Σχέδιο νόμου Υ.Υ.&Κ.Α. γιά τήν Υγεία.

Σκέψεις στό τόλμημα τής Ολοήμερης Λειτουργίας τών Νοσοκομείων, μέ διάθεση δημιουργικής κριτικής!

Ξενοφώντα Καραγεωργίου, τέως Διοικητού τού Γενικού Νοσοκομείου Θηβών.

Πολύς θόρυβος έγινε τίς τελευταίες ημέρες μέ αφορμή τό σχέδιο νόμου πού συζητείται στήν Βουλή. Πολύ φοβάμαι πώς

· Όχι μόνον θά έχουμε μία χαμένη ευκαιρία νά αντιμετωπίσουμε θεσμικά όλα τά από πολλών ετών εντοπισμένα κενά, αλλά καί,

· Θά μπούν οι βάσεις γιά περαιτέρω επιδείνωση τής ήδη προβληματικής λειτουργίας όλων τών μονάδων τού Εθνικού Συστήματος Υγείας, αλλά καί,

· Θά αυξηθούν έτι περαιτέρω οι δαπάνες τών ήδη προβληματικών ασφ. ταμείων.

Θά προσπαθήσω νά αποδείξω γιατί ισχυρίζομαι τά ανωτέρω, εντοπίζοντας πού γίνονται τά κραυγαλέα λάθη, πού θά έπρεπε νά αποκλείσουν τό τόλμημα τής «Ολοήμερης Λειτουργίας τών Νοσοκομείων», μέ τήν ως έχει σήμερα κατάσταση :

1. «Ολοήμερη Λειτουργία Νοσοκομείων».

Καθιερώνεται η ολοήμερη λειτουργία των νοσοκομείων που ανήκουν στο ΕΣΥ με την επέκταση των εξωτερικών ιατρείων και τη διενέργεια διαγνωστικών, θεραπευτικών και επεμβατικών πράξεων πέραν του τακτικού ωραρίου. Σε όλα τα νοσοκομεία που ανήκουν στο Εθνικό Σύστημα Υγείας (Ε.Σ.Υ.) τα τακτικά ιατρεία λειτουργούν καθημερινά τις πρωινές ώρες με τετράωρη τουλάχιστον υποχρεωτική παρουσία ειδικευμένων ιατρών.

· Οι διαγνωστικές, θεραπευτικές, επεμβατικές καί άλλες διαγνωστικές πράξεις ήδη καθυστερούν στά περισσότερα νοσοκομεία (εάν όχι σέ όλα) νά ολοκληρωθούν,
τώρα πού θά προστεθούν καί απογευματινά Ιατρεία πότε θά ολοκληρώνονται;

Μεγαλύτερη καθυστέρηση δέν θά:

Α. Απαξιώσει τό ΕΣΥ;

Β. Ενισχύει τόν ιδιωτικό τομέα τής Υγείας;

· Οι αμοιβές τών Δημ. Νοσοκομείων έχουν νά αναπροσαρμοσθούν από τό 1991 !

Ενώ οι πάσης φύσεως παράμετροι πού συμμετέχουν στά λειτουργικά κόστη έχουν αυξηθεί επανειλημμένως από τότε, καμμία Κυβέρνηση (μέ τήν σιωπηλή υποστήριξη όλων τών συνδικαλιστικών ηγεσιών!) δέν αύξησε τίς αμοιβές τών παρεχομένων υπηρεσιών.

Μέ αποτέλεσμα ολοένα καί περισσότερο νά μεγαλώνει η απόσταση εισπράξεων – δαπανών. Καταντήσαμε στό σημείο νά μήν συμφέρει οικονομικά σέ ένα Νοσοκομείο νά προβαίνει σέ σειρά πράξεων, γιατί θά εισπράξει λιγότερα από όσα θά δαπανήσει γιά νά τίς επιτελέσει...

· Γιατί ανοίγει η κερκόπορτα γιά πρωϊνό ωράριο μικρότερο τού ισχύοντος, νομοθετημένο μάλιστα ? ΄Ετσι, δέν θά διοχετεύονται μέ ένα τόσο μικρό πρωϊνό ωράριο περισσότεροι (αλλά) επί πληρωμή ασθενείς στήν απογευματινή λειτουργία;

· Δέν διαβλέπει η Πολ. Ηγεσία τόν κίνδυνο νά υπονομεύεται από τούς (πολλούς & υπαρκτούς) δόλιους μέ κάθε τρόπο η πρωϊνή λειτουργία ώστε νά στέλνονται οι ασθενείς τά απογεύματα;

Πρέπει νά καταβάλλεται συστηματική προσπάθεια ώστε όλα τά πρωϊνά τακτικά εξωτερικά ιατρεία νά λειτουργούν μονίμως 8 π.μ. – 2 μ.μ. Ειδικά στά επαρχιακά νοσοκομεία όπου αυτό καταστρατηγείται, εις βάρος τής παραγωγής εισοδήματος από τούς ασθενείς, δηλαδή εις βάρος τού παραγομένου εθνικού προϊόντος.

· Οι επί πληρωμή απογευματινές επισκέψεις: άς πάρουμε π.χ. τίς αμοιβές στό
ΚΑΤ, τηρουμένων τών αναλογιών θά έχουμε ανάλογες αμοιβές στά υπόλοιπα δημόσια νοσοκομεία,

45€ ο Λέκτορας (δηλαδή ο Επιμελητής Β΄, θά κάνη ένας επιμελητής Β΄ απογευματινό ιατρείο; γιατί νά τόν προτιμήσουν οι ασθενείς; καί μέ συνέπεια νά λείψει κάποιες ημέρες από τό πρόγραμμα εφημερεύσεως;)

60 € ο Επιμελητής Α' - Αναπληρωτής Διευθυντής - Επίκουρος Καθηγητής

75 € ο Διευθυντής - Αναπληρωτής Καθηγητής

90 € ο Καθηγητής.

Ποιό ποσόν θά πληρώσει τό δημόσιο ασφ. ταμείο από τό συνολικό αντίτιμο πού θά πληρώσει ο απογευματινός ασθενής ? ΄Ολο ? ΄Οποιο καί νά πληρώσει, δέν θά είναι μία δυσβάστακτη, νέα, δαπάνη γιά αυτό ? Πού μπορεί νά τό οδηγήσει ταχύτερα στήν ορατή χρεωκοπία του? Καί πότε θά πληρώσουν τά ασφ. ταμεία τίς υποχρεώσεις τους στά νοσοκομεία ? Καί εάν σέ βέβαιη Υπουργική μελλοντική ρύθμιση πληρωμής τών νοσοκομειακών υποχρεώσεων πρός τούς πάσης φύσεως προμηθευτές διαγραφούν αυτές οι τών ασφ. ταμείων υποχρεώσεις πρός τά δημόσια νοσοκομεία, τότε πώς τά νοσοκομεία θά πληρώσουν τίς (εύλογα απαιτητές) αμοιβές στό προσωπικό τους;

· Τό ωράριο τών Ιατρών,βάσει τού πρό 10ετίας ατυχέστατου Προεδ. Διατάγματος προβλέπει 48 ώρες εβδομαδιαία απασχόληση.

Αυτές οι 48 ώρες είναι ελάχιστες, απόδειξη ότι δέν τηρήθηκε επί σειράν ετών τό Π.Δ. Δέν μπορεί νά εκπονηθεί σοβαρό καί αξιοπρεπές πρόγραμμα μηνιαίων εφημεριών μέ 48 ώρες, γιατί τότε κάθε Κλινική θά πρέπει νά έχει τουλάχιστον 8 ειδικευμένους ιατρούς, πού όμως σέ ελάχιστες περιπτώσεις υπάρχουν !

Καί εάν υπάρχουν, γιατί νά τούς πληρώνει ο δύσμοιρος Ελληνικός Λαός, όταν μπορεί νά έχει, όχι τά ίδια αλλά, καλύτερα αποτελέσματα μέ μικρότερες δαπάνες;

΄Αρα χρειάζεται τροποποίηση τού ωραρίου,

- Οι ειδικευμένοι, από 48 ώρες νά έχουν έως 64 τουλάχιστον, καί

- Οι ειδικευόμενοι, από 58 ώρες νά έχουν έως 72 τουλάχιστον,

Μέ τήρηση σχολαστική τών ρεπό, τών μισθολογικών προσαυξήσεων γιά εργασία κατά τίς νύκτες, τά Σαββατοκύριακα, τίς δημόσιες αργίες, κ.λ.π., εννοείται.

Εάν όμως εργάζονται στά απογευματινά ιατρεία, πόσες ώρες θά μένουν τελικά γιά νά επιτελέσουν εφημερίες; Καί εάν η κα Υπουργός θέλει, ενδεχομένως, νά εξαιρέσει τίς ώρες απασχολήσεως τών απογευματινών ιατρείων από τίς 48 εβδομαδιαίες, αυτό είναι νόμιμο; ΄Οχι βέβαια !

Η ολοήμερη λειτουργία, ως έχει τό σχέδιο νόμου, πλήττει καίρια τήν δυνατότητα επιτελέσεως προγράμματος εφημερεύσεων !

Πώς είναι σίγουρη η κα Υπουργός ότι θά υπάρξει η κατάλληλη καί επαρκής εκείνη διοικητική υποστήριξη κατά τήν απογευματινή λειτουργία; Σέ πολλά νοσοκομεία λείπουν καί διοικητικοί υπάλληλοι.

Για την κάλυψη επιπλέον αναγκών δύναται να συμμετέχει στη λειτουργία του νοσοκομείου πέραν του τακτικού ωραρίου και το επικουρικό προσωπικό όλων των κλάδων.

· Πρέπει νά ξεκαθαρισθεί μέ συγκεκριμένη μνεία ότι Επικουρικό Προσωπικό δέν είναι μόνον τό Ιατρικό, αλλά θά είναι καί Νοσηλευτικό, Παραϊατρικό, ακόμη καί Διοικητικό.

· Χωρίς τήν απόκτηση Επικουρικού Προσωπικού όλων τών ειδικοτήτων, πού συμμετέχουν στήν καθημερινή λειτουργία ενός νοσοκομείου, τό εγχείρημα τής απογευματινής λειτουργίας θά αποτύχει πανηγυρικά !

· Νά μήν ξεχνούμε ότι οι μισθοί τών Επικουρικών καί οι ασφαλιστικές εισφορές τους σέ όλα τά Δημ. Ασφ. ταμεία πληρώνονται μόνον από τό νοσοκομείο. Δυστυχώς η συντριπτική πλειοψηφία τών Δημ. Νοσοκομείων δέν μπορούν νά απασχολούν – πληρώνουν αρκετούς επικουρικούς...

΄Αρα, ποιά θά είναι η εν τή πράξει εφαρμογή; Σχεδόν μηδενική...

Τα έσοδα από την πέραν του τακτικού ωραρίου λειτουργία κατατίθενται στο ταμείο του νοσοκομείου και εγγράφονται σε μοναδιαίο λογαριασμό. Διατίθενται κατά προτεραιότητα για την κάλυψη των αναγκών αυτής, καθώς και άλλων αναγκών του νοσηλευτικού ιδρύματος. Ποσοστό των ανωτέρω εσόδων αποδίδεται στην οικεία Υγειονομική Περιφέρεια για την αμοιβή επικουρικού προσωπικού των υγειονομικών μονάδων του Ε.Σ.Υ. και για την κάλυψη των λειτουργικών τους αναγκών, συμπεριλαμβανομένης της υπερωριακής απασχόλησης του προσωπικού για την πέραν του τακτικού ωραρίου λειτουργία και της αμοιβής πλέον των αρχικά προβλεπομένων εφημεριών.

· Τί θά γίνει εάν τά έσοδα είναι λιγότερα από τίς αμοιβές τών εμπλεκομένων στήν (πρόσθετη) απογευματινή λειτουργία; Πώς θά πληρωθούν τά διαφεύγοντα; ΄Αραγε, θά πληρωθούν ποτέ;

Καί δέν θά μεγαλώσει τό οικονομικό άνοιγμα τών Δημοσίων Νοσοκομείων; Ενώ επικρέμεται η σπάθη τού Δ. Ν. Τ.; Δέν θά υπερβούμε έτσι τό υπεσχημένο κόστος τού Ε.Σ.Υ. στό Δ.Ν.Τ.; Μάς νοιάζει πράγματι;

· Νά ληφθεί νομοθετικά συγκεκριμένη μέριμνα κάθε Υγειονομική Διοικητική Περιφέρεια νά συμμετέχει στίς δαπάνες επικουρικού προσωπικού εκάστου νοσοκομείου, όχι αορίστως (συγκεκριμένα, π.χ. μέ τό 25 %).

Αλλά από τήν άλλη μεριά, από ποιόν προϋπολογισμό ουσιωδών εσόδων καί αυτή;



Μέ όλα τά ανωτέρω καθίσταται φανερό πώς η επίτευξη τής Ολοήμερης Λειτουργίας τών Νοσοκομείων μέ τίς σημερινές υποδομές,

· Καί ανεφάρμοστη είναι,

· Καί πολλαπλώς ζημιογόνα (θά) είναι,

- Αφενός γιά τόν Πολίτη, καί,

- Αφετέρου γιά τήν οικονομική κατάσταση Νοσοκομείων καί Ασφ. Ταμείων.

Γλυκά πονούσε το μαχαίρι.

Το 1974 η χώρα μας (;) κατάφερε να αποτινάξει τον γύψο που την είχαν βάλει αυτοί που θεώρησαν ότι το 1967 νοσούσε βαρύτατα το πολιτικό σύστημα και κατ’ επέκτασιν η κοινωνία και οι πολίτες.
Το μαχαίρι που ανέλαβε να κόψει τον γύψο λεγόταν «Δημοκρατία».

Αποκαλύφθηκε όμως η επιδερμίδα, όπου μετά από επτά χρόνια, είχε ζαρώσει και μολυνθεί.
Έπρεπε λοιπόν να αφαιρεθεί το μέρος αυτής, έτσι ώστε να αναγεννηθεί νέα επιδερμίδα.
Το μαχαίρι που ανέλαβε την επίπονη επέμβαση ονομάστηκε «μεταπολίτευση».

Πέρασαν ακόμη επτά χρόνια και το πολιτικό σύστημα και κατ’ επέκτασιν η κοινωνία και οι πολίτες, απεφάνθησαν ότι η επέμβαση όχι μόνον δεν προχώρησε αλλά έμεινε στάσιμη.
Το μαχαίρι που ανέλαβε την σε μεγαλύτερο βάθος επέμβαση, ονομάστηκε «αλλαγή».

Πέρασαν ακόμη οκτώ χρόνια και το πολιτικό σύστημα και κατ’ επέκτασιν η κοινωνία και οι πολίτες, απεφάνθησαν ότι η «αλλαγή» όχι μόνον δεν άλλαξε τίποτα αλλά έγινε αιτία να κακοφορμίσει η ανοικτή ακόμη πληγή.
Το μαχαίρι που ανέλαβε τον καθαρισμό, ονομάστηκε «νεοφιλελευθερισμός».

Δεν πέρασαν παρά μόνον τέσσερα χρόνια και το πολιτικό σύστημα και κατ’ επέκτασιν η κοινωνία και οι πολίτες, απεφάνθησαν ότι ο «νεοφιλελευθερισμός» δεν ήταν ούτε νέος ούτε φιλελεύθερος.
Το μαχαίρι είχε φτάσει στους μύες και η πληγή είχε μεγαλώσει.
Το μαχαίρι που ανέλαβε να διορθώσει την ζημιά, ονομάστηκε επιστροφή στην «αλλαγή».

Δύο μόλις χρόνια μετά ένας από τους χειρουργούς μας άφησε.
Ο νέος χειρουργός μετονόμασε το μαχαίρι που παρέλαβε σε «εκσυγχρονισμό».

Πέρασαν οκτώ ακόμη χρόνια, και το πολιτικό σύστημα και κατ’ επέκτασιν η κοινωνία και οι πολίτες, απεφάνθησαν ότι ο «εκσυγχρονισμός» το μόνο που εκσυγχρόνισε ήταν τις λοιμώξεις που άρχισαν να απλώνονται σε όλο το σώμα.
Το μαχαίρι που ανέλαβε να καταπολεμήσει και τις λοιμώξεις, ονομάστηκε νέος «νεοφιλελευθερισμός» με ολίγον από «κάθαρση».

Πέρασαν ακόμη πέντε χρόνια και το πολιτικό σύστημα και κατ’ επέκτασιν η κοινωνία και οι πολίτες, απεφάνθησαν ότι το μαχαίρι αφού είχε γδάρει την επιδερμίδα και είχε κόψει τους μύες, έφθασε στα νεύρα.
Οι δε λοιμώξεις συνέχιζαν ακάθεκτες, και τα αντισώματα τσακώνονταν μεταξύ τους για το που πρέπει να επέμβουν.
Τα μόνα απείραχτα ήταν τα «αγγεία».
Ένας νέος και φέρελπις χειρουργός, με σπουδές στο εξωτερικό, μετανάστης ουσιαστικά, ανεδείχθη μέσα από το ιατρικό συμβούλιο και λέγοντας την μαγική φράση, ¨ή θα φτάσουμε το μαχαίρι στο κόκαλο ή θα σαπίσει το σώμα, ανέλαβε επικεφαλής της χειρουργικής ομάδας¨.
Ψαρωμένοι όλοι από το θράσος του, του έδωσαν «εν λευκώ» την άσπρη ρόμπα.
Το μαχαίρι που κρατούσε το πέταξε, και άρπαξε έναν μπαλτά.
Δεν το μαρτύρησε όμως από πριν σε κανέναν.

Χρόνια μετά, οι πολίτες, κάνοντας ανασκόπηση της μακράς διαδρομής τους στο κρεβάτι του πόνου, απεφάνθησαν ότι ίσως το μόνο που χρειαζότανε, τότε στην αρχή, ήταν ένας καθαρισμός και φροντίδα στην επιδερμίδα καθώς και εντατική φυσιοθεραπεία στα μουδιασμένα μέλη.
Μετάνιωσαν που τόσα χρόνια δεν χρησιμοποίησαν τα υγιή τους μέλη και όργανα, για να αποτινάξουν τους χειρουργούς.
Μετάνιωσαν που δεν άκουσαν τους θεράποντες της Ιστορίας τους.

Τώρα βρίσκονταν σε μηχανική υποστήριξη.
Και οι στίχοι του τραγουδιού γέμιζαν το δωμάτιο της εντατικής.

Γλυκά πονούσε το μαχαίρι
έσταζε μέλι η μαχαιριά...

Ενημέρωση

Επειδή κάποιοι -βλέπε ΜΜΕ- καταφεύγουν στην συνήθη τους πρακτική -βλέπε πανικός- προκειμένου να συνεχίσουν να υπάρχουν, ας ρίχνουμε μία ματιά και σε αυτό το επίκαιρο ιστολόγιο.

Προσπαθεί να παρουσιάσει τα πράγματα ψύχραιμα και αντικειμενικά.
Στην περίπτωση που σας πιάσει πανικός, καθήστε στην καρέκλα και αγναντεύστε.

ΥΓ. Και επειδή δεν κοιμούνται όλοι τον ύπνο του δικαίου, διαβάστε εδώ.