἀναρωτιέται λοιπὸν κανεὶς τί θὰ παραλάβει καὶ ἀπὸ ποιούς ἡ νέα γενιὰ μὲ τὴν ὁποία τόσο πολὺ ἀσχολεῖται ἡ παροῦσα κατάσταση. Τί σκοπὸ ἔχουν ἄραγε οἱ ὑπεύθυνοι ποὺ μεταχειρίζονται τόσο ἄσχημα τὴν γλώσσα; Τί τέλος πάντων θέλουν νὰ παραδώσουν καὶ ἀπὸ ποιούς τὸ παρέλαβαν;
Ὕβρις καὶ τίποτε ἄλλο χαρακτηρίζει τὴν παροῦσα κατάσταση. Ὕβρις καί, δυστυχῶς, τῆς ὕβρεως, πάντοτε ἕπεται ἡ Νέμεσις. Τώρα βέβαια μιλᾶμε περὶ πολιτιστικοῦ κόσμου, περὶ πολιτιστικῶν ἐκδηλώσεων. Τί θὰ πεῖ πολιτιστικὸ; Παίζουμε μὲ τὶς λέξεις. Λέμε λέξεις. Καὶ βεβαίως πίσω ἀπ’ αὐτὲς τὶς λέξεις δὲν ὑπάρχει τίποτε ἄλλο παρὰ ἕνας μοναδικὸς σκοπός: Ἡ ἐρείπωση τῆς γλώσσας, ἡ κατάργηση τῶν ἐννοιῶν, ὥστε οἱ ἄνθρωποι οὔτε νὰ συνεννοοῦνται, οὔτε νὰ μποροῦν νὰ σκέφτονται. Γιατὶ μόνον ἔτσι θὰ μποροῦν ὁρισμένοι νὰ κάνουν τὴν δουλειά τους: Νὰ θάψουν τὸν τόπο. (...) Εἶμαι Ἕλληνας, γι’ αὐτὸ πονῶ καὶ ὑποφέρω γιὰ ὅ,τι βλέπω μπροστά μου. Γιὰ ὅ,τι αἰσθάνομαι νὰ ἔρχεται.
Δημήτρης Χὸρν

Εδώ η πηγή και όλα τα αποφθέγματα.

Οι Ονειρευτές

… οι σημειώσεις της Πηνελόπης
Οι Ονειρευτές …της Ανθρωπότητας:
Το Πνεύμα του Ανθρώπου!
.

Από τη κορυφή του βράχου, που προσγειώθηκα απαλά, είδα τον απέραντο Ωκεανό να απλώνεται μπροστά μέχρι το Άπειρο .
Κοίταξα προς την Δύση, που είναι η προτίμηση μου γιατί είμαι Δυτική γυναίκα.
Ένα απαλό αεράκι δροσερό με αγκάλιασε και μου ψιθύρισε μυριάδες μυστικά.
Έβαλα μια κόκκινη κορδέλα στα μαλλιά, περιμετωπικά για να μη ταξιδεύουν
ανακατωμένα στον άνεμο.
Το κόκκινο είναι το μόνο χρώμα που δεν είχε αυτή η κορδέλα
αφού το χρώμα που βλέπουμε είναι αυτό που ανακλάται ταξιδεύει και φθάνει στα μάτια μας.
Γι αυτό και βλέπουμε μια κορδέλα κόκκινη η …μπλε.
Ο Κόσμος δεν είναι ποτέ όπως φαίνεται.
Το μαύρο είναι απουσία χρώματος.
Όλες οι μαύρες επιφάνειες απορροφούν όλα τα χρώματα σαν μαύρες τρύπες και δεν διαφεύγει τίποτα, οπότε τα βλέπουμε, ‘μαύρα’.
Το άσπρο αντανακλά όλα τα χρώματα και βλέπουμε τη σύνθεση τους φωτός… το άσπρο.
Το χρώμα είναι συναίσθημα! Είναι δονήσεις στο υποσυνείδητο, επιρροές και επιδράσεις.
Είναι η σύνδεση με τους Ονειρευτές μιας και οι χρωματικές προτιμήσεις δείχνουν ψυχολογικές και συναισθηματικές καταστάσεις που μπορεί να συνδέονται βαθιά με το υποσυνείδητο μας και δεν πρέπει να προσπερνώνται επιπόλαια.
Πολλοί άνθρωποι πάσχουν όχι από έλλειψη τροφής αλλά από έλλειψη χρώματος, έχουν χρωματική ανεπάρκεια.
Και πολλά προβλήματα υγείας μπορεί να διορθωθούν αν προσεχτεί αυτό το θέμα και ίσως αλλάζοντας ή επανεξετάζοντας μια χρωματική εμμονή να δούμε και την ζωή μας να περνάει σε άλλη φάση δόνησης.
Βαθιά και δύσκολα περιστατικά της ζωής μας συνδέονται με χρωματικές εμμονές.
Δεν είναι τυχαίο που σε μια ανταγωνιστική, σκληρή, εγωκεντρική, δογματική, σεξουαλικά ανισσόροπη και καταθλιπτική κοινωνία,κυρίως Δυτικού τύπου, κυριαρχεί το μαύρο και πολύ σκούρα χρώματα και βλέπεις παντού ανθρώπους
σαν ρασσοφορεμένους μαύρους παπάδες…και υπερβολικό αριθμό κατάμαυρων μπλογκ…
Έβαλα το αριστερό μου χέρι στο αριστερό ρουθούνι και με φορά προς τα αριστερά πραγματοποίησα κυκλικές στροφές ήρεμα και ρυθμικά ξεκινώντας από τα πέλματα και οραματιζόμενη τα χρώματα των ονειρευτών στα αντίστοιχα σημεία του σώματος με τα ενεργειακά τους κέντρα.
Ανεβάζοντας την ενέργεια από το ιώδες του Ποσειδώνα έως το κόκκινο του Άρη στο κεφάλι, κρατώντας πάντα τα πόδια ζεστά και το κεφάλι κρύο.
Επανέλαβα με την αντίθετη φορά, χτυπώντας ελαφρά αλλά δυναμικά τα πόδια σαν τους αρχαίους Κουρήτες πάντα κυκλικά και με Πρόθεση.
Ένιωσα την ενέργεια να ξετυλίγεται και να ανεβαίνει κυματιστά.
Ένα λαμπερό φως εμφανιζόταν μπροστά μου που το έβλεπα και με κλειστά τα μάτια, η αίσθηση της βαθιάς γαλήνης και ενότητας.
‘Ολα είναι… Ένα .
Ένας ευτυχισμένος θεός, όπως το οραματίστηκε ο θείος Πλάτων στον Τίμαιο και λέει:
“Η σκέψη του αιώνιου θεού, η οποία αφορούσε τον θεό που θα γεννηθεί, έφτιαξε το σώμα του κόσμου λείο, ομαλό και με όλα τα μέρη του σε ίδια απόσταση από το κέντρο, δηλαδή ένα κόσμο τέλειο, ενιαίο και αποτελούμενο από τέλεια χαρακτηριστικά.Στην μέση του τοποθέτησε την ψυχή….
Έτσι δημιούργησε ένα και μοναδικό κόσμο που κινείται κυκλικά , που από την αυτάρκεια του παίρνει από μέσα του ότι χρειάζεται, δίχως να έχει ανάγκη από τίποτα άλλο, που γνωρίζει ο ίδιος τον εαυτό του και τον αγαπά πολύ.Γι’αυτο τον λόγο τον έφτιαξε ευτυχισμένο θεό. “
Υπάρχει μια ζωή ,μια συνείδηση σε τελευταία ανάλυση, ένας μόνο εαυτός, ΄διότι, παρόλο που είμαστε ατομικές μονάδες στο επίπεδο του αληθινού εαυτού υπάρχει εν-ότητα.
Στο φυσικό επίπεδο κυριαρχεί η έννοια της χωριστικότητας από την αίσθηση της ατομικότητας.
Στο επίπεδο των ονειρευτών υπάρχει ομαδικά συνείδηση και όλη η αίσθηση της ατομικότητας βασίζεται σε ευφυή συνεργασία.
Υπάρχει μόνο εκείνη η ολότητα που ονομάζεται πνεύμα του Ανθρώπου, με την βαθύτερη σημασία του όρου:
Η Ολότητα του Εαυτού, που εκδηλώνεται σαν εκατομμύρια εκατομμυρίων ατομικές μονάδες, η οποία κάθε μια βλέπει τον εαυτό της σε απομόνωση από τις άλλες μονάδες.
Ο πολεμιστής για να καλλιεργήσει την ολότητα του εαυτού πρέπει να ανοίξει την καρδιά του και ο μόνο τρόπος είναι να ζει και να περπατά σε ένα μονοπάτι με καρδιά,
Αυτό πνεύμα του ανθρώπου, κατεβαίνοντας στην ύλη, διαιρείται σε 12 ομάδες, γνωστές με διάφορα ονόματα, κάθε μια έχει την δική της ταχύτητα του κραδασμού.
Αυτή η δόνηση όταν ειδωθεί από ένα οραματιστή δημιουργεί την εντύπωση ενός ιδιαίτερου χρώματος και έτσι μιλάμε για το χρώμα του ονειρευτή, που είναι μάλλον μια γκάμα χρωμάτων στο συγκεκριμένο τόνο.
Τα χρώματα των Ονειρευτών συνδέονται με του Ολύμπιους Θεούς και τα τα 12 ζώδια , τα 12 κομμάτια της εκλειπτικής που χωρίζεται η Αύρα της Γης.
Είναι οι 12 θεοί που φτιάχνουν το ενεργειακό σώμα του ανθρώπου
και εμείς βλέπουμε την προβολή του στο φυσικό επίπεδο.
1. Κριός, το κόκκινο της φωτιάς και του αίματος Άρης
2. Ταύρος , το πράσινο της Γης και των δέντρων Δήμητρα, Περσεφόνη,Γη
3. Δίδυμοι, το απαλό κίτρινο των κίτρινων φύλλων Ερμής
4. Καρκίνος, οι ασημί ανταύγειες της Σελήνης στο νερό την νύχτα Ήρα
5. Λέων, το κίτρινο των στάχεων και οι χρυσαφένιες αποχρώσεις του Ήλιου Απόλλων
6. Παρθένος το απαλό μπεζ προς το λευκό Εστία
7. Ζυγός, απαλό ροζ και όλα τα παστέλ Αφροδίτη
8. Σκορπιός μωβ και το …μαύρο Ήφαιστος, Πλούτων
9. Τοξότης πορτοκαλί των μοναχών Σαολίν, έως καφέ Αθηνά, Κρόνος
10. Αιγόκερως, πορφυρό …της εξουσίας Ζευς
11. Υδροχόος τουρκουάζ και το σιέλ του ουρανού Άρτεμις, Ουρανός
12. Ιχθείς το ιώδες και το γαλαζωπό μπλε της απέραντης θάλασσας Ποσειδών

Το κλειδί της σύνδεσης με τους ονειρευτές, είναι ο Απόλλων που καθορίζει την ηλιακή συνείδηση στο σημείο της Αντίληψης κοντά στην καρδιά.
Αν και ο πραγματικός αρχηγός είναι ο Ζευς αλλά δεν φαίνεται άμεσα,
όπως όλοι οι ‘πραγματικοί ‘ αρχηγοί.
Η Κίντο κατάλαβε την παρουσία μου και έτρεξε κοντά μου.
Η Κίντο είναι μια πολύ σοβαρή και δυνατή λέαινα που την βρήκα στο Όνειρο και της έδωσα το όνομα της καταπληκτικής ηρωίδας του Ταραντίνο …
Τρίφτηκε στα πόδια μου και μαζί ατενίσαμε το απέραντο γαλάζιο του ουρανού και της θάλασσας…
.
Ποιο είναι …το Όνειρο?
Ε.Π
21ος Αιών

πηγή: Η χώρα της Λάϊον.

Επικαιρότητα

Όποιος κάνει το εμβόλιο πρέπει να υπογράψει και δήλωση συναίνεσης.
Μετά την απομάκρυνση από του ιατρείου, ουδεμία παρενέργεια αναγνωρίζεται.
ΠΡΟΣΟΧΗ!!!

Θέμα μεγάλο με τα γκρίκλις ανασύρθηκε, διότι απειλεί λέει την ορθογραφία και τα σκέτα γκρικ.
Δηλαδή μέχρι την καθιέρωσή τους δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα;
Δηλαδή απειλή για την σκέψη δεν είναι;
Απλοποίηση σου λέει σε όλα διότι δεν υπάρχει χρόνος.
Όποιος σκέφτεται λίγο δεν κινδυνεύει από πολλά δεινά.
Κυρίως από το να αντιληφθεί τι συμβαίνει γύρω του.
Μάλλον ήρθε η στιγμή της ολοκληρωτικής επιστροφής στο σπήλαιο του μύθου.
Και για αυτό το εμβόλιο δεν ζήτησαν ποτέ την συναίνεσή μας.
Απλά η έγχυση έγινε μέσα από ωραιότατες σύριγγες με απίθανες μορφές.
Εις μάτην όμως.
Μπορεί η είσοδος να φυλάσσεται καλά, ο θόλος όμως έχει πολλές ρωγμές.
ΣΚΕΦΘΕΙΤΕ!!!

Σήμερα ένας πατέρας στην προσπάθεια να υπερασπιστεί την ακεραιότητα του παιδιού του, κατέληξε στο νοσοκομείο μαζί με το παιδί του.
Ευτυχώς και οι δύο είναι καλά.
Οι αδίστακτοι πληθαίνουν.
Το ίδιο και οι αντιστεκόμενοι.
Το αίμα όμως συνεχίζει και κυλάει.
Και δεν ξέρω τι αυξάνεται περισσότερο, ο φόβος ή τα γιατί (;).
Εάν αυξάνεται ο φόβος δεν πάμε καθόλου καλά.
Εάν αυξάνονται τα γιατί (;), και γίνουν δυνατές φωνές, καθάριες, μπορεί να αρχίσουν να φοβούνται οι «άλλοι».
ΦΩΝΑΞΑΤΕ!!!

Ένα τρίπτυχο λοιπόν που δεν χρειάζεται να περιμένουμε 9 ημέρες για να το εφαρμόσουμε.
Προσοχή! Σκεφθείτε! Φωνάξατε!

Οι εκλογές

Μετά και την χθεσινή έκθεση υπεύθυνων απειλών και ανεύθυνων-θολών υποσχέσεων, έκλεισε ένας κύκλος που μας ζάλισε αρκετά.
Για τέτοιου είδους πολιτικά δεν θα ξαναμιλήσω μέχρι τις εκλογές.
Θα παραχωρήσω το ιστολόγιο σε σκέψεις και απόψεις που θα ψαρέψω ή που θα πέσουν στα δίχτυα μου.
Εάν η ψαριά είναι καλή θα το γευτείτε.
Ακολουθεί το ανάλαφρο σχόλιό μου για αυτά που είδα τις τελευταίες 19 ημέρες.

Ο κ. Καραμανλής ευθαρσώς παραδέχτηκε ότι έκανε λάθη, ολιγώρησε, παρερμήνευσε, αργοπόρησε κ.ο.κ., αλλά πλέον έμαθε.
Ο κ. Καραμανλής δεν είπε, ότι είστε ανόητοι που με ψηφίσατε δύο φορές και θα με ξαναψηφίσετε, διότι εάν τους το έλεγε υπήρχε περίπτωση να καταλάβουν ότι είναι.
Και το ψυχολογικό τράνταγμα που θα ένοιωθαν θα ενισχύετο από την αυθεντικότητα του λόγου ενός προσώπου που πιστεύουν.

Ο κ. Παπανδρέου ευθαρσώς εξήγγειλε ότι θα τα αλλάξει όλα, θα δώσει όραμα και ελπίδα, θα… κ.ο.κ.
Ο κ. Παπανδρέου δεν είπε, ότι είστε ανόητοι που θα με ψηφίσετε, διότι εάν τους το έλεγε θα έχαναν την αλλαγή, το όραμα, την ελπίδα κ.ο.κ.
Και το ψυχολογικό τράνταγμα που θα ένοιωθαν θα ενισχύετο από την αυθεντικότητα του λόγου ενός προσώπου που δεν είναι σίγουροι εάν το πιστεύουν.

Η κ. Παπαρήγα ευθαρσώς είπε ότι, ο δικομματισμός βλάπτει σοβαρά τα αυτιά και την τσέπη των εργαζομένων και του λαού, και η μόνη λύση είναι η ενδυνάμωση του ΚΚΕ..
Η κ. Παπαρήγα δεν είπε, ότι είστε ανόητοι τόσα χρόνια που με ψηφίζετε και θα με ξαναψηφίσετε, διότι εάν τους το έλεγε δεν θα έβρισκε την ψήφο της. Την τσέπη τους την έχουν χάσει εδώ και χρόνια.
Και το ψυχολογικό τράνταγμα που θα ένοιωθαν θα ενισχύετο από την αυθεντικότητα του λόγου ενός προσώπου που χρόνια τώρα λέει τα ίδια.

Ο κ. Τσίπρας, ως εκπρόσωπος του ΣΥ.ΡΙΖ.Α, ευθαρσώς είπε ότι επιζήσαμε χάρις σε εσάς, ψηφίστε μας για να το επιβεβαιώσουμε.
Ο κ. Τσίπρας, ως εκπρόσωπος του ΣΥ.ΡΙΖ.Α, δεν είπε, ότι είστε ανόητοι που θα μας ψηφίσετε, διότι είναι εκπρόσωπος του ΣΥ.ΡΙΖ.Α και δεν θα μπορούσαν να το επιβεβαιώσουν.
Και το ψυχολογικό τράνταγμα που θα ένοιωθαν θα ενισχύετο από την αυθεντικότητα του λόγου του εκπρόσωπου 11 συνιστωσών.

Ο κ. Καρατζαφέρης ευθαρσώς είπε, τα “πάντα” όλα!
Ο κ. Καρατζαφέρης δεν είπε, τα “κοάλα” τίποτα!
Και το ψυχολογικό τράνταγμα που θα ένοιωθαν τα “κοάλα”, θα ενισχύετο και από την αυθεντικότητα του λόγου του ίδιου αλλά και ενός προσώπου που παραλίγο να είναι υποψήφιος!

Ο κ. Χρυσόγελος, ως εκπρόσωπος των Οικολόγων Πράσινων, ευθαρσώς είπε ότι, ο κ. Τρεμόπουλος λείπει στις Βρυξέλλες αλλά η πράσινη ανάπτυξη δεν μπορεί να περιμένει.
Ο κ. Χρυσόγελος, ως εκπρόσωπος των Οικολόγων Πράσινων, δεν είπε ότι, είστε ανόητοι που θα μας ψηφίσετε, διότι εάν το έλεγε, ο κ. Τρεμόπουλος μετά από 2 χρόνια δεν θα είχε τι να κάνει και η πράσινη ανάπτυξη θα περίμενε πολύ.
Και το ψυχολογικό τράνταγμα που θα ένοιωθαν θα ενισχύετο από την αυθεντικότητα του λόγου ενός προσώπου που στις φωτιές απουσίαζε διότι συναρμολογούσε ΑΠΕ. Η ιστορία επιτέλους αποσπάστηκε από την πολιτική.

Τα υπόλοιπα υποψήφια κόμματα ευθαρσώς προσπάθησαν να μιλήσουν, αλλά δεν υπήρχε χώρος και χρόνος προβολής των απόψεών τους.
Δεν θα τους πουν ότι είναι ανόητοι που θα τους ψηφίσουν, διότι αυτοί που διαθέτουν τον χώρο και τον χρόνο προβολής, τους το λένε κάθε ημέρα.

Στις 5 Οκτωβρίου, ή Οκτώβρη, κυβέρνηση θα έχουνε.
Στις 5 Νοεμβρίου, ή Νοέμβρη, δεν ξέρω εάν θα έχουμε πετρέλαιο ή ΑΠΕ για να ζεσταινόμαστε.

Καλό βόλι συν-πολίτες.
Προσοχή στους αυτοτραυματισμούς!


Κλείνω με μία παράθεση από σχόλιο του νήπιου γέροντα:


"ΓΙΑ ΤΟ DEBATE- ΔΙΒΑΤΟ"

«Κανένας, όσον κι αν είναι ευγενής και αλτρουιστής,
δεν θα δεχόταν ΠΟΤΈ να αναμειχθή στην ΠΟΛΙΤΙΚΗ,
ΕΑΝ δεν έβλεπε πως τον κυβερνούν οι κακοί.

Με την δική του ΑΠΟΧΉ ο στίβος μένει ελεύθερος για τους ανίκανους, τους συμφεροντολόγους, τους δημοκόπους που αναρριχώνται στις υψηλές κυβερνητικές θέσεις,

με α π ο τ έ λ ε σ μ α αυτοί, ΠΛΕΟΝ,

να κ ρ ί ν ο υ ν τη τύχη του και την τύχη του κράτους. Βοηθώντας, ΕΠΟΜΕΝΩΣ, τους άλλους να σωθούν, βοηθείς τον εαυτόν σου»,

Ευάγγ. Παπανούτσος, «Πρακτική Φιλοσοφία»


ΥΓ. Ποιος βλέπει καλύτερα μέσα από τα σύννεφα;
Ο πιλότος, οι επιβάτες, ή ο Ήλιος;

Φαντασία

"IMAGINE", ρε, σεις, "IMAGINE"! Τι σας ζητάνε;

Η e- ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΦΙΚΤΗ


«Πιστεύω στην ΔΗΜΟ- ΚΡΑΤΙΑ. Το ηλεκτρονικό κάτι ή ψηφιακό κάτι είναι απλώς για να μας κάνουν τη ζωή μας πιο εύκολη. Η δημοκρατία είναι παράδειγμα κατανεμημένου συστήματος και όλες οι ατέλειές της αυτήν την στιγμή έχουν να κάνουν με πρακτικούς λόγους έλλειψης επικοινωνίας, (: δηλαδή) έχουμε δημιουργήσει ιεραρχικές δομές και τα κέντρα αποφάσεων έχουν απομακρυνθεί από την βάση. Με αποτέλεσμα η βάση να σταματήσει να ενδιαφέρεται»

-Αρα, με μέσα όπως η ηλεκτρονική ψηφοφορία ή τα φόρουμ…

«Την ηλεκτρονική ψηφοφορία, χωρίς να θέλω να την υποβιβάσω, τη θεωρώ το λιγότερο. Τα φόρουμ και τα μπλογκ (: ομάδες ΣΥΝ- ΖΗΤΗΣΗΣ) είναι το μεγάλο όφελος. Η βασική επίδραση που μπορεί να έχει το διαδίκτυο σήμερα είναι η ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ».

- Υπάρχει διέξοδος;

«Χρειάζεται μια τολμηρή πολιτική ηγεσία (: πχ, “EMEIΣ”, το e- Κόμμα) που να μπορεί να κοιτάξει τον κόσμο στα μάτια και να πει «ξέρετε, ΧΑΣΑΤΕ! Α λ λ ά έχετε α κ ό μ α τη δυνατότητα να βοηθήσετε τα ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ». Επειδή οι Έλληνες σ κ ί ζ ο ν τ α ι για τα παιδιά τους, πρέπει να τους πεις ότι προτεραιότητά μας είναι η ΠΑΙΔΕΙΑ, η ΕΡΕΥΝΑ και οι ΝΕΕΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΕΣ»,

[από συνέντευξη του Μιχάλη Μπλέτσα (MIT), στον Γιάννη Μπογιόπουλο, «Ε»- «Κυρακάτικη Ελευθεροτυπία», 10-1-06. Ο χανιώτης Μιχάλης Μπλέτσας, είναι διευθυντής Πληροφορικής του Media Lab στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (MIT), από το 1996 και σε ηλικία 28 ετών! Μαζί με τον Νικόλα Νεγρεπόντε σχεδίασαν και κατασκευάζουν έναν φορητό υπολογιστή 100 δολαρίων (!), που μέσω του ΟΗΕ θα διανεμηθεί δωρεάν στους μαθητές όλου του κόσμου κι ιδίως του Τρίτου!. Και συνεχίζει...]

«Τα δυο τρίτα των χωρών του κόσμου έχουν έρθει σε επαφή μαζί μας. Δεν υπάρχει θέμα ζήτησης, υπάρχει θέμα παραγωγής. Θα φτιάχνουμε δεκάδες εκατομμυρίων λάπτοπ το χρόνο»!..

Έτσι, σε λίγο καιρό, έμπρακτα κι όχι θεωρητικο-φανταστικά, η e- ΕΚΚΛΗΣΙΑ των e- ΠΟΛΙΤΏΝ τού e- ΔΗΜΟΥ τού πλανήτη Γη, θα είναι πραγματοποιήσημη και, άρα: η Παγκόσμια e- Άμεση Δημοκρατια εφικτή!

ΥΓ. AN, όμως, πρώτα, και για τριάντα χρόνια (= μια γενιά), εκ- παιδεύσουμε τις «επενδύσεις μας στην Αιωνιότητα» στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ + ΙΣΤΟΡΙΑ, ώστε να γίνουν «έτυμοι (= αληθινοί) πολίτες των εθνών», κι όχι “έτοιμοι micro-…πωλητές” polyεθνικών”!..

+

«ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ του ΔΗΜΟΥ- Ο όρος είναι ακόμη άγνωστος στο ευρύ κοινό. Ωστόσο, τα ιστολόγια, περισσότερο γνωστά από τον αγγλικό όρο blog, κυκλοφορούν ανάμεσά μας. Ήδη, ακόμη κι εδώ στην Ελλάδα, .. τα ι σ τ ο λ ό γ ι α κερδίζουν πόντους ως η πλέον σύγχρονη πράξη δ η μ ο κ ρ α τ ι κ ή ς έκφρασης. Κάθε ιστολόγιο .. αποτελεί π-ε-δ-ί-ο παράθεσης α π ό ψ ε ω ν, ι δ ε ώ ν, α ν τ ι λ ή ψ ε ω ν είτε και δ-ί-ο-δ-ο ε π ι κ ο ι ν ω ν ί α ς και διαδικτυακής σ υ ν α ν α σ τ ρ ο φ ή ς .. Η λεγόμενη μπλογκόσφαιρα δημιουργεί νέα επικοινωνιακά ήθη, σαφώς ..

Θα μπορέσουν, ά ρ α γ ε, τα ιστολόγια να κάνουν την διαφορά, να εξελιχθούν σε ουσιώδες ΒΗΜΑ έκφρασης; Ο χρόνος, σύντομα, θ α δ ε ί ξ ε ι…»,

Βασίλης Ρούβαλης, "Προσωπική ματιά", «Ελευθεροτυπία», 14-9-06.

(: «Για ποιόν κτυπά η καμπάνα;». e-σύ, φίλe, «την άκουσες», e-σύ, πια, ξέρεις!!!)

νήπιος γέρων

Ο Ιθαγενής

Στον αγαπητό φίλο ΘΚ, πιστεύω ότι η νομιμότητα και η νομιμοποίηση είναι τα μέσα που η εξουσία χρησιμοποιεί για να πετύχει αυτό που θεωρεί ότι εξυπηρετεί τη διατήρησή της στην εξουσία.
Οι ηθικές αξίες καθορίζονται από πολλούς παράγοντες κατά την ταπεινή μου γνώμη, όπως πχ:

-παιδεία
-θρησκεία
-παραδόσεις
-τεχνολογικές καινοτομίες
-βιώματα
-φυσικό περιβάλλον
-προσωπικότητα, στο βαθμό της ανάλυσης και επεξεργασίας των ερεθισμάτων που ο δέκτης έχει τη δυνατότητα και την ικανότητα να αποκωδικοποιεί.

Στο ζητούμενο:

-δεν υποστηρίζω το ΠΑΣΟΚ, γιατί απλά είχε μια τεράστια ευκαιρία το 1981, με την εισροή χρημάτων από την ΕΟΚ, να προχωρήσει σε δομικές και διαρθρωτικές αλλαγές στην παιδεία και την οικονομία, αντί για αυτό προτίμησε να αναλωθεί στην ανακάλυψη τρόπων μοιράσματος της πίτας.
Χάσαμε 9 χρόνια που δεν ξέρω αν είχαμε γίνει Δανία του Νότου, αλλά θα μπορούσαμε να μην είμαστε Ελλάδα του σήμερα.
-δεν υποστηρίζω πλέον ΝΔ, όχι γιατί έφαγε περισσότερα ή λιγότερα από το ΠΑΣΟΚ, είχε καλύτερη ή χειρότερη διανομή, αλλά έχασε μια ανάλογη ευκαιρία το 2004 όπως κάποιοι άλλοι το 1981.
Σηκώνοντας την σημαία της καθαρότητας, κατέλαβε την εξουσία για να πάρει σειρά στο φαγοπότι.
ΟΚ το ΠΑΣΟΚ έφαγε, η νομιμότητα του 2004 νομιμοποίησε το προηγούμενο φαγοπότι φίλοι.
Ούτε ένας φυλακή, ούτε μια δικαστική απόφαση για το κόστος της Ολυμπιάδας, για τις προμήθειες του ΟΤΕ, για τις αμυντικές δαπάνες που σαν έξυπνοι Ελληναράδες αποδεχόμαστε όχι Διεθνείς Διαγωνισμούς αλλά απευθείας αναθέσεις.

Το να μπω στη διελκυστίνδα ποιο από τα δύο κόμματα έχει καλύτερο Logistic για το μοίρασμα των μαύρων με αφήνει αδιάφορο.
Σε αυτή τη συζήτηση θα μπορούσε να συμμετέχει πχ ο κ Πάγκαλος με τις θεωρίες περί εντιμότερων ή περιστασιακών κλεφτών.
Η ουσία όμως είναι ότι η βάση της συζήτησης θα ήταν οι κλέφτες, ο επιθετικός προσδιορισμός θα διέφερε.

Για να καταθέτουμε και λύσεις προσωπικά πιστεύω ότι μόνο κυβερνήσεις συνεργασίας θα μπορούσαν να επιτύχουν κάτι σε αυτή τη χώρα. Τα προβλήματα όμως είναι ότι τα κόμματα εξουσίας έχουν καταλληλότερους και σε αναμονή ικανότερους πρωθυπουργίσιμους καθώς όλοι θέλουν την αρχηγία και από την άλλη οι εναλλακτικές φωνές πχ ΣΥΡΙΖΑ ή ΛΑΟΣ είναι τουλάχιστον γραφικά φαιδρές.
Οπότε προκύπτει ο κάθε Αλμούνια για να σου επιβάλλει τα αυτονόητα, ενώ εμείς προβάρουμε κουστούμια εξουσίας.
Αιώνιοι Γραικύλοι Αρχοντοχωριάτες είμαστε, ο περίγελος της Ευρώπης….

Ο Ιθαγενής

Γάζα

Ένα φιλμ κινουμένων σχεδίων μικρού μήκους που δημοσιεύθηκε και διακινείτε μέσω Ίντερνετ και φέρει τη σφραγίδα του βραβευμένου Ισραηλινού σκηνοθέτη Γιόνι Γκούντμαν, προκαλεί μεγάλες αντιδράσεις στο Ισραήλ. Το 90 δευτερολέπτων φιλμάκι προσπαθεί και μάλλον πετυχαίνει με μοναδικό τρόπο να περιγράψει την περιορισμένη ζωή των κατοίκων της Γάζας.


Το φιλμ, που ονομάζεται «Κλειστή Ζώνη» περιγράφει την προσπάθεια ενός παιδιού που ζει στη Λωρίδα της Γάζας, να κυνηγήσει ένα πουλί η οποία είναι μάταιη καθώς ο δρόμος κλείνει συνεχώς μπροστά του.
Ο σκηνοθέτης δήλωσε ότι σκοπός του φιλμ ήταν να αλλάξει τις παγιωμένες πεποιθήσεις περί καλού και κακού που κυριαρχούν στην πατρίδα του. «Οι άνθρωποι δεν θέλουν να ακούν ότι οι Παλαιστίνιοι είναι πραγματικοί άνθρωποι. Προτιμούν να τους θεωρούν κάτι κακό. Ότι όλοι είναι όπως τα μέλη της Χαμάς. Είναι εύκολο να λες “ας τους τιμωρήσουμε, ας τους σκοτώσουμε όλους” και πιο δύσκολο να τους αντιμετωπίσεις σαν καθημερινούς ανθρώπους που θέλουν να ζήσουν ειρηνικά» δήλωσε ο Γκούντμαν στην Jerusalem Post.
Ο Γκούντμαν ξεκίνησε την δημιουργία του φιλμ πριν την ισραηλινή επέμβαση στη Λωρίδα της Γάζας κατά την οποία 1.300 Παλαιστίνιοι – μεταξύ αυτών πολλά παιδιά – έχασαν τη ζωή τους.


ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΦΙΛΜ 90 δευτερολέπτων «Κλειστή Ζώνη»


ΥΓ. Μου ήρθε στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο από Foreign Press.

Μνήμες

Γέφυρα ανάμεσα στις τραγωδίες του Ελληνισμού

Οι παιδικές μου μνήμες από το παμπάλαιο σπίτι στον Άγιο Στέφανο, που οι Τούρκοι το λένε σήμερα Γεσιλκιοϊ, πράσινη γειτονιά, τείνουν πια να ξεφτίσουν… Τρία καλοκαιρινά ταξίδια έκανα ως παιδί στην Πόλη «για να δούμε τους θείους… Το τρίτο ταξίδι το θυμάμαι καλύτερα, ως γυμνασιόπαιδο, κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 1980…

Ο θείος Λεωνίδας, ένας ομορφάντρας, που επέμενε να φοράει κοστούμι ακόμα και μέσα στο σπίτι, με έβαζε να κάθομαι κοντά του, με ρωτούσε «καλά διαβάζεις;» (παραξενεύτηκα στην αρχή, μέχρι να μάθω πως ακριβής μετάφραση της τουρκικής ερώτησης… πώς πάει στο σχολείο) και όταν του εξιστορούσα τι είχα μάθει εκείνη τη χρονιά με ρωτούσε: «Τζιέρι μου, μήπως ξέχασες κάτι;
Για τα Σεπτεμβριανά δεν σας είπαν τίποτα οι μπουνταλάδες εκεί στην Αθήνα»;
Την πρώτη φορά που με ρώτησε τα’ χασα. Ποια Σεπτεμβριανά;
Όχι, του αποκρίθηκα.
Κι αυτή ήταν η στερεότυπη απάντηση μου κάθε φορά που τον έβλεπα και με ρωτούσε, μέχρι που έκλεισε τα μάτια του.
Τίποτα δεν μας είπαν.
Έπρεπε να τα μάθουμε μόνοι μας…

Τα Σεπτεμβριανά είναι η γέφυρα ανάμεσα στις τραγωδίες του Ελληνισμού, την κατοχή και τον εμφύλιο στην Ελλάδα και την εισβολή στην Κύπρο.
Στις 6 Σεπτεμβρίου 1955 ο μέχρι τότε αντιστεκόμενος ελληνισμός της Πόλης δέχτηκε τέτοιο σκληρό χτύπημα, που ποτέ δεν ορθοπόδησε.
Η αρχή το τέλους για την ελληνική κοινότητα της Κωνσταντινούπολης σήμανε στις 6 Σεπτεμβρίου 1955.




Πέρασαν πολλά από το 1923

Από το 1923 και την υπογραφή της συνθήκης της Λωζάνης που υποτίθεται ότι ¨προστάτευε¨ τις μειονότητες που θα εξαιρούνταν από την υποχρεωτική ανταλλαγή των πληθυσμών, η ζωή των Ρωμιών της Πόλης πέρασε από πολλά βάσανα μέχρι το τελειωτικό χτύπημα.
Ακόμα και αν οι περισσότεροι κάτοικοι την εγκατέλειψαν (ο ελληνικός πληθυσμός έφτανε περίπου στις 300.000 πριν την ίδρυση του τουρκικού κράτους, η συνθήκη αφορούσε περίπου 100.000 Τούρκους υπηκόους Ελληνικής καταγωγής και 26.000 Έλληνες) ήταν μία μειονότητα ¨λειτουργική¨.
Με τα σχολεία της, τα μαγαζιά της, τις εκκλησίες της, την γερή οικονομική της δύναμη.
Δεν είχε ανάγκη κανέναν, αν και η ζωή τους γινόταν όλο και πιο δύσκολη.
Οι Ρωμιοί της Πόλης ζούσαν με τον φόβο της απέλασης ή, της κατάσχεσης της περιουσίας τους για ασήμαντες αφορμές, υποχρεώνονταν να εξασκούν συγκεκριμένα επαγγέλματα και προσπαθούσαν να αντιπαρέλθουν τα προβλήματα που δημιουργούνταν κάθε ημέρα με τα σχολεία τους, τα ιδρύματά τους (μέχρι και παρεμβάσεις στις εκλογές επιχειρούσαν οι τουρκικές αρχές).

Το 1941, κατά την διάρκεια του Β’ Παγκόσμιου πολέμου στρατολογήθηκαν 20 κλάσεις ομογενών και στάλθηκαν στα βάθη της Ανατολίας στα διαβόητα τάγματα εργασίας (amele taburlari), όπου έσπαγαν πέτρες και άνοιγαν δρόμους σε ακραίες καιρικές συνθήκες.
Κάποιοι άφησαν εκεί τα κόκαλά τους, όσοι επέστρεψαν ήταν σε κακά χάλια, κάποιοι ανίκανοι καν να εργαστούν από τις κακουχίες.

Το μέτρο, πάντως που τσάκισε τον ελληνισμό ήταν και οικονομικό, η λεγόμενη ¨φορολογία περιουσίας¨, που οι Πολίτες την έλεγαν βαρλίκι, από την τούρκικη λέξη για το φόρο.
Ο φόρος που πλήρωναν ήταν πολλαπλάσιος απ΄ αυτόν που αναλογούσε στους Τούρκους με ανάλογη περιουσία, με συνέπεια την οικονομική εξόντωσή τους.
Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία του τουρκικού κράτους κάποια στιγμή πλήρωναν το 20% της συνολικής φορολογίας, αν και αποτελούσαν το 0,5% του πληθυσμού.



Το ύπουλο σχέδιο με το προξενείο της Θεσσαλονίκης

Αιτίες για τον ξεριζωμό των Ρωμιών της Πόλης υπήρξαν πολλές.
Η εχθρική ατμόσφαιρα καλλιεργούνταν ήδη από τον Απρίλιο του 1955, όταν ξεκίνησε στην Κύπρο ο αγώνας της ΕΟΚΑ για την εκδίωξη των Άγγλων, που οι Τούρκοι δεν τον είδαν με καλό μάτι.
Οι εφημερίδες έγραφαν συνεχώς για μυστική βοήθεια των ομογενών προς τους Κυπρίους και για εράνους στις εκκλησίες και στα σωματεία, κάτι που εξόργιζε και τον απλό λαό, επειδή η Ελληνική εξέγερση στην Κύπρο στρεφόταν εναντίον των τουρκικών σχεδίων.

Το σχέδιο ήταν καλά οργανωμένο.
Στις 3 Σεπτεμβρίου η γυναίκα του Τούρκου προξένου στη Θεσσαλονίκη κάλεσε έναν Έλληνα φωτογράφο και ζήτησε να της φωτογραφίσει ως …ενθύμιο, επειδή την επόμενη ημέρα θα επέστρεφε στην πατρίδα της.
Το προξενείο της Θεσσαλονίκης στεγάζεται και σήμερα στο σπίτι που ζούσε ο Τούρκος ηγέτης Κεμάλ Ατατούρκ, ο οποίος είχε γεννηθεί στη συμπρωτεύουσα…

Το βράδυ της 5ης Σεπτεμβρίου ο ελληνικής υπηκοότητας μουσουλμάνος φοιτητής στην Πόλη Οκτάι Ενγκίν έφτασε στη Θεσσαλονίκη με ένα πακέτο που του είχαν ¨ετοιμάσει¨, μία βόμβα, η οποία τοποθετήθηκε από τον… κλητήρα του προξενείου στον περίβολο του κτηρίου.
Η βόμβα, μικρής ισχύος, εξερράγη τα ξημερώματα, έσπασαν μερικά τζάμια στο κτήριο και κανείς δεν τραυματίστηκε.
Η εικόνα όμως, που πήραν οι Τούρκοι ήταν εντελώς διαφορετική.
Σε έκτακτη έκδοσή της η εφημερίδα Istanbul Express δημοσίευσε φωτογραφίες (αυτές του ενθυμίου…) που είχαν παραποιηθεί φριχτά κι απεικόνιζαν ένα κτήριο εντελώς κατεστραμμένο.

Αυτό ήταν και το σύνθημα για την έναρξη του πογκρόμ, το οποίο κάποιοι προσπάθησαν να φανεί ως… οργή και αγανάκτηση των Τούρκων για την προσβολή που έγινε στον ηγέτη τους, όμως ήταν ένα απολύτως οργανωμένο σχέδιο, που είχε την σφραγίδα ακόμα και τότε πρωθυπουργού Αντνάν Μεντερές.



Οι θηριωδίες τη νύχτα της 6ης προς 7ης Σεπτεμβρίου

Έχει καταντήσει τετριμμένο πια να γράφουμε ότι ¨δεν περιγράφεται με λέξεις αυτό που συνέβη¨.
Εκείνη η νύχτα, 6η προς 7η Σεπτεμβρίου, είναι ίσως από τις λίγες φορές που η πένα βουβαίνεται πραγματικά και δεν προσπαθεί να εντυπωσιάσει.

Στις θηριωδίες των Τούρκων οι Ρωμιοί έμεινα σαστισμένοι, δεν μπορούσαν να πιστέψουν αυτό που γινόταν…
Άνθρωποι οπλισμένοι με ρόπαλα, λοστούς, αξίνες, φτυάρια, αλλά και δυναμίτη και βενζίνη έφταναν με λεωφορεία και τρένα από κάθε σημείο της χώρας, με δρομολόγια που είχαν ξεκινήσει πριν καν γίνει γνωστό το γεγονός της έκρηξης στην Πόλη!
Αμέσως επιδόθηκαν σε έργο τόσο καταστροφικό και τόσο μεθοδικό που τρομάζει…
Φυσικά οι ¨στόχοι¨, τα σπίτια, τα μαγαζιά, οι εκκλησίες, τα σχολεία, ακόμα και τα νεκροταφεία των Ελλήνων είχαν ¨επισημανθεί¨ με ακρίβεια, γι΄ αυτό και καταστράφηκαν σχεδόν αποκλειστικά ελληνικά κτήρια…
Για ένα ολόκληρο βράδυ οι Τούρκοι σκότωναν, βίαζαν, κατέστρεφαν, ρήμαζαν, βεβήλωναν…

Η τουρκική κυβέρνηση κήρυξε στρατιωτικό νόμο, υποτίθεται για να προστατεύσει τον πληθυσμό, αλλά σε πολλές περιπτώσεις άφησε τους φονιάδες να δρουν ανεξέλεγκτα…
Ο απολογισμός;
Τουλάχιστον 30 νεκροί και εκατοντάδες άλλοι κακοποιημένοι.
Οι περισσότεροι ιερείς γυμνώθηκαν και διαπομπεύθηκαν, ο επίσκοπος Παμφίλου Γεράσιμος ξυλοκοπήθηκε μέχρι θανάτου, ο μητροπολίτης Ηλιούπολης Γεννάδιος παραφρόνησε από τα χτυπήματα που δέχτηκε…
Πάνω από 2.000 ήταν οι βιασμοί, εκ των οποίων μόνο το 10% καταγγέλθηκε…
Καταστράφηκαν ολοσχερώς 1.004 σπίτια, ενώ άλλα περίπου 2.500 υπέστησαν εκτεταμένες ζημιές.
Καταστράφηκαν επίσης 4.348 καταστήματα, 27 φαρμακεία, 26 σχολεία, 5 πολιτιστικοί σύλλογοι, οι εγκαταστάσεις 3 εφημερίδων, 12 ξενοδοχεία, 11 κλινικές, 21 εργοστάσια, 110 ζαχαροπλαστεία και εστιατόρια, 73 εκκλησίες, ενώ συλήθηκαν πάρα πολλοί τάφοι σε δύο κοιμητήρια, καθώς και οι τάφοι των πατριαρχών στην μονή Βαλουκλή…



Συνέθλιψαν την καρδιά των Ρωμιών

Ο ελληνισμός της Πόλης δέχτηκε χτύπημα στην καρδιά του εκείνο το βράδυ.
Αφ΄ ενός επειδή πολλοί κατεστραμμένοι οικονομικά και ψυχικά Ρωμιοί πήραν τον δρόμο για την Ελλάδα και όσοι έμειναν δεν πήραν τίποτα για να συνεχίσουν την ζωή τους.
Οι ζημιές σύμφωνα με ουδέτερους αναλυτές υπολογίζονται σε 300 εκ. δολάρια, περίπου 2 δις δολάρια σημερινά.
Οι αποζημιώσεις που ενέκρινε η τουρκική κυβέρνηση αντιστοιχούσαν μόλις σε 10 εκ. τουρκικές λίρες, δηλαδή… 1% του συνολικού ποσού.
Κάποιοι επιχειρηματίες, μάλιστα που είδαν τα μαγαζιά τους να γίνονται ένα με το χώμα εκείνο το βράδυ, υποχρεώθηκαν σε λίγους μήνες να καταβάλλουν και… φόρο κερδοφορίας!

Η τότε ελληνική κυβέρνηση με τον πρωθυπουργό Παπάγο στο κρεβάτι λόγω της σοβαρής ασθένειάς του δεν αντέδρασε καθόλου.
Ο Αμερικανός υπουργός εξωτερικών Ντάλες κάλεσε τις δύο πλευρές (!) να επιδείξουν αυτοσυγκράτηση!
Μόλις ένα μήνα μετά, όταν πια στην πρωθυπουργία είχε αναδειχτεί ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, αποφασίστηκε να μην μετάσχει η Ελλάδα στα γυμνάσια του ΝΑΤΟ στη Μεσόγειο σε ένδειξη διαμαρτυρίας…

Οι τουρκικές αρχές συνέλαβαν, λέει, πάνω από 3.000 άτομα το βράδυ εκείνο…
Τελικώς κρατήθηκαν μόνον 17!
Το δικαστήριο στήθηκε τον Ιανουάριο του 1957 και όλοι τους αθωώθηκαν…
Ο πρωθυπουργός Μεντερές, ο οποίος μετά το πραξικόπημα του Τζεμάλ Γκιουρσέλ το 1960 λογοδότησε ανάμεσα στα άλλα και για το πογκρόμ, καταδικάστηκε σε εξαετή φυλάκιση…
Για την κατηγορία της κατάχρησης κεφαλαίων του επιβλήθηκε ποινή 14 ετών…
Ο Οκτάι Ενγκίν, ο φοιτητής που είχε μεταφέρει τη βόμβα, έλαβε και κυβερνητικά αξιώματα, διορίστηκε αργότερα νομάρχης στην περιοχή του Νεβσεχίρ…

Πηγή: Εφημερίδα ¨Φίλαθλος¨ 6/9/2009
Επιμέλεια: Αργ. Παγαρτάνης

ΥΓ. Δεν είναι επετειακό 11 ημέρες μετά, αλλά στις επετείους όλοι αναφέρονται.
Ζητώ συγγνώμη για το μέγεθος του κειμένου, αλλά δεν κόβεται τίποτα!

Γιατί κλείνουν τα blogs;

Ανανεωμένο.

Γιατί έκλεισαν το blog "Το Χαμομηλάκι";
Επειδή προσπαθεί να προστατεύσει τα παιδιά;
Τελικά επανήλθε μετά από λίγες ώρες.

Σύμφωνα με σχολιαστές κλειστό παραμένει το http://atheofobos.blogspot.com, το οποίο συνεχίζει από την νέα του διεύθυνση http://atheofobos2.blogspot.com.

Επίσης παραμένει κλειστό το http://souita.blogspot.com.

Ας επαγρυπνούμε.

Νήπιος Γέρων

Πιστεύω, ότι υπάρχει μια κρίσιμη μάζα Ελλήνων που, αν και έχει ξεκινήσει από δεξιά, κεντρώα ή αριστερή ιδεολογική πολιτική αφετηρία, δεν μπορεί να αντιπροσωπευθεί από τις ήδη υφιστάμενες κομματικές παρατάξεις.

Αυτό συμβαίνει γιατί τα κόμματα αυτά και η Ιδεολογία τους είχαν δημιουργηθεί για να καλύψουν ανάγκες εκπροσώπησης των τότε κοινωνικών και γεωπολιτικών δεδομένων, πού, ΣΗΜΕΡΑ, είτε δεν υφίστανται καν, είτε έχουν αλλάξει ριζικά.

Το φαινόμενο αυτό δεν είναι, φυσικά, ελληνικό, ΑΛΛΆ διεθνές. Διότι ο "θαυμαστός καινούργιος κόσμος" της Τεχνολογίας έχει, ήδη, υβριδικά, ενοποιήσει τον πλανήτη σε ένα και το αυτό "παγκόσμιο χωριό". Ή, αλλιώς, έχουμε ΟΛΟΙ οι γήινοι μπει, πλέον, κάτω από τις επιρροές ΚΟΙΝΗΣ μοίρας.

Είναι φυσιο-λογικό να επικρατεί σύγχυση, ασυνεννοησία και, με μία λέξη, "ΧΑΟΣ", στο "χωριουδάκι" μας. Αυτό που μας λέει, όμως, ΣΗΜΕΡΑ, η επιστήμη των Μαθηματικών, είναι ότι το "Χάος" κυοφορεί την "Τάξη". (: Από το 1932, με τον Πουανκαρέ, το έχει πει, αλλά, τέλος πάντων, ΤΩΡΑ, γίνεται πλατιά- "λαϊκά" γνωστό).
Κατά έναν παράξενο- περίεργο- θαυμαστό ΛΟΓΟ, η Κοσμογονία, ή το Κοσμοείδωλο, ή η Κοσμοθεωρία, των Ελλήνων αρχίζει, ακριβώς, από κει: «Ἤτοι μέν πρώτιστα Χάος γένετο, αὐτάρ ἔπειτα Γαἶ' εὐρύστερνος, κλπ κλπ».

Ο Δυτικός Κόσμος, που είναι στα θεμέλιά του "ΕΛΛΗΝΟ-ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΣ", αυτή τη στιγμή ηγεμονεύει στον πλανήτη. Κύριο χαρακτηριστικό του είναι η έλξη που προκαλεί στους μη μετέχοντες αυτού. Αυτό που τον κάνει ελκυστικό, είναι η Ελληνικότητά του. Δηλαδή, ο ελληνικός "ΛΟΓΟΣ". Που κωδικοποιείται σε μια λέξη: "ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ". Και η οποία μπορεί να υφίσταται, ΜΟΝΟ, ως "Άμεση". Αυτή που δημιούργησε τον Χρυσό Αιώνα του Περικλέους και των Αθηναίων. Ο οποίος είναι η αισθητική κορύφωση- peak τού ανθρωπίνου γένους, (: "Η Αισθητική είναι Ηθική").

Άρα: οι ΑΡΧΑΙΟΙ Έλληνες είναι επίκαιροι, (όπως πάντα, βέβαια, ΑΛΛΆ, αυτή την εποχή), και στην "Driver's seat" της Οικουμένης, -για όσους βλέπουν και δεν κοιτούν, απλώς, χαζεύοντας.

Οι αρχαίοι (= παλαιοί) Έλληνες εξέλειπαν φυλετικά. Πριν, ΟΜΩΣ, έστω και ...παραπονούμενοι, μας άφησαν τον ορισμό τού έκτοτε Έλληνα: "ο της ημετέρας/ελληνικής Παιδείας μετέχων". Αυτό κάνει δυνητικά "Έλληνες" όλους τους γήινους και απογειώνει την ελληνικότητα σε ολόκληρο τον ορίζοντα του μπλε πλανήτη. Ο καθένας, πλέον, ανεξάρτητα από αίμα, χρώμα και χώρα, μπορεί να είναι "ΕΛΛΗΝ-ΑΣ τω πνεύματι", στην Ιδεολογία, στο "ΦΡΟΝΗΜΑ".

Το "τι", ακριβώς και ορθολογικώς, σημαίνει "Έλλην-ας", ΣΗΜΕΡΑ και ΧΘΕΣ και ΠΑΝΤΑ, είναι "το ζητούμενον" της Εποχής μας. Αν δεν το βρούμε, θα καούμε, -μεταφορικά και κυριολεκτικά.

Για να βρεθεί αυτός ο ορισμός- "ζητούμενον" , απαιτείται, προφανώς, "ΣΥΝ- ΖΗΤΗΣΙΣ". Συν- λογική προσπάθεια, συν- ανθρώπων και συν- αγωνιστών. Για να γίνει αυτή χρειάζεται ΑΝΤΙ- ΛΟΓΟΣ. Για να προχωρήσει η διαδικασία της συν-ζήτησης, δηλαδή, ο "ΔΙΑ- ΛΟΓΟΣ", απαιτούνται ελεύθερα πνεύματα = μη δογματικά. Τότε, -και μόνο τότε, ΑΛΛΆ, σίγουρα-, μπορεί να βρεθεί ο "ΛΟΓΟΣ", ή το "Ζητούμενον", της κάθε συζήτησης.

ΕΜΕΙΣ, οι νυν Έλληνες, είμαστε οι καλλίτερα εξοπλισμένοι γήινοι στην ερμηνεία, την εξήγηση και την κατανόηση των αρχαίων Ελλήνων. ΓΙΑΤΙ, α) μιλάμε την ίδια ΓΛΩΣΣΑ, και β) μας επηρεάζει το ίδιο ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ. Είμαστε, ΟΜΩΣ, και οι πλέον ...μπουρδο-μπερδρμενο-μπλεγμένοι στο τι σημαίνει "Έλλην-ας", ΛΌΓΩ "Ελληνο-χριστιανισμού". Αντίθετα, πολλοί ξένοι, που δεν κατασυνθλίβονται και καταδυναστεύονται από το βάρος του γοήτρου της κληρονομικής κατοχής τού εθνικού προσδιορισμού "Έλλην-ας", έχουν μπορέσει να βρεθούν πλησιέστερα στην έννοια της "Ελληνικότητας".

νήπιος γέρων

Σκάκι

Αναδημοσίευσις από alkimosarchive.

Ένα σκίτσο ηλικίας 100 ετών, που θα δημοπρατηθεί τον Οκτώβριο, αποθανατίζει τον Αδόλφο Χίτλερ σε ηλικία 20 ετών να παίζει σκάκι με τον κατά 20 χρόνια μεγαλύτερό του Βλαντιμίρ Λένιν.
Το περιστατικό αυτό συνέβη στη Βιέννη γύρω στο 1909, όπου ο Χίτλερ εργάζονταν ως περιστασιακός καλλιτέχνης, προκειμένου να χρηματοδοτήσει τις σπουδές του στην Σχολή Καλλών Τεχνών, και όπου βρέθηκε για ένα διάστημα και ο Λένιν, κατά την περίοδο που ήταν εξόριστος.
Το συγκεκριμένο σκίτσο έγινε από την εβραία δασκάλα του Χίτλερ, στη Σχολή Καλλών Τεχνών, ονόματι Emma Lowenstramm, και υπάρχουν αρκετές αποδείξεις που επιβεβαιώνουν την γνησιότητά του. Αρκετά διαφωτιστικό είναι το πρόσφατο άρθρο του βρετανικού Telegraph, εδώ.
Μπορεί να μην έχει βέβαια καμιά ιδιαίτερη πολιτική σημασία η συγκεκριμένη εικόνα καθώς και το περιστατικό που απεικονίζει, μπορεί να αποτελεί όμως, εντούτοις, μια από αυτές τις περίεργες συγκυρίες που διαμορφώνουν τελικά τους ανθρώπους και καθορίζουν το μέλλον.
Όμως, αξιοσημείωτο είναι, ότι οκτώ χρόνια μετά (1917), ο αρχηγός του Β’ Ράιχ, ο Κάιζερ Wilhelm II, θα χρηματοδοτήσει την Οκτωβριανή επανάσταση των Μπολσεβίκων, όπως αποκαλύπτει το περιοδικό DER SPIEGEL (50/2007).


Πόσο τυχαία είναι αυτή η «φιλία» μεταξύ των αρχηγών του Β’ και του Γ’ Ράιχ, με τον ιδρυτή της Σοβιετικής Ένωσης;
Ο καθένας που ενδιαφέρεται για την αλήθεια πίσω από την πολιτική, και τη σημερινή της μετεξέλιξη, ας ψάξει, βάζοντας τα κομμάτια του πάζλ, όμως, στην σωστή τους θέση, διότι η προπαγάνδα και η παραπληροφόρηση καταφέρνουν να καμουφλάρουν την πραγματικότητα, κάνοντας τους πολίτες να ακολουθούν αυτό, που ίσως στην πραγματικότητα μισούν.

Αρχαιοπτέρυγας

Αξιότιμοι κύριοι Γ. Παπανδρέου και Κ. Καραμανλή

Δεν θα συμμετάσχω στα προεκλογικά σας, αλλά, όπως όλοι οι άλλοι, θα σας δώσω λίγες συμβουλές και παρακαλώ να τις σκεφτείτε πριν τις απορρίψετε.

Όποιος από εσάς βγει, σταματήστε επί τέλους την ανοησία του «φταίει ο προηγούμενος». Φταίμε όλοι. Εμείς που σας ψηφίζουμε, εμείς που κτίζουμε αυθαίρετα, εμείς που ανεχόμαστε τις φαύλες υπηρεσίες… Εμείς φταίμε. Δεν «φταίει ο προηγούμενος».

Όποιος από εσάς βγει, χωρίς να τα φορτώσει στον προηγούμενο, να πει την αλήθεια στον κόσμο με απλά λόγια, να τα καταλάβει η θεία μου στο χωριό.
Όποιος από εσάς τους δύο βγει, θα δηλώσει ότι θα κάνει 2-3 πραγματάκια, και θα παραιτηθεί ο ίδιος και κάθε βουλευτής του που είναι κληρονομικός, ή έχει καθίσει πολύ καιρό στην καρέκλα, 12 μήνες αργότερα. Αλλά πριν παραιτηθείτε:

Θα αναθέσετε σε κάποιον υπουργό Οικονομίας να διαχειριστεί τα οικονομικά. Αυτή την φορά είναι δύσκολο. Δεν θέλετε παπαρολόγους. Θα βάλετε ένα πολιτικό πρόσωπο (κατά προτίμηση όχι την Λούκα ή τον Αρσένη, έλεος) να εποπτεύει, έναν τεχνοκράτη να αναμορφώσει το φορολογικό, και ένα μη πολιτικό πρόσωπο να διαχειριστεί την κρίση. Όχι ακαδημαϊκό. Ξέρω, έχετε καλούς θεωρητικούς συμβούλους, αλλά θέλετε κάποιον σαν τον Timothy Geithner ή τον Felix Rohatyn. Να καταλαβαίνουν από αναδιαρθρώσεις και αγορές (και λίγο από Ελλάδα).

Να αναμορφώσετε λίγο το Σύνταγμα: Από εκεί ξεκινάνε όλα. Φέρτε δύο τρεις ξένους, σιωπηλά, να σας πουν τι να κάνετε. Το Σύνταγμα, δεν πρέπει να ασχολείται με εκτελεστικά ή διαχειριστικά θέματα, ούτε με ακάλυπτους χώρους και ανοησίες. Δεν ντρέπομαι να σας πω να ρίξετε μια ματιά στην δομή του Αμερικάνικου, θα πάρετε ιδέες.

Δεν θα δώσετε κανένα δημόσιο έργο ή πράσινες αναπτύξεις. Μόνη σας μέριμνα η άμυνα και η αναμόρφωση. Ό, τι ρευστότητα μαζέψετε, ούτως ή άλλως θα πάει στο ασφαλιστικό και στα ταμεία ανεργίας.

Ένα χρόνο, 12 μήνες, ούτε μία ώρα παραπάνω, αφού εκλεγείτε, και έχετε κάνει τα βασικά, να παραιτηθείτε. Εκλογές με νέο ελεύθερο Σύνταγμα, και νέους ανθρώπους.
Θα είναι βραχύβια η θητεία σας, αλλά θα μείνετε στην ιστορία σαν οι πολιτικοί που μας έβγαλαν από τον ραγιαδισμό.

(σας διαβεβαιώ ότι δεν είμαι υποψήφιος για καμία θέση).

Αrchaeopteryx

πηγή: www.antinews.gr

Απαίτησις

Αιτούμαι όχι άλλο χαμένο χρόνο, και μου τον κατασπαταλούν.
Αιτούμαι πλήρη διαφάνεια, και παίρνω πλήρη διαπλοκή.
Αιτούμαι καθαρές θέσεις, και παίρνω θολές υποσχέσεις.
Αιτούμαι να ακούσω την Αλήθεια, και μου απαντούν με λήθη.
Αιτούμαι ειλικρίνεια, και μου απαντούν με δικαιολογίες.
Αιτούμαι επικοινωνία, και μου απαντούν μέσω των Μ.Μ.Ε.
Αιτούμαι εσωτερική δικαιοσύνη, και αυτοί βγάζουν διεθνή εντάλματα.
Αιτούμαι υγιή και σταθερή οικονομία, και αυτοί δίνουν επιλεκτικά πράσινες και μπλε επιδοτήσεις.
Αιτούμαι ανάπτυξη, και μου σερβίρουν εγκράτεια.
Αιτούμαι υπεύθυνα κόμματα, και αυτά ζητούν υπεύθυνους πολίτες.
Αιτούμαι υπεύθυνους πολίτες, και οι πολίτες ζητούν υπεύθυνα κόμματα.
Αιτούμαι προοπτική, και μου σερβίρουν συναισθηματικά χάπια.
Αιτούμαι ανεξάρτητη Εθνική υπόσταση, και μου απαντούν ….υπομονή!
Αιτούμαι ένα πρόγραμμα που θα μιλάει για όλα, και μου δίνουν την περίληψη του έργου που έχω ήδη δει.
Αιτούμαι δικαίωμα στο όνειρο, και αυτοί απαντούν …κοιμήσου!
Αιτούμαι δικαίωμα στην Ελπίδα, και μου απαντούν δικαίωμά σου.


-Απαιτώ, πλέον, όλα τα παραπάνω, τους φωνάζω.
-Απαιτείς πολλά, μου απαντούν ήρεμα, για αυτό και θα περιμένεις πολύ.
-Αλλά η απαίτησις δεν μπορεί να περιμένει, επιμένω.
-Εμείς όμως μπορούμε, μου απαντούν.
-Και εμένα τι μου μένει να κάνω, ρωτώ αφελώς.
-Είναι απλό, να ψηφίσεις!
-Μα ποιον να ψηφίσω;
-Είσαι ο κυρίαρχος λαός. Πάντα έκανες την πιο σοφή επιλογή.

Και όπως, αμέσως επισημάνθηκε, είμαστε υπεύθυνοι κυρίως εμείς.

Προεκλογικά

Ή στη Χώρα του Ποτέ.

Υπάρχει ένα Πολίτευμα όπου κάθε τέσσερα χρόνια γίνονται εκλογές για να αναδειχθεί η Κυβέρνηση.
Στις εκλογές μπορούν να συμμετάσχουν όλοι οι ενήλικες πολίτες, άνδρες και γυναίκες που έχουν την Ιθαγένεια της Χώρας, έχουν καθαρό ποινικό μητρώο, οι άνδρες έχουν εκπληρώσει τις στρατιωτικές τους υποχρεώσεις, και δεν έχουν βλάψει ποτέ την Χώρα με οποιαδήποτε ενέργεια.

Μπορούν να ιδρύσουν κόμματα που θα απηχούν σε ένα κομμάτι του πληθυσμού, βάσει του προγράμματος που θα παρουσιάσουν.
Προεκλογικά μπορούν να επικοινωνήσουν τις ιδέες τους και τις θέσεις τους στους ψηφοφόρους του εκλογικού σώματος απρόσκοπτα και ισότιμα.
Ετοιμάζουν και παρουσιάζουν προεκλογικά όλα εκείνα τα σημεία που πρέπει ο πολίτης να γνωρίζει πριν τους ψηφίσει.

Αναλύουν την υπάρχουσα κατάσταση, και προτείνουν τι καλύτερο μπορεί να γίνει, όπως επίσης και πώς μπορούν να διορθωθούν τα κακώς κείμενα.
Παρουσιάζουν τους υποψήφιους βουλευτές, που θα εκπροσωπήσουν το κάθε γεωγραφικό κομμάτι του πληθυσμού στην κεντρική Κυβέρνηση, και η επιλογή τους βασίζεται:
Στην γενικότερη πολιτική τους εμπειρία και γνώση, στην μέχρι τούδε προσφορά τους στην κοινωνία, στην τοπική γνωσιακή τους επάρκεια, στην ικανότητα εντοπισμού και επίλυσης των προβλημάτων, στην δυνατότητα παρέμβασης στις τοπικές διαφορές, στην ευθυκρισία της εκπροσώπησης των διαφόρων κοινωνικών στρωμάτων, στην επιστημονική τους κατάρτιση, και τέλος στην ικανότητας κατανόησης και επεξήγησης του προγράμματος που εκθέτει το κόμμα τους.
Στόχος των ανωτέρω είναι η δικαιότερη και αναλογικότερη εκπροσώπηση όλης της Χώρας με ανθρώπους, που θα έχουν ικανότητες αντίληψης της πολιτικής στο όλον, αλλά και αντίληψης των ιδιαιτεροτήτων του κάθε γεωγραφικού τόπου.

Τα προγράμματα που εκτίθενται, περιέχουν πλήρη παρουσίαση, με ενδελεχή ανάλυση, των βημάτων που θα ακολουθηθούν, με συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα και προσδοκώμενα αποτελέσματα σε όλα τα επιμέρους πολιτικά θέματα.

Ο κύριος πολιτικός άνδρας που θα οδηγήσει τα κόμματα στις εκλογές, είναι ο ικανότερος από όλους, και αναδεικνύεται από εσωκομματικές εκλογές.
Είναι αυτός που έχει το όραμα και εμπνέει όλους τους υπόλοιπους.

Διοργανώνονται συζητήσεις μεταξύ των αρχηγών ή των εκπροσώπων των κομμάτων ανά την Χώρα, με σκοπό την διάχυση σε όσο το δυνατόν περισσότερους πολίτες των πολιτικών τους προτάσεων.
Οι συζητήσεις διέπονται από αυστηρούς κανόνες πολιτικής συμπεριφοράς, προκειμένου να γίνει αντιληπτό το διακύβευμα των εκλογών.

Απαγορεύονται οι ανοικτές μονοκομματικές συγκεντρώσεις διότι, όπως σύσσωμη η Πολιτεία απεφάνθη, δημιουργεί κλίμα εορτής και πανηγυριού που δεν ανταποκρίνεται στην σοβαρότητα της προεκλογικής περιόδου.

Απαγορεύονται οι δημοσκοπήσεις καθ’ όλη την διάρκεια του προεκλογικού αγώνα διότι, η Πολιτεία σύσσωμη απεφάνθη, ότι όχι μόνον δεν εξυπηρετεί την εκλογική προετοιμασία των πολιτών, αλλά αντίθετα απομακρύνει το εκλογικό σώμα από την απρόσκοπτη εσωτερική διεργασία που είναι απαραίτητη για την λήψη μίας τόσο σοβαρής απόφασης.

Απαγορεύεται ρητώς, η αρνητική και η συγκριτική επιχειρηματολογία διότι, όπως σύσσωμη η Πολιτεία απεφάνθη, παραπλανεί τον πολίτη οδηγώντας την κρίση του μακριά από προτάσεις και εγγύτερα σε συναισθηματικές προσεγγίσεις.

Τέλος, κατά την ημέρα των εκλογών, η διαδικασία εξελίσσεται ομαλά χωρίς συγκεντρώσεις και επινίκια, καθ’ ότι τα αποτελέσματα ανακοινώνονται άπαξ, μετά το πέρας της καταμέτρησης και επαλήθευσης, αργά το βράδυ.

ΥΓ. Οιαδήποτε ομοιότης με πρόσωπα ή/και καταστάσεις με το δικό μας Πολίτευμα, αναζητείται εναγωνίως.

Χορέψτε τους

Οδηγίες προς εκλογικούς ναυτιλομένους από greekpoliticalreview.

1) Δεν ψηφίζουμε γόνους, ξαδέρφια, νονές και άλλους τέτοιους άχρηστους/ες μαϊντανούς , είναι αποδεδειγμένα εκ του αποτελέσματος άχρηστοι.
2) Δεν ψηφίζουμε γιαλαντζί επαναστάτες του Πολυτεχνείου, είναι αποδεδειγμένα εκ του αποτελέσματος κλέφτες.
3) Δεν ψηφίζουμε επαγγελματίες βουλευτές, οι έχοντες ασκήσει πάνω από 1-2 θητείες είναι αποδεδειγμένα εκ του αποτελέσματος άχρηστοι.
4) Ει δυνατόν δεν ψηφίζουμε κανένα από τα 5 (+ τους Οικολόγους) κοινοβουλευτικά κόμματα τα οποία συναλλάσσονται με τα ΜΜΕ και τους ιδιοκτήτες τους...

Μετά τα σενάρια.

Πριν τρεις ημέρες έκανα μία προσπάθεια προσέγγισης του κ. Πρωθυπουργού ως πολιτικού άνδρα.
Τελειώνοντας έγραφα ότι δίνει τροφή στα σενάρια που κυκλοφορούν κρατώντας μία στάση αναμονής η οποία μπορούσε να ερμηνευθεί ποικιλοτρόπως.

Εχθές απευθύνθηκε στον Ελληνικό λαό, και ίσως και σε κάποιους άλλους, προκυρήσοντας εκλογές.
Οι λόγοι που επικαλέστηκε, ήταν και πάλι η τραγική κατάστασις της Οικονομίας.
Από σήμερα σταματούν τα σενάρια, και ξεδιπλώνονται οι πιθανές εξηγήσεις που τον οδήγησαν σε αυτήν την απόφαση.
Τους πραγματικούς λόγους τους ξέρει μόνον ο ίδιος.

Η τηλεοπτική του παρουσία ήταν απολογητική.
-Απέτυχα εν μέρει αλλά πλέον γνωρίζω τι χρειάζεται.
-Άφησα τα περιθώρια να στενέψουν, αλλά πλέον βλέπω καθαρά τα όρια.
-Τα οικονομικά πράγματα είναι τραγικά, αλλά πλέον ξέρω τον τρόπο.
-Δυσαρέστησα πολλούς, αλλά πρέπει να δυσαρεστήσω και άλλους.
-Μία είναι η λύση. Νωπή εντολή και υπευθυνότητα παντού.

Μετά από 5 χρόνια και 6 μήνες.
Χωρίς καμμία εξήγηση για τους λόγους.
Χωρίς καμμία άμεση ή έμμεση αναφορά στα βαρίδια που κουβαλάει.
Χωρίς κάποιον σχεδιασμό.
Χωρίς νέο όραμα για τους ψηφοφόρους.
Τι έγινε άραγε η προηγούμενη εντολή; Γιατί υπήρξε τόση ανευθυνότητα σχεδόν παντού;

Λέξη δεν άκουσα για τα υπόλοιπα φλέγοντα ζητήματα.

Το ανέλαβαν ή θα το αναλάβουν να τα αναλύσουν στα τηλεοπτικά παράθυρα, οι κ.κ. υπουργοί και οι υφυπουργοί στο επόμενο διάστημα μέχρι τις εκλογές.
Οι ίδιοι που αποτελούν την παρούσα Κυβέρνηση, και δεν ομιλώ για τους ήδη απομακρυθέντες, ως αποτυχημένοι.

Ο κ. Πρωθυπουργός απευθύνθηκε στην τσέπη του πολίτη και όχι στον ίδιον;
Ζήτησε νωπή εντολή και υπευθυνότητα από την τσέπη μας;
Τελικά αυτή η τσέπη ανεβάζει και κατεβάζει Κυβερνήσεις τα τελευταία χρόνια;
Το χέρι που μπαίνει στην τσέπη δεν έχει λόγο;
Το χέρι που μπαίνει στην τσέπη δεν το απασχολεί κάτι άλλο;
Το όλον του πολίτη σκέφτεται πλέον μόνο με το χέρι;

Ο κ. Παπανδρέου βγήκε αμέσως μετά και μίλησε για δικαίωση του ΠΑΣΟΚ στην εμμονή του για εκλογές.
Μίλησε σύντομα, και απευθύνθηκε στον ψυχισμό του πολίτη.
Στόχευσε την απαισιοδοξία με λόγο αισιοδοξίας.
Λες και δεν είχε πεδίο πολιτικής αναφοράς.
Ο ψυχισμός του πολίτη θα είναι ο κεντρικός προεκλογικός στόχος.
Με ολίγον από ανάλυση πολιτικών στόχων, σχεδίων και χρονοδιαγράμματος.
Θα έχουν ικανό χρόνο, και στελέχη, για να πείσουν;
Θα τους πιστέψει ο κόσμος;
Εκ προοιμίου πιστεύω ότι δεν θα πουν αλήθειες, δεν θα στεναχωρήσουν, και δεν θα συγκρουστούν.

Το ΚΚΕ ακόμα παλεύει ενάντια στο κεφάλαιο.
Ο ΣΥΡΡΙΖΑ ακόμα παλεύει ενάντια στον ΣΥΝ.
Ο ΛΑΟΣ καραδοκεί και αυτοαποκαλείται εφεδρεία. Είναι το μόνο κόμμα, και για να ακριβολογήσω ο μόνος πολιτικός-κόμμα, που δεν έχει άγχος.

Τελευταίος, όπως πάντα, ο πολίτης που καλείται μέσα από δεκάδες αδιέξοδα που ζει καθημερινά, να αποφασίσει για άλλη μία φορά τι είναι καλύτερο για αυτόν, και όχι για τον τόπο.
Στην αδυναμία του να καταλάβει ότι το καλό του τόπου είναι καλό και για αυτόν, θα αποφασίσει εν μέσω συναισθηματικής τρικυμίας.
Και όπως πάντα στο τέλος, όλοι θα πουν ότι ο σοφός λαός μίλησε.

Με τόσες λίγες λέξεις στο λεξιλόγιό του πλέον, είναι εύκολο να προβλέψεις την ατάκα του.
Διότι ο κόσμος πλέον, μιλάει με ατάκες.
Ελλιπές λεξιλόγιο ισούται με ελλιπή σκέψη.
Ελλιπής σκέψη ισούται με ελλιπή κρίση.
Ελλιπής κρίση ισούται με ελλιπή απόφαση.
Ελλιπής απόφαση ισούται με ελλιπή ψήφο.
Ελλιπής ψήφος ισούται με ελλιπή Κυβέρνηση.
Ελλιπής Κυβέρνηση ισούται με συνέχιση της ελλειπτικής τροχιάς της Χώρας.

Μία ψυχούλα

Κάναμε ένα παιδί με σύνδρομο Down.
Μία συγκλονιστική ιστορία.

Αναδημοσίευσις από το χαμομηλάκι.

Άλλο ένα γεγονός από αυτά που δεν κοινοποιούνται ευρέως, και που δεν βλέπουμε.
Μία ψυχούλα και ο τρόπος που αντιμετωπίστηκε πριν καν ανοίξει τα μάτια του από τους επίορκους του Ιπποκράτη.
Ας είναι καλά με τους γονείς του.
Συγχαρητήρια στο χαμομηλάκι για το έργο που παράγει.

Το απόθεμα

Μία λέξη που απαντάται σε πολλές εξωτερικές και ελάχιστες εσωτερικές διαδικασίες του ανθρώπου.
Το απόθεμα είναι το επιπλέον μέρος μίας παραγωγικής διαδικασίας που δεν οδηγείται στον τελικό χρήστη, αλλά παραμένει στις αποθήκες με σκοπό να αναπληρώσει τυχόν ελλείψεις.
Στην πορεία βέβαια, έγινε και ένας από τους κύριους μοχλούς άσκησης οικονομικής και όχι μόνον πολιτικής.

Από τα πολύ παλιά χρόνια ο άνθρωπος σταμάτησε να καταναλώνει μόνο ότι του ήταν απαραίτητο, και άρχισε να αποθηκεύει.
Στην αρχή μόνον τροφή, ενώ όσο "προόδευε", και ανακάλυπτε νέους τρόπους που έκαναν την ζωή του καλύτερη, το επέκτεινε και σε πρώτες ύλες, σε ενεργειακούς πόρους και σε τελικά προϊόντα είτε για ειρηνικούς είτε για πολεμικούς σκοπούς.

Η ανθρωπότητα προχώρησε πολύ και με γοργά βήματα τα τελευταία 50 χρόνια, «προόδευσε» βιομηχανικά, τεχνολογικά, αλλά και παραγωγικά.
Αύξησε σε μεγάλο βαθμό και διαφορετικότητα την τροφή τις πρώτες ύλες και τα τελικά προϊόντα αναπτύσσοντας ταυτόχρονα και την παροχή υπηρεσιών, που τείνει να γίνει αν δεν είναι ήδη, σε κυρίαρχο μοχλό ανάπτυξης.
Όλη αυτή η ανάπτυξη και τα αποτελέσματά της χρειάζονταν ιδιαίτερη διαχείριση και οικονομικά αλλά και ως προς την διακίνηση.
Ο έλεγχος ανατέθηκε σε διεθνείς οργανισμούς που πιστοποιούν το καλώς κατέχειν, ενώ ταυτόχρονα διαχειρίζεται και την παραγόμενη και κυκλοφορούσα ποσότητα αποθεμάτων και κυρίως την γεωγραφική κατανομή τους.

Τον τελευταίο χρόνο παρουσιάστηκαν προβλήματα διαχείρισης των αποθεμάτων σε ρευστότητα χρήματος που παρεπιμπτόντως ξέχασα να αναφέρω ότι είναι ηλεκτρονική, με αποτέλεσμα την απότομη και γενική έλλειψη χρημάτων.
Αυτό έφερε σαν αποτέλεσμα το πλεόνασμα αποθεμάτων γενικώς σε όλα.
Τρόφιμα, πρώτες ύλες, μηχανήματα, καταναλωτικά προϊόντα αλλά και εργατικό δυναμικό.

Και ενώ η κατάσταση εξομαλύνεται ως προς την ρευστότητα, χάρις των απίθανων συνδυασμών που μπορούν να κάνουν τα νούμερα με τα νούμερα, αφού ξεκαθάρισαν τις αποθήκες με τα αποθέματα που είχαν συσσωρευθεί και τον πλεονάζοντα αριθμό παντός είδους επιχειρήσεων με τη μέθοδο της χρεοκοπίας, έμειναν οι εργαζόμενοι και οι υποχρεώσεις τους που απλά τους "απομάκρυναν" προκειμένου να διατηρηθεί η κερδοφορία του συστήματος.
Ποιος το λέει αυτό; Μα κάποια αποτελέσματα τριμήνου που διάβασα τελευταία μαζί με στατιστικές των ανά Χώρας ΟΑΕΔ.
Αλλά διάβασα επίσης ότι η ΕΚΤ απέσυρε από το τραπεζικό σύστημα της Ευρωζώνης 238 δις ευρώ, ως πλεονάζουσα ρευστότητα των τραπεζών που δεν την χρησιμοποιούσαν για την καταπολέμηση της ύφεσης

Έτσι τώρα έχουμε έλλειψη σε νέα δάνεια, σε κατανάλωση, σε παραγωγή, σε διαθέσιμο χρήμα του καταναλωτή, χρηματοδότησης των μικρομεσαίων και στην διασκέδαση των ιθαγενών.
Αντίθετα έχουμε πλεόνασμα στην ρευστότητα των τραπεζών, στην αισιοδοξία του συστήματος, στην απαισιοδοξία των πολιτών, σε διαθέσιμες νεόδμητες οικίες, και σε ανέργους.

Και ενώ δεν χρειάστηκε ποτέ μέχρι σήμερα να αποθηκεύσει, εσωτερικά, και κάποιες αξίες που τον περπάτησαν σε όλη την πορεία του διότι τις είχε άμεσα διαθέσιμες, και ανέβλυζαν μέσα από την σκέψη, την μνήμη, το ένστικτο, το θυμικό, και το συναίσθημα, τώρα παρατηρείται πλήρης έλλειψις και εκεί.

Τέλος, κάποτε είχαμε μεγάλο απόθεμα σε φύση και σε δέντρα.
Τώρα όμως τακτοποιήθηκε και αυτό.

Εικαστικά

Άλλη μία εικαστική παρέμβασις του αμμοδύτη, και της aerial στο μίζερο Φθινόπωρο που μπήκε.

Δράστες, η φωτογράφος Ραμπέλα Γρε-Χατζή και η ζωγράφος Λένα Καζιάνη.

Καλό Φθινόπωρο λοιπόν, με περισσότερους πίνακες ζωγραφικής και ποιήματα.
Από πολιτικό κουκλοθέατρο χορτάσαμε το καλοκαίρι.