11 ΜΑΪΟΥ. ΠΑΜΕ ΚΑΙ ΜΕΝΟΥΜΕ...ΚΑΙ ΟΤΙ ΒΓΕΙ...ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΩΦΕΛΙΜΟ.

2 σχόλια:

ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ είπε...

16-5-2008 έγραψα αυτό..... ΠΟΤΕ ΘΑ ΜΑΣ ΦΟΒΗΘΟΥΝ ? ΣΑΝ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΝΙΩΣΟΥΝ ΟΤΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ! ΠΕΝΤΕ ΕΚΑΤΟΜΥΡΙΑ ΕΞΩ ΑΠ'ΤΗΝ ΒΟΥΛΗ-ΤΩΡΑ Θ'ΑΚΟΥΣΤΕΙ Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ Η ΚΡΑΥΓΗ !
Είναι όνειρο,αν γίνει και πραγματικότητα,
τότε θα κερδίσει ,αυτή η οντότητα !
ΚΑΛΟ Σ/Κ ΦΙΛΕ ΜΟΥ !

ΖΩΓΡΑΦΟΠΟΥΛΟΣ είπε...

Ξέρω ότι όλοι έχουμε μια τεράστια αγωνία για τις συνέπειες από τις παρανομίες σε βάρος της πατρίδας μας που έχει διαπράξει(διαχρονικά) η εξουσία και με περισσή ευκολία προσπερνιούνται(από αυτήν) ως γενόμενες σε ένα απροσδιόριστο παρελθόν μέσα από ένα νομικό πλαίσιο συγκάλυψης.
Ακόμη είναι εύκολο να καταλάβει κανείς ότι δεν υπάρχει (σήμερα) εθνικός σχεδιασμός για να υπάρξει αυτή η χώρα με αξιοπρέπεια στην ήδη παραπαίουσα παγκόσμια κοινότητα.
Ο θυμός όμως χωρίς συγκεκριμένη στόχευση σε αιτήματα είναι το ίδιο επικίνδυνος όσο και οι επίορκοι που διαχειρίστηκαν μέσα από την ηθική και πνευματική τους ανεπάρκεια τα κοινά.
Προσωπικά πιστεύω ότι θέλει πολύ μεγάλη πολιτική σκέψη για να τεθούν μόνο τρία μαζικά αιτούμενα από ένα λαό που δεν θέλει να είναι χούλιγκαν διαδηλώσεων και θυμικών διαμαρτυριών.
Αυτά τα πρώτα τρία αιτούμενα έρχονται μόνο μέσα από ζυμώσεις σκέψεις και όχι μέσα από θυμικά αναθέματα όψιμων επαναστατών που μέχρι τώρα ικανοποιούσαν την μικρή η μεγάλη βολή τους από το σύστημα.
Το να φύγουν "ετούτοι" έτσι απλά δεν είναι πολιτικό αίτημα γιατί απλά πάντα στην ιστορία φώναζαν να φύγουν οι "μεν" και φυσικά έρχονταν οι αδελφοί τους οι "δε" και συνέχιζαν το ίδιο δούλεμα στους ευκολόπιστους ψηφοφόρους.
Αν μας χάριζαν όλα όσα έκλεψαν οι πολιτικοί μας και σε σεβαστό ποσό ξοδέψαμε με την πνευματική μας ανικανότητα "εμείς του 60 οι εκδρομείς" που λέει ο Σαββόπουλος, το πλοίο θα συνεχίζει να βουλιάζει.
Κάτι άλλο θα πρέπει να κάνουμε που θέλει γερά πνευμόνια να πάρουμε ανάσα και να μπούμε στο βόθρο της σκέψης μας. Γεμίσαμε από επαναστάτες που ζητούν ευζωία ... αλλά αυτό δεν αποτελεί ώριμη πολιτική σκέψη.
Θα σκεφτόταν κανένας ότι το διακύβευμα σήμερα είναι ο νέος επαναπροσδιορισμών των θεσμών;
Θα μπορούσε να αλλάξει το σύστημα της δικαιοσύνης,της δημόσιας διοίκησης, και οι συνήθειες των αραχνιασμένων συμπεριφορών της κοινωνικής μας ασυνείδητης παράδοσης;
Παγκόσμια κρίνω ότι ήδη ψάχνουμε (αθόρυβα) ένα νέο μοντέλο συνύπαρξης των ανθρώπων πέρα από αυτό που προωθούν μέσα από τις ψευδείς διαχωριστικές γραμμές των κοινωνικών τάξεων τα μαγαζιά (κόμματα) που τις εκπροσωπούν. Είναι φιάσκο και πρόκληση ιδιωτείας να πιστεύουμε ότι έχουν διαφορά οι Δημοκρατικοί από τους Ρεπουμπλικάνους σε μια παγκόσμια αντιστοιχία τοπικών κομμάτων.
Ακόμη όταν αναφέρουμε την λέξη "Παιδεία" τι φιλοσοφικό περιεχόμενο της δίνουμε;
Τεράστια ερωτήματα για να απαντήσουμε με συνοπτικές διαδικασίες που κρύβουν πίσω τους την αλαζονεία της άγνοιας μας.
Τόσο αίμα που έχει χυθεί στην παγκόσμια ιστορία μπορεί να απαντήσει κάποιος γιατί δεν έδωσε μια αλλαγή της παγκόσμιας συνείδησης;
Είναι μερικά ερωτήματα που με ταλανίζουν προσωπικά και ήθελα να τα μοιραστώ από το όμορφο σου blog χωρίς να περιμένω την απάντηση μια που η πρόοδος στη σκέψη βρίσκεται στην ατομική μας περισυλλογή παρά στις κορώνες της επανάστασης με στόχο την ευζωία μας.
Η αλήθεια είναι πως ως λαός είμαστε πρόβατα και νοιώθουμε άβολα όταν ξεμένουμε από τσοπάνη. Το ότι είμαστε πρόβατα φαίνεται από τις μονοκομματικές κυβερνήσεις που με πλειοψηφία προσφέρουν τα ζώα στους ποιμένες τους. Τώρα που ζορίσανε τα πράγματα και οι τσομπάνηδες δεν έχουν όραμα, μήπως πρέπει να γίνουμε διαφορετικά ζώα; Πάντως ο Δαρβίνος δίνει μεγάλο βάθος χρόνου για την μετεξέλιξη της σκέψης και τούτο είναι αρκετά απογοητευτικό για σύντομες νικηφόρες (με ουσία) μάχες των αναγκών μας.
Μάλλον έχει και άλλη κατηφόρα η ζωή μας, εκτός και αν αρθρώσουμε πολιτικό λόγο και ορίσουμε αρχικά τρία αιτούμενα που θα στοχεύουν σε μια εύρυθμη λειτουργία της τοπικής μας κοινότητας μέσα από ένα ξεκαθάρισμα του καρκινώματος της σκέψης μας σε όλα τα επίπεδα της προσωπικής μας ζωής.
Κανένας δεν μας δίνει ... αν δεν το βρούμε μόνοι μας...
Το αστείο είναι ότι είμαστε ήδη "πλούσιοι" αλλά όπως συμβαίνει πάντα ότι δεν ξέρουμε δεν το παρατηρούμε γύρω μας.
Ο ρακοσυλλέκτης βλέπει τα σκουπίδια, ο χρηματιστής της μετοχές, ο ερωτύλος τις γκόμενες και ο φοβισμένος τους καταπιεστές του.
Κουράγιο μας ...