Παντελώς ανέτοιμες οι ελληνικές Ε.Δ. απέναντι στην πρόκληση ασφάλειας της Ανατολικής Μεσογείου.

H ανακάλυψη του τεράστιου κοιτάσματος φυσικού αερίου στα σύνορα της κυπριακής ΑΟΖ και της δυνητικής (ακόμα απλώς «δυνητικής» δυστυχώς...) ελληνικής ΑΟΖ βρίσκεται στο επίκεντρο των συνομιλιών του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου και του προέδρου της Κύπροτυ, Δημήτρη Χριστόφια, σήμερα στην Αθήνα. Το κοίτασμα υπολογίζεται ότι περιέχει τουλάχιστον 1 τρις. Κυβικά μέτρα φυσικού αερίου σε βάθη από 4-6 χιλιόμετρα και να αποφέρει ετησίως στην Ελλάδα έσοδα της τάξες των 2,5 δις ευρώ για μια περίοδο άνω των τριάντα ετών με συντηρητική απόλειψη. Πόσο όμως λαμβάνεται υπ’όιψιν από ελληνικής πλευράς ότι βασικός παράγοντας για την επιτυχία του εγχειρήματος είναι η ανάπτυξη της απαραίτητης υποδομής για τη διασφάλιση της περιοχής αυτής και την εδραίωση της ελληνικής κυριαρχίας επί αυτής;
Μέχρι στιγμής με εξαίρεση την συζητούμενη σύμβαση για τις έξι φρεγάτες FREMM (εκ των ουκ άνευ γίνεται πλεόν η προμήθεια των σκαφών αυτών με τους 6.000 τόνους εκτοπίσματος και τις υψηλές δυνατότητες επιχειρήσεων σε ανοικτή θαλασσα) τίποτα δεν συμβαίνει προς την κατεύθυνση αυτή.
Η υλοποίηση ορισμένων επενδύσεων στον τομέα της έγκαιρης προειδοποίησης, της επιτήρησης, της έρευνας και διάσωσης και της αστυνόμευσης της τεράστιας αυτής περιοχής μέχρι στιγμής εκλαμβάνεται ως «περιττή δαπάνη».
Το παράδειγμα της Νοερβηγίας μιλάει από μόνο του:  Η χώρα αυτή, με μηδενικά προβλήματα ασφάλειας ή απειλές από κάποια γειτονική χώρα, ναυπήγησε 5 νέες φρεγάτες εκτοπίσματος 5.300 τόνων, συνολικού κόστους 2,7 δισ. ευρώ, με αποστολή την προστασία των εγκαταστάσεων άντλησης πετρελαίου και φυσικού αερίου που αυτή διαθέτει στη Βόρεια Θάλασσα, μακριά από τις νορβηγικές ακτές!

Αυτονόητη είναι η προμήθεια μιας σειράς συστημάτων όπως:
-Φρεγάτες FREMM. Είναι κοινά αποδεκτό ότι για την Αν. Μεσόγειο το ΠΝ χρειάζεται ένα πλοίο μεγάλου εκτοπίσματος και μήκους, ικανό να ανταπεξέλθει στις μακροχρόνιες περιπολίες που σίγουρα θα χρειαστούν στην περιοχή μεταξύ της Κρήτης και της Κύπρου, ανεξάρτητα πλέον από την εθνική ανάγκη ύπαρξης του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος. Η ύπαρξη βλημάτων cruise με ακτίνα δράσης 1000 χλμ., όπως το SCALP Naval, θα δώσει δυνατότητες κρούσης πρωτόγνωρες στις ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις.
-Αεροσκάφη-τάνκερ. Πιθανές επιλογές είναι εναλλακτικά το KC-130, το KC-135R ή το A310MRTT. Αν και τα μαχητικά αεροσκάφη F-16 Block 52 plus που επιχειρούν από την Κρήτη διαθέτουν σύμμορφες εξωτερικές δεξαμενές, είναι σίγουρο ότι η ύπαρξη τουλάχιστον 4 ιπτάμενων τάνκερ στην Κρήτη θα αναβάθμιζε τις επιχειρησιακές δυνατότητες των F-16 Block 52+/Αdv. Τα ιπτάμενα τάνκερ θα επέτρεπαν στα μαχητικά να επιχειρούν χωρίς τις δεξαμενές, αυξάνοντας την ευελιξία τους και τη δυνατότητα τους να μεταφέρουν περισσότερο πολεμικό φορτίο αν χρειαστεί, σε μεγαλύτερες αποστάσεις και για περισσότερο χρόνο. 
-Ο τρίτος παράγοντας είναι ο έλεγχος μίας αχανούς (για τα ελληνικά δεδομένα) θαλάσσιας έκτασης, είναι το να μπορούμε να γνωρίζουμε τι συμβαίνει πέρα από τον ορίζοντα. Η Κύπρος απέχει από την Κρήτη 550 χλμ. και 400 χλμ. από τη Ρόδο. Η συνεχής επιτήρηση της περιοχής αυτής αποτελεί πρώτο μέλημα της Ελλάδας και αυτό μπορεί να επιτευχθεί από εγχώριους φορείς με σχετικά μικρή δαπάνη, εν μέσω χαλεπών καιρών.
Η ανάπτυξη και η εγκατάσταση δύο ραντάρ βραχέων κυμάτων με κάλυψη πέραν του ορίζοντα (HF OTH Radar) στην περιοχή της Αν. Κρήτης και ενός συστήματος ταυτοποίησης στόχων ADS (Automatic Dependant Surveillance, ταυτοποίηση μέσω transponders AIS ή IFF) αποτελεί μονόδρομο για την Ελλάδα. Χάρη στη μεγάλη εμβέλεια αυτών των ραντάρ (200 ν.μ.) η ελληνική κυβέρνηση θα μπορεί να γνωρίζει ανά πάσα στιγμή τι συμβαίνει στην εν λόγω θαλάσσια περιοχή, σε ένα τόξο που θα ξεκινά από τα παράλια της Μ. Ασίας και θα επεκτείνεται μέχρι μερικά μίλια από τις ακτές της Αφρικής.
Μία ακόμη λύση που θα ολοκλήρωνε την πλήρη κάλυψη της περιοχής θα ήταν η εγκατάσταση δύο αντίστοιχων σταθμών και στις δυτικές ακτές της Κύπρου, καλύπτοντας έτσι το κενό των 95 μιλίων που αφήνει το ελληνικό ραντάρ στην Κρήτη, αφού η απόσταση μεταξύ Κρήτης και Κύπρου είναι 295 μίλια. 
-Δημιουργία περιφερειακού Κέντρου Διοίκησης και Ελέγχου στην Κρήτη με τομέα αρμοδιότητας την Αν. Μεσόγειο. Αντίστοιχο Κέντρο θα μπορούσε να υπάρχει και στην Κύπρο, επιτρέποντας τον καλύτερο συντονισμό του ελέγχου και της επιτήρησης της θαλάσσιας περιοχής μεταξύ των δύο νησιών. Αυτό φυσικά απαιτεί την αναβάθμιση των υπαρχουσών υποδομών, ώστε να υπάρχει επικοινωνία και ανταλλαγή δεδομένων σε αληθινό χρόνο, ενώ χρήσιμη θα ήταν η ύπαρξη μεικτών επιτελείων τα οποία θα επάνδρωναν και τα δύο Κέντρα. Φυσικά, ένα τέτοιο πρόγραμμα απαιτεί τη δέσμευση ενός μέρους των δυνατοτήτων του δορυφόρου Hellas Sat για την άμεση, αδιάκοπη και ασφαλή αναμετάδοση των δεδομένων.
-Μόνιμη παρουσία ενός ιπτάμενου ραντάρ EMB-145H AWE&C ERIEYE στην Κρήτη θα μπορούσε να αξιοποιηθεί επικουρικά από το Κέντρο Διοίκησης και Ελέγχου, για την απόκτηση πιο αναλυτικής εικόνας σε περίπτωση κρίσης.
-Αεροσκάφη Ναυτικής Συνεργασίας. Η χώρα μας δεν διαθέτει κανένα σε επιχειρησιακή κατάσταση, χάνοντας έτσι ένα σημαντικό πλεονέκτημα σε σχέση με την Τουρκία, η οποία διαθέτει 19 συνολικά αεροσκάφη αυτής της κατηγορίας. Η απουσία αυτών των αεροσκαφών είναι κρίσιμη για τον έλεγχο της Αν. Μεσογείου, αφού λόγω της μεγάλης έκτασης της περιοχής χρειαζόμαστε αεροσκάφη επιτήρησης με μεγάλη αυτονομία και εμβέλεια.
Η εν λόγω ανάγκη θα μπορούσε να αποτελέσει επίσης ένα ελληνοκυπριακό πρόγραμμα που θα αύξανε τον αριθμό των υπό προμήθεια αεροσκαφών, βελτιώνοντας τους όρους αγοράς. Άλλωστε και για την Κύπρο η ανάγκη για αγορά αεροσκαφών αυτής της κατηγορίας είναι επιτακτική, καθότι πρόκειται για νησιωτικό κράτος με ενεργειακές φιλοδοξίες στην ίδια περιοχή. Ένας αριθμός 9 συνολικά αεροσκαφών και για τις δύο χώρες θα δημιουργούσε μία διαφορετική κατάσταση στον συγκεκριμένο διαγωνισμό υπέρ του αγοραστή.
Τι υπάρχει από αυτά στο δεκαπενταετές εξοπλιστικό πρόγραμμα; Μόνο οι φρεγάτες και ένα κονδύλι για τα αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας. Και μιλάμε για τα επόμενα δεκαπέντε χρόνια. Συμπέρασμα: δικό σου είναι ότι μπορείς να προστατέψεις. Ότι δεν μπορείς στο παίρνει ο αντίπαλος που μπορεί να το αποκτήσει δια της βίας ή απλά να μην σου επιτρέψει να εκμεταλλευτείς αυτό που σου ανήκει...

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

  Δείτε και τα παρακάτω πολύ σημαντικά άρθρα:

Η Μεσόγειος έτοιμη για ανάφλεξη, αλλά εμείς…

Τα πολεμικά σχέδια των Τούρκων στρατηγών για την Ελλάδα

Η Τουρκία ετοιμάζεται για πόλεμο. μετά τo PKK τί ;

Project Θράκη: Το έγκλημα πλησιάζει στο τέλος του

Η ανησυχία για αιφνιδιαστική τουρκική ενέργεια φέρνει υψηλή χρηματοδότηση για δορυφορική επιτήρηση.

Η έγκαιρη δορυφορική προειδοποίηση αποτελεί πλέον τον ακρογωνιαίο λίθο του ελληνικού αμυντικού συστήματος με την διάθεση υψηλών κονδυλίων σε μία εποχή μεγάλων περικοπών στο τομέα της Άμυνας. Όπως αναφέρουν ασφαλείς πηγές του defencenet.gr από το ΓΕΕΘΑ, εξασφαλίστηκε για τα επόμενα πέντε χρόνια η χρηματοδότηση με ένα ποσό της τάξεως των 200 εκατ. ευρώ του νέου δορυφορικού πρόγραμματος MUSIS (MUSIS (MUltinational Space-based Imaging System),το οποίο θα διαθέτει και ραντάρ συνθετικής απεικόνισης!
Η Ελλάδα με τη ίδια ομάδα χωρών συμμετέχει στη σχεδίαση, ανάπτυξη και κατασκευή του μελλοντικού δορυφορικού συστήματος γεγονός που θα την καταστήσει μέλος μιας μικρής ομάδας χωρών παγκοσμίως που θα έχουν τόσο εξελιγμένο δορυφορικό σύστημα επιτήρησης σε υπηρεσία.

To πρόγραμμα MUSIS θεωρείται το πιο φιλόδοξο πρόγραμμα παρατήρησης Γης από το διάστημα στην Ευρώπη και αποτελεί την εξέλιξη όλων των κορυφαίων υφισταμένων στρατιωτικών συστημάτων παρατήρησης Γης από το Διάστημα με επιχειρησιακή λειτουργία από το 2015 έως το 2030. Η πρώτη εκτόξευση δορυφόρου του συστήματος έχει προγραμματιστεί για το 2015.
Οι σχεδιασμοί του υπουργείου Εθνικής Αμυνας δεν σταματούν εδώ. Το ΜUSΙS θα αποτελείται από 6-7 δορυφόρους.
Σε ότι αφορά το νυν δορυφορικό σύστημα του στρατιωτικού δορυφόρου HELIOS-IIB το οποίο έχει κατασκευαστεί και λειτουργεί με ευθύνη της Γαλλίας συμμετέχουν επίσης η Ελλάδα, το Βέλγιο, η Ιταλία και η Ισπανία, επίσης θεωρείται ένα από τα πιο προηγμένα παγκοσμίως και το σημαντικότερο σε Ευρωπαϊκό επίπεδο. Συνίσταται από δύο οπτικούς δορυφόρους παρατήρησης Γης που διαθέτουν δυνατότητες λήψης εικόνων ημέρα και νύχτα.
Ηδη από τον περασμένο Ιούνιο λειτουργεί στην Τανάγρα ο πρώτος Δορυφορικός Σταθμός Ελλάδος (ΔΣΕ), μέρος της ελληνικής συμμετοχής στο στρατιωτικό δορυφορικό πρόγραμμα Ηelios- ΙΙ. Το πρόγραμμα αποτελείται από δύο οπτικούς δορυφόρους παρατήρησης της Γης που βρίσκονται σε απόσταση περίπου 700 χιλιομέτρων από την επιφάνειά της.
Προσφέρει στην Ελλάδα τη δυνατότητα να λαμβάνει δορυφορικές εικόνες πολύ υψηλής ποιότητος, με ιδιαίτερα μεγάλη ακρίβεια εντοπισμού θέσης και υψηλή διακριτική ικανότητα. Ανώτατος αξιωματικός του ΓΕΕΘΑ σχολίαζε μιλώντας για τις δυνατότητες του HELIOS-IIB ότι «Δεν μας ξεφεύγει πλέον ούτε η αλλαγή σκοπιάς στο Μπαλίκεσιρ»!
Πραγματικά, όπως είχαμε την δυνατότητα να διαπιστώσουμε και οι ίδιοι οι εικόνες και η ταχύτητα ματάδοσής τους από το τουρκικό έδαφος του HELIOS-IIB , ξεπερνούν και την πιο γόνιμη φαντασία. Δεν είναι τυχαίο ότι οι Τούρκοι έχουν αναπροσαρμόσει σχέδια και επιχειρησιακά δόγματα με την πρόβλεψη εκκίνησσης αερομεταφερόμενων δυνάμεων εκατοντάδων χιλιομέτρων πίσω από την πρώτη γραμμή, με ότι αυτό συνεπάγεται.

Tμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Γιατί πρέπει να ρυθμίσουμε...την υφαλοκρηπίδα μας; Για όσους έχουν απορίες...

Τι σημαίνει υφαλοκρηπίδα και τι η "διευθέτησή" της. Ο Αντώνης Κακαράς απόστρατος αξιωματικός του ΠΝ και σήμερα συγγραφέας,μέλος της ΚΕΘΑ, εξηγεί με απλά λόγια σ΄ένα κείμενό του  τι είναι η υφαλοκρηπίδα αλλά και γιατί είναι απαραίτητο να τη ...ρυθμίσουμε.

Για να γίνει αντιληπτό τι σημαίνει ΄΄διευθέτηση της Υφαλοκρηπίδας΄΄ πρέπει να εξηγηθεί, έστω κατά προσέγγιση, με ποια ακόμα θέματα σχετίζεται. Ήτοι τι ακριβώς προσδιορίζουν οι αντίστοιχες έννοιες της Χωρικής Θάλασσας και της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) που μας ενδιαφέρουν και σχετίζονται με κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας. Προχωρούμε σ’ αυτήν την προσέγγιση, καίτοι πίσω από κάθε έννοια κρύβονται λεπτομέρειες και πλήθος στοιχείων που είναι αδύνατον να παρουσιαστούν σε ένα τέτοιο κείμενο και μόνον ειδικοί στο Διεθνές Δίκαιο μπορούν να κατέχουν.

Χωρική Θάλασσα, είναι «τα ύδατα που βρίσκονται προς την πλευρά της θάλασσας μετά τις γραμμές βάσης και πέραν των εσωτερικών υδάτων σε αποστάσεις όχι μεγαλύτερες των δώδεκα μιλίων». Γραμμές βάσης είναι ευθείες ή φυσική ακτογραμμή και εσωτερικά ύδατα είναι οι λίμνες, λιμνοθάλασσες, ποτάμια και εκβολές τους, κλειστοί κόλποι, ιστορικοί κόλποι, λιμάνια κλπ που θεωρούνται ως εθνικό έδαφος ή εθνική θάλασσα του αντίστοιχου κράτους. Η Ελλάδα δεν έχει ορίσει γραμμές βάσεις, ενώ μέχρι στιγμής έχει νομοθετήσει ως χωρική της θάλασσα τα έξη ναυτικά μίλια, καίτοι δικαιούται να φτάσει μέχρι τα δώδεκα, όπως και όλες οι χώρες του κόσμου. Η Τουρκία στο μεν Αιγαίο έχει έξη ναυτικά μίλια χωρική θάλασσα ενώ στη Μεσόγειο και στη Μαύρη θάλασσα δώδεκα. Επίσης έχει ορίσει γραμμές βάσεις τις οποίες δεν έχει αποδεχτεί η Ελλάδα. Η κυριαρχία του παράκτιου κράτους ασκείται πλήρως στην χωρική θάλασσα και εκτείνεται και στην υπερκείμενη στήλη αέρος. Η Ελλάδα έχει ορίσει για τον αέρα αντί των έξη μιλίων, ακόμα τέσσερα για τον αέρα, ήτοι σύνολο δέκα. Αυτά τα τέσσερα επιπλέον είναι που δεν σέβεται η Τουρκία, οι ΗΠΑ και οι λοιπές χώρες του ΝΑΤΟ, ήτοι κανένας σχεδόν, και εκεί είναι που έχουμε τις γνωστές παραβάσεις, ενώ πολύ συχνά προβαίνουν και σε παραβιάσεις και των λοιπών χώρων. Η Τουρκία έχει δηλώσει πως θα θεωρήσει ως αιτία πολέμου (Casus Belli) την επέκταση των έξη μιλίων χωρικής θάλασσας από την Ελλάδα.

Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), είναι «η περιοχή πέραν της χωρικής θάλασσας (προσοχή στο σημείο αυτό) όπου το παράκτιο κράτος ασκεί το δικαίωμα της αποκλειστικής εκμετάλλευσης των θαλασσίων πηγών». Επομένως για τον ορισμό της πρέπει να έχει προηγουμένως καθοριστεί η χωρική ζώνη. Η ΑΟΖ μπορεί να επεκτείνεται μέχρι και διακόσια (200) μίλια από τις ακτές (επομένως ΑΟΖ και χωρική θάλασσα δε θα ξεπερνούν τα διακόσια μίλια). Επειδή στη Μεσόγειο και ειδικά στο Αιγαίο δεν μπορεί τα παράκτια κράτη να έχουν το καθένα από διακόσια μίλια ΑΟΖ, γι’ αυτό και απαιτούνται συμφωνίες μεταξύ γειτονικών κρατών για τον καθορισμό των ορίων.

Τα τελευταία χρόνια έχουν αρχίσει να συζητούνται και υπογράφονται τέτοιες συμφωνίες για την ΑΟΖ, καίτοι μέχρι πρότινος διεθνώς προτιμούσαν τις συζητήσεις/ διευθετήσεις της υφαλοκρηπίδας.


Σημειώνεται πως η ΑΟΖ είναι θάλασσα όπου, ενώ τα παράκτια κράτη ασκούν κυριαρχικά δικαιώματα, τα άλλα έχουν δικαιώματα και τις ελευθερίες των ανοιχτών θαλασσών. Την ΑΟΖ το παράκτιο κράτος πρέπει να την καθορίζει με εσωτερική νομοθεσία, ώστε να ασκεί τα δικαιώματα, ενώ το ίδιο δεν είναι απαραίτητο για την υφαλοκρηπίδα, που ανήκει στο παράκτιο κράτος. Αυτά βέβαια με την προϋπόθεση πως δεν υπάρχουν προβλήματα με τις γειτονικές χώρες, όπως σε όλες τις μεσογειακές (αφού δεν απέχουν η μία από την άλλη τετρακόσια και περισσότερα μίλια) και ιδιαίτερα με εμάς και την Τουρκία όπου απαιτούνται συμφωνίες.

Τα κυριαρχικά δικαιώματα που μπορεί να ασκεί το παράκτιο κράτος στην ΑΟΖ είναι η εξερεύνηση, εκμετάλλευση, διατήρηση και διαχείριση φυσικών πόρων ζώντων ή μη, των υδάτων, του βυθού και του υπεδάφους, επίσης η παραγωγή ενέργειας από τα ύδατα, τα ρεύματα και τους ανέμους, η τοποθέτηση και χρήση τεχνητών νησιών, εγκαταστάσεων και κατασκευών, η θαλάσσια επιστημονική έρευνα και η προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος στην περιοχή της ζώνης για όλες τις δραστηριότητες σ’ αυτήν.

Τα άλλα κράτη στην ΑΟΖ μπορούν να απολαμβάνουν την ελευθερία της ναυσιπλοΐας, της υπέρπτησης και της πόντισης υποβρυχίων αγωγών και καλωδίων.


Υφαλοκρηπίδα είναι ο βυθός και το υπέδαφος όλων των θαλασσίων περιοχών που εκτείνονται πέραν της χωρικής θάλασσας (προσοχή στο σημείο αυτό) μέχρι διακόσια ναυτικά μίλια από τις γραμμές βάσης απόπου μετράται η χωρική θάλασσα (επομένως υφαλοκρηπίδα και χωρική θάλασσα μαζί δεν μπορούν να ξεπερνούν τα διακόσια μίλια από τις ακτογραμμές). Τα νησιά έχουν υφαλοκρηπίδα (κατοικημένα και βραχονησίδες) εφόσον μπορούν να συντηρήσουν ζωή. Και εδώ είναι η μεγάλη διαφορά με την Τουρκία, που υποστηρίζει πως τα ελληνικά νησιά του μισού περίπου Αιγαίου ακουμπούν στην δική της υφαλοκρηπίδα επομένως δεν έχουν δικαίωμα δικής τους υφαλοκρηπίδας. Επίσης η Τουρκία ισχυρίζεται πως η διαφορά με την Ελλάδα πρέπει να επιλυθεί με βάση την αρχή της ευθυδικίας (equitable principles), κάτι που δεν ευνοεί τη χώρα μας, ενώ είναι βέβαιο πως η προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο θα αποβεί σε βάρος των δικών μας θέσεων. Τίποτε δεν είναι αμφισβητούμενο από την δική μας πλευρά ενώ πλήθος δικαιωμάτων μας αμφισβητεί και διεκδικεί η Τουρκία.

Στην μεγάλη κρίση του Αυγούστου του 1976 η Ελλάδα προσέφυγε στο Δικαστήριο της Χάγης ζητώντας παρέμβαση, που τελικά δεν εκδικάσθηκε αφού η Τουρκία δεν είχε αναγνωρίσει αρμοδιότητα στο δικαστήριο αυτό, όπου απαιτείται συνυποσχετικό για προσφυγή και των διό κρατών. Η προσφυγή επομένως ήταν ατυχής για την Ελλάδα. Η προσφυγή όμως σε τέτοιο δικαστήριο έχει αποδειχτεί στην πράξη πως δεν έχει πάντα ως αποτέλεσμα απόφαση στηριγμένη στο Διεθνές Δίκαιο αλλά και στην «πολιτική», δηλαδή σε συμφέροντα παραγόντων ισχυρών (εν προκειμένω οι ΗΠΑ είναι οπωσδήποτε μεταξύ αυτών) που ενδιαφέρονται για το αποτέλεσμα. Η Τουρκία δεν δέχεται αυτό που υποστηρίζει η Ελλάδα για υφαλοκρηπίδα των νησιών μας, όπως δεν δέχεται πως όλα τα νησιά που εμείς θεωρούμε ελληνικά μας ανήκουν με βάση συνθήκες.


Έτσι προέκυψαν οι «γκρίζες ζώνες». Αυτές περιλαμβάνουν νησιά, νησίδες και βραχονησίδες (ίσως περί τα εκατόν πενήντα σε αριθμό) και τη χωρική τους θάλασσα, επομένως και την υφαλοκρηπίδα τους, που ανήκαν (κατά την Τουρκία) στην Οθωμανική Αυτοκρατορία της οποίας διάδοχο θεωρεί τον εαυτό της η Τουρκία, άρα (λέει πως) είναι δικά της. Να θυμηθούμε την κρίση στα Ίμια, και πρόσφατα τις αμφισβητήσεις για την περιοχή του Καστελόριζου.

Επίσης η καθυστέρηση με άγνωστη εξέλιξη των διαπραγματεύσεων με την Αίγυπτο για καθορισμό/συμφωνία μεταξύ μας για την Υφαλοκρηπίδα των δύο χωρών. Ακόμα και η ακύρωση της υπογραφείσης συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας για την αντίστοιχη υφαλοκρηπίδα στην Αδριατική. Οι δύο αυτές περιπτώσεις (Αιγύπτου και Αλβανίας) και η αμφισβήτηση της δυνατότητας/ κυρίαρχης θέλησης της Ελλάδας να συνάψει τις αντίστοιχες συμφωνίες, ερμηνεύεται ως αποτέλεσμα επεμβάσεων της Τουρκίας αλλά και της διστακτικότητας, της έλλειψης σθένους των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και Νέας Δημοκρατίας για αντιμετώπιση της επιθετικής πολιτικής της Τουρκίας και της υποστήριξης της από κοινούς «συμμάχους» ήτοι τις ΗΠΑ, πιθανότατα όμως και από άλλους.


Από τα παραπάνω είναι καθαρό πως ισχύουν τα ακόλουθα
• Για να υπογραφτεί μια συμφωνία για την υφαλοκρηπίδα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, πρέπει να μετρηθεί και οροθετηθεί, επομένως πρέπει να ορισθεί η χωρική θάλασσα των δύο χωρών, άρα πρέπει να γίνουν αποδεκτές οι γραμμές βάσης. Επομένως εάν η Ελλάδα αποδεχτεί τα έξι μίλια ως χωρική θάλασσα, χάνει στο εξής το δικαίωμα επέκτασής τους μέχρι τα δώδεκα. Σημειώνεται πως εάν η χώρα μας είχε επεκτείνει, ή τώρα καθορίσει ως χωρική θάλασσα τα δώδεκα μίλια, τότε παύει να υπάρχει ζήτημα υφαλοκρηπίδας, αφού στην ουσία το μεγαλύτερο μέρος του Αιγαίου καλύπτεται από δικά μας νησιά. Το ερώτημα είναι ποια κυβέρνηση, με τι σθένος και τι υποστήριξη από το λαό μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο; Τι ρόλο θα παίξουν τότε οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ; Πόσο επηρεάζονται οι κυβερνήσεις μας από αυτούς τους φορείς; Οι απαντήσεις είναι γνωστές από την μέχρι τώρα πρακτική. Οι μεταπολεμικές ελληνικές κυβερνήσεις δεμένες στο άρμα τους είναι υπεύθυνες για σημαντικές απώλειες ελληνικού κυπριακού χώρου και κυριαρχικών μας δικαιωμάτων.

• Για να οροθετηθεί η υφαλοκρηπίδα πρέπει να καθοριστεί και γίνει δεκτό σε ποια νησιά και νησίδες θα υπολογιστεί, επομένως να ξεκαθαρίσει το θέμα της αμφισβήτησης από την Τουρκία των Γκρίζων ζωνών.

• Ο καθορισμός της υφαλοκρηπίδας, σχεδόν αυτόματα λύνει και το θέμα της ΑΟΖ. Αλλά και του εναέριου εθνικού χώρου ως υπερκείμενου της χωρικής θάλασσας και της ξηράς. Δεν λύνει βέβαια τα ζητήματα της απαράδεκτης και ασύλληπτης σε έκταση εκχώρησης στο ΝΑΤΟ κυριαρχικών μας δικαιωμάτων στο Αιγαίο, στην ξηρά και τον αέρα. Μην λησμονούμε το περίφημο MOU (Memorandum of Understanding) που πέρασε και στη Βουλή και ήδη ισχύει. Το πλέον κατάπτυστο κείμενο/συμφωνία που ο Μιλόσεβιτς δεν είχε αποδεχτεί και ξεκίνησε ο βομβαρδισμός της Σερβίας.

Όταν προχωρεί μια χώρα σε τέτοιου είδους διευθετήσεις και συμφωνίες, δεν μπορεί συγχρόνως να έχει την αίσθηση ο λαός της, πως περιορίζονται η «εθνική του κυριαρχία». Διότι αυτομάτως αδυνατίζει και η εθνική του άμυνα, είναι έτοιμος να εκχωρήσει και κυριαρχικά δικαιώματα και δυστυχώς αυτό θα κάνει η παρούσα κυβέρνηση. Εφόσον λοιπόν είναι μειωμένη η εθνική μας Κυριαρχία (όπως δήλωσε κατ’ επανάληψη ο περήφανος Πρωθυπουργός μας και άλλα στελέχη της Κυβέρνησής του), πώς πηγαίνει για συζητήσεις/συμφωνίες με μια χώρα όπως η Τουρκία;

Διαφαίνεται πως οι της κυβέρνησης, της αξιωματικής αντιπολίτευσης και κυρίως όσοι κρύβονται πίσω τους, δε δίνουν καμία απολύτως αξία, σε αυτά που εμείς ο λαός θεωρούμε μη επιδεχόμενα αμφισβήτησης. Δηλαδή στην κυριαρχία μας στο έδαφος, τη θάλασσα και τον αέρα που ανήκει στους Έλληνες και όχι σε ξένα ή ντόπια συμφέροντα λίγων. Δεν πρέπει να εφησυχάζουμε, αλλά να ανησυχούμε πολύ, πρέπει να επαγρυπνούμε και να είμαστε έτοιμοι να συντρίψουμε κάθε διάθεση εν κρυπτώ συμβιβασμών και άλλων υποχωρήσεων, που πλέον θα επηρεάσουν το μέλλον του λαού και του τόπου μας. Τίποτε απολύτως δεν έχει η χώρα μας να ωφεληθεί από συμφωνίες, που προωθούνται με βάση τα συμφέροντα των επικυρίαρχων. Με συμμάχους τους την εδώ κοσμοπολίτικης ελιτίστικης νοοτροπίας άρχουσα τάξη και τις κυβερνήσεις που την υπηρετούν.



Σχετικό άρθρο του ιδίου συγγραφέα.

Επίσης σχετικό άρθρο περί ΑΟΖ

Πηγές: OnAlert
          Εθνική Κυριαρχία Στο Αιγαίο

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ! Παρέδωσαν χάρτες των περασμάτων του Έβρου στην Τουρκία! Άντε. και το κλειδί της πόλης...

Θα παλαβώσουμε τελείως με αυτά που διαβάζουμε. Μετά τις αποκαλύψεις για το σχέδιο “Βαριοπούλα”, τις γέφυρες διάσχισης ποταμών που προμηθεύτηκε η Τουρκία και τις προβοκάτσιες στην Θράκη, το ΓΕΣ θεώρησε πρέπον να παραδώσει τους χάρτες με τα μυστικά περάσματα στον Έβρο! Το πρόσχημα ήταν η αποτροπή της λαθρομετανάστευσης (!!)
Αντιγράφουμε την είδηση: Μετά την επίσκεψη, τέλος, του έλληνα αρχηγού ΓΕΣ, αντιστράτηγου Φραγκούλη Φράγκου ,στην Άγκυρα και τη συνάντησή του µε τον αρχηγό Χερσαίων ∆υνάµεων της Τουρκίας, στρατηγού Ερντάλ Τσεϊλάλογλου, το Γενικό Επιτελείο Στρατού σε συνεργασία με τους στρατιωτικούς διοικητές των φυλακίων Κήπων, Πυθίου και Καστανιών, παρέδωσε στις 10 Δεκεμβρίου ντοκουμέντα και χάρτες με τα περάσματα στον Τούρκο ακόλουθο Άµυνας, αντισυνταγµατάρχη Σ. Γιουκσέλ, αξιωµατούχο του Γενικού Επιτελείου Στρατού, με σκοπό να «κλείσουν οι τρύπες» που επιτρέπουν στους μετανάστες να εισέλθουν στη χώρα.
Δείτε τα ντοκουμέντα που βγάλαμε στις αρχές του χρόνου για τις προετοιμασίες των Τούρκων και τις αποκαλυπτικές φωτογραφίες:
Οι φωτογραφίες δείχνουν τον “οργασμό” του Τουρκικού μηχανισμού και την ετοιμότητα τους να εφαρμόσουν ανά πάσα στιγμή τα σχέδια που βλέπουν το φως της δημοσιότητας κατά καιρούς και αφήνεται να εννοηθεί ότι είναι “ευσεβείς πόθοι” κάποιων παρακρατικών μηχανισμών του βαθέως κράτους.
Η αλήθεια είναι διαφορετική, αφού η “δημοκρατία” στην Τουρκία ήταν πάντα το άλλοθι για τις εγκληματικές στρατιωτικές ενέργειες εντός και εκτός συνόρων.
Το 1955 μπορεί να φαίνεται απόμακρο, το 1974 είναι πιο κοντινό, το 1996 όμως και οι μεθοδεύσεις με εσωτερική “δικαιολογία” την πτώση Ερμπακάν είναι νωπές. Ας μην ξεχνάμε ότι οι συνθήκες πάντα εφαρμοζόντουσαν μονομερώς όπως και οι “ανακωχές”.

Οι φωτογραφίες είναι από το αναλυτικό αφιέρωμα του περιοδικού Στρατηγική, τον Ιούλιο του 2009. Την ίδια στιγμή που η Ελλάδα αποναρκοθετεί τον Έβρο, όχι βεβαίως από τις νάρκες κατά προσωπικού, αλλά από τις αντιαρματικές νάρκες. Η όλη κατάσταση θυμίζει την περιβόητη απόσυρση της Μεραρχίας ως ένδειξη καλής θέλησης στη “φίλη και σύμμαχο”. Διαβάστε όλο το αποκαλυπτικό αφιέρωμα του περιοδικού Στρατηγική, εδώ.
Οι τούρκοι στήνουν γέφυρες στον Έβρο 

με πληροφορίες από το TVXS.

Πηγή: olympia.gr

ΥΓ. Επειδή πολλά πράγματα εκ πρώτης όψεως δεν φαίνονται, ακολουθούν κάποιοι σύνδεσμοι που "μπορεί" και να έχουν μεταξύ τους "κάποια" σχέση.

http://skeftikos.blogspot.com/2010/09/blog-post_28.html

http://anti-amazon.blogspot.com/2010/12/mossad.html

http://eglimatikotita.blogspot.com/2010/12/bloger_20.html

http://hellenicrevenge.blogspot.com/2010/12/15.html

http://ksipnistere.blogspot.com/2010/12/t_1044.html

http://hellenicrevenge.blogspot.com/2010/12/blog-post_9278.html

http://crimesonair.blogspot.com/2010/12/blog-post_740.html
 
Πως γίνεται άραγε "κάποιοι" να υιοθετούν  ένα κατηγορητήριο που βρίσκεται σε προανάκριση;
http://zeidoron.blogspot.com/2010/12/blog-post_17.html

Στην Καβάλα εμφανίζει τα σύνορα, το επίσημο Τουρκικό κράτος.

Ο κ. ΥΠΕΞ τι κάνει;;; Μήπως ψωνίζει ακόμα στις ΗΠΑ;;;

Eπίσημος νέος χάρτης του υπουργείου Παιδείας της Τουρκίας, ο οποίος μάλιστα διαμοιράστηκε με CD σε όλα τα τουρκικά δημοτικά σχολεία, εμφανίζει την ελληνοτουρκική μεθόριο στην Καβάλα, παρουσιάζοντας την Τουρκία να έχει υπό την κατοχή της ολόκληρη τη Θράκη, μέρος της Ανατολικής Μακεδονίας, την Σάμο, την Ρόδο, την Κρήτη και την Κύπρο. Η χάραξη των ''νέων'' ελληνοτουρκικών συνόρων, δεν είναι προφανώς καθόλου τυχαία. Όπως παρουσιάζεται στο χάρτη, η Τουρκία εμφανίζεται να κατέχει και μέρος της νοτιοανατολικής Βουλγαρίας. Ο προκλητικός τουρκικός χάρτης αποκαλύφθηκε στις 30/9/2009, με σχετικό πρωτοσέλιδο της τουρκικής εφημερίδας ''Μιλλιέτ''.

Το προκλητικότερο για την Ελλάδα: Ο χάρτης θεωρήθηκε σκανδαλώδης από την ''Μιλλιέτ'', επειδή, όπως εξηγεί η ίδια, ''... παρουσιάζει να ανήκουν στην Τουρκία το Κιρκούκ, η Μοσούλη και το Άρμπιλ στο Βόρειο Ιράκ, καθώς και το Βατούμ στη Γεωργία''. Ο ίδιος πάντα χάρτης, δε θεωρήθηκε από την εφημερίδα ''σκανδαλώδης'' για την συμπερίληψη στην Τουρκία της Δυτικής (Ελλάδα) και Βόρειας Θράκης (Βουλγαρία), ούτε για τη συμπερίληψη της Σάμου, Ρόδου ακόμη και Κρήτης, ούτε επίσης για την προσάρτηση ολόκληρης της Αρμενίας.

Το ότι ο χάρτης ανήκει στο Υπουργείο Παιδείας της Τουρκίας, συνυπολογιζομένου, όπως είναι άλλωστε γνωστό, πως η ''Μιλλιέτ'' και η ''Χουρριέτ'' πρωταγωνιστούν διαχρονικά σε προβοκάτσιες κατά της Ελλάδος, θα έπρεπε λογικά να αφυπνίσει κάποιους σε Αθήνα και Λευκωσία. Εννοείται πως δεν θα υπάρξει κάποιο ελληνικό διάβημα.

Τι συμβαίνει τελικά στα ''βαθιά'' δωμάτια ισλαμιστών αλλά και στρατογραφειοκρατίας; Δεν πρόκειται για άλλη μια αμφισβήτηση του status της ευρύτερης περιοχής; Δεν διαφαίνεται όλο και πιό καθαρά πως, με μοχλό πίεσης τις μουσουλμανικές μειονοτήτες της ελληνικής και βουλγαρικής Θράκης, που τουρκοποιούνται ταχύτατα και δια της βίας, η Άγκυρα στήνει ένα νέο ''Κόσσοβο'';

Όπως εύστοχα γράφεται στο διαδίκτυο, ''... πρέπει να ελευθερωθεί από τον ισλαμο-τουρκικό φόβο'' η περιοχή μας, με πρώτη τη Θράκη. Να απαλλαγεί από την τυραννία του τρόμου της Άγκυρας, πριν χρησιμοποιήσουν αυτόν τον τρόμο τρίτες δυνάμεις, ανάβοντας το τελικό πράσινο φως στους επεκτατιστές της Τουρκίας. Ας μην ξεχνούμε πως η Τουρκία εφαρμόζει διαχρονικά τη μέθοδο της Αλεξανδρέττας (πάλαι ποτέ Αλεξάνδρειας της Συρίας), όπου με τη χρησιμοποίηση μικρών μειονοτήτων, επιτυγχάνει τη διεκδίκηση και κατάληψη τελικά της περιοχής που στοχοποίησε. Όπως ακριβώς συνέβη και στην περίπτωση της μαρτυρικής Κύπρου.

Η γνωστοποίηση αυτού του χάρτη ασφαλώς δεν είναι τυχαία. Είναι ένα μικρό εργαλείο, ανάμεσα σε (κυριολεκτικά) χιλιάδες άλλα, που συνθέτουν το πλέον εγγενές ίδιον της δόμησης του τουρκικού κράτους: Τον σκληρό επεκτατισμό.

Πηγή: Κ.Α.ΝΕ.Ν.Α.

Αναδημοσίευσις από: Πύλη Ιάσωνος

Να γιατί ανησυχούμε και διαμαρτυρόμαστε...

Αναδημοσίευση από @rmy @lert.

Σας παραθέτουμε παρακάτω δημοσιεύσεις από το διαδίκτυο που αναφέρονται σε εξοπλισμούς-δραστηριότητες των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων στην περιοχή του Έβρου.
Με μία πρώτη ανάγνωση ακόμη και ένας μη στρατιωτικός αντιλαμβάνεται ότι κάτι συμβαίνει στο Κάραγατς όπου οι Τούρκοι διαθέτουν το τακτικό πλεονέκτημα του προγεφυρώματος. Τι κάνουμε από την πλευράς μας? Είμαστε έτοιμοι με τα μέσα που διαθέτουμε να προστατεύσουμε την εδαφική μας ακεραιότητα, ή έχουμε δώσει πίστη στην «ελληνοτουρκική προσέγγιση και φιλία» των πολιτικών?.
Ειδικότερα οι δημοσιεύσεις που αναφέρονται σε εξοπλισμούς- δραστηριότητες των Τούρκων είναι:

1. Αμφίβια Επιθετική Γέφυρα Samur

Παρουσιάστηκε από την τουρκική εταιρεία FNSS η πρώτη κινητή αμφίβια επιθετική γέφυρα SAMUR. Πρόκειται για το πρώτο όχημα μίας συνολικής παραγγελίας 52 οχημάτων του ιδίου τύπου.
Η πρόταση της εταιρείας περιελάμβανε το σασί του τροχοφόρου οχήματος 8x8 Pars, που επίσης κατασκευάζει η εταιρεία FNSS, για το όχημα φορέα και το σχέδιο της γερμανικής επιθετικής αμφίβιας γέφυρας τύπου Μ3 της εταιρείας Santa Barbara Sistemas GmbH πρώην EWK.
Από δοκιμές που έχουν γίνει από το γερμανικό Στρατό με την γέφυρα Μ3 η διεκπεραίωση ενός άρματος από την μία όχθη στην άλλη για ένα ποταμό παρόμοιο με τον Έβρο, δεν διαρκεί παραπάνω από 6 λεπτά όταν η Μ3 λειτουργεί ως πορθμείο.
Eκτιμάται λοιπόν ότι το Τουρκικό Μηχανικό θα έχει εντάξει στο δυναμικό του πορθμεία ικανά να μεταφέρουν δύο ίλες αρμάτων μέσα σε 6,5 λεπτά στην δυτική ακτή του Έβρου! Και μέσα σε 15' μπορούν να ζεύξουν τις δύο όχθες!
Κάθε αμφίβιο όχημα-σχεδία Samur έχει δυνατότητα γεφύρωσης 12,5 μέτρα, ενώ η κάθε συλλογή που αποτελείται από 12 οχήματα-σχεδίες που γεφυρώνουν 150 μέτρα
Το κάθε ζεύγος οχημάτων-σχεδίων όταν χρησιμοποιείται ως πορθμείο, μπορεί να μεταφέρει άρμα κλάσης 70 τόνων, ενώ για την επάνδρωση του κάθε οχήματος απαιτούνται μόλις 3 στρατιώτες οι οποίοι μπορούν να αναπτύξουν το όχημα-σχεδία και να διεκπεραιώσουν ένα στρατιωτικό όχημα στην απέναντι όχθη ενός ποταμού σαν τον Έβρο σε λιγότερο από 7 λεπτά.
Διαθέτει ικανότητα διεύθυνσης μέσα στο νερό και στους τέσσερις άξονες και λόγω αυτών των δυνατοτήτων μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως πορθμείο (Bay Ferry) ενώ διατηρεί αυτή τη δυνατότητα ακόμα και όταν δύο οχήματα-σχεδίες είναι συζευγμένα. Είναι εξοπλισμένο με κεντρικό σύστημα ελέγχου πίεσης ελαστικών, η μέγιστη ταχύτητα οδήγησης σε άσφαλτο φτάνει τα 80χλμ/ώρα, ενώ στο νερό κινείται με ταχύτητα μέχρι και 14 χλμ/ώρα. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα καθαρά επιθετικό σύστημα καθότι η Τουρκία με αυτά τα μέσα θα μπορεί ανά πάσα στιγμή ακόμα και κατά τη διάρκεια της νύκτας να αιφνιδιάσει τις ελληνικές δυνάμεις ακόμα και σε τέσσερα διαφορετικά σημεία στο ποτάμι του Έβρου.
Επιπρόσθετα η ήδη αναφερθείσα δυνατότητα του συστήματος να λειτουργήσει σαν πορθμείο επιτρέπει στις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις να μεταφέρουν στο πρώτο κύμα της επίθεσης 24 άρματα μάχης ή άλλο συνδυασμό οπλικών συστημάτων (π.χ. ΤΟΜΑ, ΤΟΜΠ, αυτοκινούμενα πυροβόλα, κλπ) την ίδια στιγμή σε διαφορετικά σημεία.
Σύμφωνα με τον αρχικό σχεδιασμό του τουρκικού Στρατού και της εταιρείας το σύνολο των 52 οχημάτων-σχεδιών θα παραδιδόταν μέχρι και τον Οκτώβριο του 2012, με το πρώτο σύστημα να παραδίδεται τα τέλη του 2011.
Το Τουρκικό Μηχανικό εδώ και αρκετά χρόνια διαθέτει δύο τύπους πλωτών ταχέως αναπτυσσόμενων γεφυρών. Συγκεκριμένα, οι Τούρκοι διαθέτουν οκτώ συλλογές πλωτών γεφυρών τnς εταιρείας EWK, των 250 μ. η κάθε μια, καθώς και έξι συλλογές πλωτών γεφυρών RIBBON, αμερικανικής προέλευσης. Οι γέφυρες EWK και RIBBON είναι σχεδόν πανομοιότυπες και εναλλάξιμες μεταξύ τους. Συνεπώς, οι γείτονες ήδη διαθέτουν πολλά και αξιόλογα πλωτά μέσα ζεύξης υδάτινων κωλυμάτων και αυτά που επιπλέον αποκτούν είναι ηροφανέ5 ότι ανησυχούν ιδιαίτερα την ελληνική πλευρά.

2. Leguan Bridge Laying Armoured Vehicles

Τον Νοέμβριο του 2008 οι Τούρκοι ανακοίνωσαν την απόφαση προμήθειας 36 γεφυροφόρων αρμάτων τύπου Leguan (τα πρώτα έξι κατασκευασμένα στη Γερμανία και τα υπόλοιπα 30 στην Τουρκία στο στρατιωτικό εργοστάσιο του Kayuseri). Οι γέφυρες Leguan είναι κλάσεως 70 τόνων, αναπτύσσονται «συρταρωτά» και γεφυρώνουν ανοίγματα μέχρι και 24 μ. Γεφυροφόρα άρματα Leguan διαθέτουν λίγες χώρες στον κόσμο και η Ελλάδα διαθέτει μόλις οκτώ επί σκάφους Leopard 1GR. Η Τουρκία προμηθεύεται 36 άρματα έναντι 48 υπαρχόντων σε όλη την ευρωπαϊκή ήπειρο! To Leguan έχει δυνατότητα γεφύρωσης κωλυμάτων μήκους 28 μ. ανά άρμα σε χρόνο μόλις πέντε λεπτών!
Το Τεθωρακισμένο Όχημα Καθέλκυσης Γέφυρας (AVLB) Leguan ελέγχεται από μοναδικό χειριστή με κλειστή θυρίδα και τοποθετεί γέφυρα Στρατιωτικής Κατηγορίας Βάρους 80 (MLC 80) μήκους 26m, εντός 5 λεπτών με χρήση ενός ηλεκτρονικού συστήματος ελέγχου. Η KMW κατασκεύασε συστήματα Leguan για γεφυροφόρα άρματα Leopard 1 και Leopard 2, τα οποία παραδόθηκαν στον Ελληνικό, Βελγικό, Νορβηγικό και Φινλανδικό Στρατό. Το σύστημα Leguan μπορεί να τοποθετηθεί επίσης σε ευρεία ποικιλία νέων ή μεταχειρισμένων αρμάτων μάχης. Χρησιμοποιείται ενδεικτικά με οχήματα του πολωνικού άρματος μάχης PT91, με Μ47 και Μ60 του Ισπανικού Στρατού και στο Μ1 “Wolverine” των ΗΠΑ.
3. Άρματα διάσπασης ναρκοπεδίων Κieler

Τον Απρίλιο του 2010 έγινε γνωστή μια ακόμη τουρκική εξειδικευμένη προμήθεια. Οι γείτονες προμηθεύονται 56 άρματα μηχανικής διάσπασης ναρκοπεδίων KEILER με συστήματα τύπο ανέμης, σε σκάφη αρμάτων LEOPARD 2Α4, κόστους 1 εκατ. ευρώ ανά άρμα. Στην τιμή μονάδας συμπεριλαμβάνεται η αγορά του μεταχειρισμένου άρματος, η εργοστασιακή αξιοποίηση και η διασκευή του σε άρμα διάσπασης ναρκοπεδίου.

4. Ασκήσεις των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων στον Έβρο (περιοχή Ορεστιάδας, κατάντι)

Αιφνιδιαστική άσκηση ταχείας ζεύξης υδάτινου κωλύματος, πιο απλά τη γεφύρωση του ποταμού Έβρου και την περαίωση εντός της ελληνικής επικράτειας τεθωρακισμένων δυνάμεων, έχει πραγματοποιήσει η επίλεκτη 3η τουρκική Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία τον Απρίλιο του 2010. Η συγκεκριμένη μονάδα αποτελεί μία από τις καλύτερα εξοπλισμένες τεθωρακισμένες μονάδες του τουρκικού Στρατού και εδρεύει στην πόλη Cerkezkoy και Tekirdag (Ραιδεστός).

5. Ο τουρκικός Στρατός για πρώτη φορά μετά το 1974 παίρνει στον Έβρο επιθετική διάταξη

Ο τουρκικός Στρατός για πρώτη φορά μετά το 1974 παίρνει στον Έβρο επιθετική διάταξη. Το σημαίνει αυτό: Οι κύριες τουρκικές μονάδες του 3ου και του 5ου Σώματος Στρατού εγκατέλειψαν την γραμμή προκάλυψης και μεταφέρθηκαν ή μεταφέρονται σταδιακά ανατολικότερα «μακριά» από τα αδιάκριτα ελληνικά «μάτια». Στην γραμμή προκάλυψης έχουν απομείνει μονάδες β’ κατηγορίας, μεθοριακοί φρουροί σύνθεσης με μειονοτικούς (Κούρδους, Αλεβίτες κλπ). Μόνο δύο ταξιαρχίες, η μία στο βορρά και η άλλη στο νότο έχουν απομείνει από τις κύριες μονάδες. Η κίνηση αυτή όσο και αν ακούγεται ως «ακίνδυνη» στην πραγματικότητα είναι άκρως επικίνδυνη. Οι μονάδες μεταφέρονται 50 χλμ στα μετόπισθεν όταν θέλουν να προετοιμαστούν για επιχειρήσεις.


6. Δύο (2) νέα Τουρκικά Συντάγματα Μηχανικού.

Από πληροφορίες του διαδικτύου διαβάζουμε ότι οι Τούρκοι εδημιούργησαν 2 νέα Συντάγματα Μηχανικού, εάν αληθεύει τότε αντιλαμβανόμαστε ότι οι νέες μονάδες αυτές δημιουργήθηκαν για την υποστήριξη των Μεγάλων Σχηματισμών τους για την ανάληψη επιθετικών ενεργειών ενδεχόμενα στον Έβρο.

7. Διακλαδικό Επιχειρησιακό Σχηματισμό Ειδικών Αποστολών

Η δήθεν «εκπαιδευτική» Στρατιά του Αιγαίου παύει και επίσημα να είναι εκπαιδευτική: Μετονομάζεται και επίσημα σε «Διακλαδικό Επιχειρησιακό Σχηματισμό Ειδικών Αποστολών» και εντάσσονται σε αυτόν εκτός από τις πέντε ταξιαρχίες του Στρατού, μονάδες της Αεροπορίας Στρατού, πλωτά μέσα και σε επίπεδο Σχηματισμού υπάγονται και αεροπορικές μονάδες εγγύς υποστήριξης! Η 11η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχίας Πεζικού που εδρεύει στο Ντενιζλί, αναβαθμίζεται και το ίδιο συμβαίνει και με την 19η Πεζικού και την 3η εκπαιδευτική με έδρα την Αττάλεια».

8. Επίσης θα θέλαμε να επισημάνουμε από την πλευρά μας και τα εξής:

α. Προγεφύρωμα Κάραγατς
Το πρόγραμμά σας περιήγησης μπορεί να μην υποστηρίζει την προβολή αυτής της εικόνας.
Προβλέφθηκε για να καλύπτει την τουρκική πόλη της Αδριανούπολης, η οποία είναι χτισμένη στις όχθες του Έβρου. Συνεπώς στην περιοχή εκείνη η Τουρκία έχει χερσαία σύνορα, μήκους 12 περίπου χλμ. με την Ελλάδα. Η δε ανάληψη μιας επιθετικής ενέργειας στην περιοχή δεν προϋποθέτει τη βιαία διάβαση του Έβρου, αφού το ποτάμι βρίσκεται ήδη πίσω τους και είναι γεφυρωμένο με δύο σταθερές γέφυρες. Τα έργα που έχουν κατασκευασθεί και αποτρέπουν την όποια γεφύρωσή του έχουν συντηρηθεί? Έχουν ληφθεί σοβαρά υπόψη τα νέα δεδομένα γεφύρωσης των Τουρκικών μέσων?
β. Αποναρκοθετήσεις στον Έβρο

Το πρόγραμμά σας περιήγησης μπορεί να μην υποστηρίζει την προβολή αυτής της εικόνας.
Είναι ένα θέμα που θα πρέπει να απασχολήσει σοβαρά την ηγεσία της χώρας μας, αυτό της εκκαθάρισης των δεκάδων χιλιάδων, ναρκών στα ναρκοπέδια κατά μήκος της ελληνοτουρκικής μεθορίου στον Έβρο. Ανακοινώσεις δεν έχουμε δει. Έχουν ξεκινήσει; όταν η Τουρκία με πυρετώδεις προετοιμασίες ετοιμάζεται για πιθανή ενέργεια επιθετική σε Κάραγατς ή αλλού.


γ.Γιγαντιαία Έχιδνα

Το πρόγραμμά σας περιήγησης μπορεί να μην υποστηρίζει την προβολή αυτής της εικόνας.
Τα ερωτήματα μας για το συγκεκριμένο οπλικό σύστημα είναι:
-Οι συσκευές που αγοράσαμε έχουν συντηρηθεί ή είναι εκτός ορίου ζωής?
- Πότε έγινε η τελευταία εκτόξευση και πού?
-Εκπαιδεύεται το προσωπικό μας και εάν ναι, με ποιες εκπαιδευτικές συσκευές? Η μία που είχε αγορασθεί ήδη ήταν εκτός λειτουργίας μετά την εκπαίδευση των στελεχών που πραγματοποιήθηκε την δεκαετία του 80.
-Σε περίπτωση εκδήλωσης αντεπίθεσης των δυνάμεων μας (πχ Κάραγατς ) με ποια μέσα θα κάνετε διάσπαση των εχθρικών Ν/Π?

9.Ανακεφαλαίωση

Συνολικά έχουν παραγγελθεί ή είναι υπό παράδοση οι εξής εξοπλισμοί που αφορούν το Τουρκικό Μηχανικό:
-52 οχήματα σχεδιών samur
-36 γεφυροφόρa άρματα τύπου Leguan
-56 άρματα μηχανικής διάσπασης ναρκοπεδίων KEILER

10. Συμπέρασμα

Οι τουρκικές προμήθειες εξειδικευμένων μέσων μηχανικού αξίας πολλών εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, σε πρωτοφανείς ποσότητες, προκαλούν πολύ μεγάλη ανησυχία. Ο Τουρκικός Στρατός προμηθεύεται αυτά τα μέσα για να μπορεί να ζεύξει υδάτινα ή ξηρά κωλύματα. Ο συνδυασμός της προμήθειας μέσων ζεύξης ποταμών-τάφρων με την απόκτηση γεφυροφόρων αρμάτων «φωτογραφίζει» ΜΟΝΟ την περιοχή του Έβρου που διαθέτει τέτοια εδαφικά χαρακτηριστικά. Στα παραπάνω να προσθέσουμε τα δύο νέα Συντάγματα Μηχανικού, τον Διακλαδικό Επιχειρησιακό Σχηματισμό Ειδικών Αποστολών, τις ασκήσεις που γίνονται στην ΒΔΠ ποταμού από επίλεκτες μονάδες και την νέα διάταξη των τουρκικών δυνάμεων που μόνο αμυντική δεν είναι ΤΌΤΕ η στρατιωτική μας ιεραρχία μόνο εφησυχασμένοι δεν μπορεί να είναι για την ελληνοτουρκική προσέγγιση και «φιλία» των πολιτικών μας που προωθούν!!!

Πηγές:

sofokleous10.gr, με πηγές από το περιοδικό Στρατηγική
Αναδημοσίευση στην εφημερίδα «Ο ΧΡΟΝΟΣ»
syndesmos71
www.defencenet.gr
hellenicdefense.gr
Διηνέκης
olympiada
alithiastofos.blogspot.com
Epirus-ellas.blogspot.com

Τι ετοιμάζουν οι Τούρκοι στον αέρα;

Σε ευρείας έκτασης κινητοποίηση μεγάλης αεροπορικής δύναμης προχώρησε την περασμένη εβδομάδα η Τουρκία εντελώς αιφνιδιαστικά, με την πρόφαση «αεροπορικών επιδείξεων», όπως αναφέρουν απόλυτα έγκυρες πηγές του ΓΕΑ στο defencenet.gr. Κατά την κινητοποίηση αυτή, η οποία έγινε την Τετάρτη 18/11 και την Πέμπτη 19/11, ενεπλάκησαν το 80% των αεροπορικών βάσεων της Τουρκίας και τα δύο τρίτα των μαχητικών αεροσκαφών της και εκτελέστηκαν αποστολές καταστολής εχθρικής αεράμυνας (SEAD) από την βάση της Μερτζιφόν που βρίσκεται κοντά στην Σαμψούντα!

Όλα τα παραπάνω έγιναν εντελώς αιφνιδιαστικά όπως προαναφέραμε. Την Τετάρτη το πρωί μεταξύ 09:30 και 10:00 εκδόθηκαν από την τουρκική ΥΠΑ δύο ξαφνικές ΝΟΤΑΜ για «αεροπορικές επιδείξεις».

Το περίεργο είναι ότι οι «αεροπορικές επιδείξεις» ξεκίνησαν μόλις δύο ώρες μετά την έκδοση των σχετικών ΝΟΤΑΜ, χρησιμοποιήθηκαν όλες οι βάσεις από το Εσκί Σεχίρ μέχρι το Ντάλαμαν. Διήρκεσαν δύο ώρες η κάθε μία και στα δυτικά η μία περιοχή που είχαν δεσμεύσει ήταν εφαπτόμενη στα όρια του FIR Αθηνών.

Η δραστηριότητα ήταν στην περιοχή μεταξύ Θράκης-Ίμβρου-Λήμνου-Μυτιλήνης και Εσκισεχίρ, δηλαδή κάλυπτε όλο τον βόρειο άξονα επιχειρήσεων. Μπαντίρμα, Μπαλίκεσιρ, Εσκί Σεχίρ, όπου εδρεύουν στην πρώτη η 6η και 9η AJU με F-16 (στην πρώτη είναι και οι Μοίρες LANTIRN και η 1η AJU (Πτέρυγα με τα F-4 Terminator) ήρθαν σε αιφνιδιαστική κατάσταση «κόκκινου» συναγερμού. Μία πολύ μεγάλη άσκηση, σε μία πολύ μεγάλη περιοχή, με την «σπονδυλική στήλη» της τουρκικής Αεροπορίας εντελώς αιφνιδιαστικά και με την αστεία δικαιολογία των «αεροπορικών επιδείξεων»

Την Πέμπτη με επίσης αιφνιδιαστικές ΝΟΤΑΜ που εξέδωσαν μεταξύ 08:30 & 09:00 το πρωί, δεσμεύθηκαν μεγάλες περιοχές για την διεξαγωγή μόλις δύο ώρες αργότερα, αεροπορικής εκπαίδευση/επίδειξης & ανεφοδιασμού αντίστοιχα, με την πρώτη να ισχύει για όλη(!) την Τουρκία (LTBB-Δυτ.Τουρκία & LTAA-Αν.Τουρκία), όπου συμμετείχαν και δυνάμεις από την 5η AJU στην Μερτζιφόν, το Ακιντζί, (4η AJU) και το Ερχάκ, νότια της Σεβάστειας κοντά στην Μαλάτια.

Το ιδιαίτερο στοιχείο είναι ότι αεροσκάφη της 151 Filo (Mοίρας) από την Μερτζιφόν κατευθύνθηκαν δυτικά και ανεφοδιάστηκαν στον αέρα από αεροσκάφη τάνκερ (η Τουρκία διαθέτει 7 KC-135R Stratonanker, τα οποία έχουν υποβληθεί στο πρόγραμμα εκσυγχρονισμού Pacer CRAG) έμφορτα με ΑGM-88B HARM! Δηλαδή είχαμε σενάριο αιφνιδιαστικής προσβολής SEAD!

Και δεν έφταναν όλα αυτά, ταυτόχρονα με τις αεροπορικές ασκήσεις διεξήχθη και άσκηση CSAR στην δυτική Τουρκία για την οποία επίσης εκδόθηκε σχετική ΝΟΤΑΜ.

Δηλαδή είχαμε ασκήσεις σε τρία σκέλη: Aποστολές SEAD, αεροπορικής υπεροχής και CSAR, δηλαδή όλα τα σκέλη των επιχειρήσεων που θα χρειαστούν σε μία αιφνιδιαστική προσβολή από την τουρκική Π.Α.

Χρόνος (απόλυτα αιφνιδιαστικά), μέγεθος (το 80% της τουρκικής Αεροπορίας) και είδος κινητοποίησης (μέχρι και δοκιμές αποστολών SEAD) μόνο ως προμήνυμα δυσάρεστων εξελίξεων μπορεί να θεωρηθεί…

Πηγή: Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Τι ετοιμάζουν οι Τούρκοι στον Έβρο;

Το αργότερο σε 18 μήνες από σήμερα το περιβάλλον τακτικών επιχειρήσεων στον Έβρο αλλάζει δραματικά σε βάρος της ελληνικής αμυντικής διάταξης: Ο τουρκικός Στρατός για πρώτη φορά μετά το 1923, όταν το ποτάμι τέθηκε ως όριος γραμμή μεταξύ των δύο κρατών, θα έχει εντάξει στο δυναμικό του πορθμεία ικανά να μεταφέρουν δύο ίλες αρμάτων μέσα σε 6,5 λεπτά στην δυτική ακτή του Έβρου! Και μέσα σε 15’ μπορούν να ζεύξουν τις δύο όχθες!

Την απόκτηση των 52 πορθμείων-γεφυρών αυτών, την οποία οι Τούρκοι δεν είχαν δώσει στην δημοσιότητα την αποκάλυψε στο τ.178 η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ, αλλά η είδηση σήμερα βρίσκεται στην εντολή επιτάχυνσης των παραδόσεων που ζητήθηκε από τουρκικής πλευράς!
Έτσι το αργότερο μέχρι τα μέσα του 2011 θα έχουν ξεκινήσει οι παραδόσεις και θα έχουν ολοκληρωθεί μέχρι τα τέλη του ίδιους έτους 14 μήνες ενωρίτερα από ότι είχε αρχικά συμφωνηθεί.

Σύμφωνα με τον αρχικό σχεδιασμό του τουρκικού Στρατού και της εταιρείας το σύνολο των 52 οχημάτων-σχεδιών θα παραδιδόταν μέχρι και τον Οκτώβριο του 2012, με το πρώτο σύστημα να παραδίδεται τα τέλη του 2011.

Η παραγγελία των 52 Επιθετικών Αμφιβίων Γεφυρών τύπου Samur, από τον τουρκικό Στρατός είχε γίνει στις αρχές του 2007. Kάθε αμφίβιο όχημα-σχεδία Samur έχει δυνατότητα γεφύρωσης 12,5 μέτρα, ενώ η κάθε συλλογή που αποτελείται από 12 οχήματα-σχεδίες τα 150 μέτρα

Το κάθε ζεύγος οχημάτων-σχεδίων όταν χρησιμοποιείται ως πορθμείο, μπορεί να μεταφέρει άρμα κλάσης 70 τόνων, ενώ για την επάνδρωση του κάθε οχήματος απαιτούνται μόλις 3 στρατιώτες οι οποίοι μπορούν να αναπτύξουν το όχημα-σχεδία και να διεκπεραιώσουν ένα στρατιωτικό όχημα στην απέναντι όχθη ενός ποταμού σαν τον Έβρο σε λιγότερο από 7 λεπτά.

Ο νικητής του διαγωνισμού ήταν η τουρκική εταιρεία FNSS, η οποία κέρδισε το εν λόγω συμβόλαιο συνολικής αξίας 130,8 εκ δολαρίων για την κατασκευή 4 συλλογών των 12 οχημάτων-σχεδίων και 4 εκπαιδευτικών. Η πρόταση της εταιρείας περιελάμβανε το σασί του τροχοφόρου οχήματος 8x8 Pars, που επίσης κατασκευάζει η εταιρεία FNSS, για το όχημα φορέα και το σχέδιο της γερμανικής επιθετικής αμφίβιας γέφυρας τύπου Μ3 της εταιρείας Santa Barbara Sistemas GmbH πρώην EWK.

Η γέφυρα Μ3 η οποία σε αντίθεση με την τουρκική πρόταση χρησιμοποιεί όχημα 4x4, έχει εξαχθεί σε τουλάχιστον 5 χώρες (μεταξύ αυτών Βρετανία και Γερμανία) ενώ μέχρι και σήμερα έχουν κατασκευαστεί 97 οχήματα. Κάθε. Το όχημα είναι πλήρως αμφίβιο, προωθείται από δύο υδροπροωθητές waterjet, με δυνατότητα πλεύσης ακόμα και σε ρηχά νερά βάθους μόλις 1,05 μέτρων.

Διαθέτει ικανότητα διεύθυνσης μέσα στο νερό και στους τέσσερις άξονες και λόγω αυτών των δυνατοτήτων μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως πορθμείο (Bay Ferry) ενώ διατηρεί αυτή τη δυνατότητα ακόμα και όταν δύο οχήματα-σχεδίες είναι συζευγμένα. Είναι εξοπλισμένο με κεντρικό σύστημα ελέγχου πίεσης ελαστικών, η μέγιστη ταχύτητα οδήγησης σε άσφαλτο φτάνει τα 80χλμ/ώρα, ενώ στο νερό κινείται με ταχύτητα μέχρι και 14 χλμ/ώρα. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα καθαρά επιθετικό σύστημα καθότι η Τουρκία με αυτά τα μέσα θα μπορεί ανά πάσα στιγμή ακόμα και κατά τη διάρκεια της νύκτας να αιφνιδιάσει τις ελληνικές δυνάμεις ακόμα και σε τέσσερα διαφορετικά σημεία στο ποτάμι του Έβρου.

Η απλότητα της χρήσης, η ταχύτητα ανάπτυξης του συστήματος, ο όγκος και το μέγεθος των οπλικών συστημάτων που μπορούν να μεταφερθούν συνιστούν μια νέα πρωτόγνωρη απειλή για την Ελλάδα.

Επιπρόσθετα η ήδη αναφερθείσα δυνατότητα του συστήματος να λειτουργήσει σαν πορθμείο επιτρέπει στις Τουρκικές Ένοπλες δυνάμεις να μεταφέρουν στο πρώτο κύμα της επίθεσης 24 άρματα μάχης ή άλλο συνδυασμό οπλικών συστημάτων (π.χ ΤΟΜΑ, ΤΟΜΠ, Αυτοκινούμενα Πυροβόλα, κλπ) την ίδια στιγμή σε διαφορετικά σημεία.

Αξίζει να αναφερθεί ότι πριν από 15 χρόνια η Τουρκία είχε αγοράσει και εγκαταστήσει στον Έβρο πολύ μικρότερων δυνατοτήτων γεφυρών Αμερικανικής προέλευσης.
Ο τότε Έλληνας Υπουργός Εθνικής Άμυνας κύριος Γεράσιμος Αρσένης είχε ζητήσει από τον Αμερικανό ομόλογο του την ακύρωση οποιασδήποτε πιθανής μελλοντικής πώλησης επιπλέον γεφυρών στην Τουρκία από τις ΗΠΑ. Σήμερα όμως ειδήσεις σαν και αυτές παρά το γεγονός ότι αποδεικνύουν για άλλη μια φορά τον επιθετικό προσανατολισμό των ΤΕΔ δεν προκαλούν καμία ελληνική επίσημη αντίδραση.

Πηγή: Σοφοκλέους 10