Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αφιέρωμα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αφιέρωμα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Εγκάρδιες ευχές, σε όλες τις Ελληνίδες και όλους τους Έλληνες απανταχού.


Τι κι’ αν μας επρόδωσαν οι «εκλεκτοί»
εμείς θα προχωράμε
διότι προοριζόμαστε
πάντα να πολεμάμε

Τι κι’ αν την Αλήθεια έκρυψαν
εμείς θα την ζητάμε
διότι ποτέ δεν θα’ πρεπε
με ψέμα να τρυγάμε

Τι κι’ αν μας εγέμισαν
μ’ ασχήμια τα μυαλά μας
εμείς θα την ξεπλύνουμε
μ’ αίμα απ’ την καρδιά μας

Τι κι’ αν μας εχώρισαν
σε λαβύρινθους αράχνης
εμείς θα ανταμώσουμε
με μίτους Αριάδνης

Τι κι’ αν μας έταξαν πολλά
με δανεικούς παράδες
εμείς θα...«ξεπληρώσουμε»
μόνο τους κερατάδες

Λόγο τιμής τα κόμματα
ποτέ τους δεν κατείχαν
μόνο ντροπή και ψέματα
στην Ελλάδα μας παρείχαν

Όσοι τολμήσαν κι’ έφεραν
την φτώχεια στην Πατρίδα
στον νου να έχουνε σιμά
πως έχουμε λεπίδα

Όσοι τολμήσαν κι’ άφησαν
αφύλαχτη την Χώρα
θα είναι οι πρώτοι που θα «πέσουνε»
όταν ξεσπάσει η «μπόρα»

Κι’ όσοι σκοπεύουν κάποτε
ο Έλληνας να εκλείψει
ας το χωνέψουνε καλά
Έλληνας θα τους συνθλίψει

Όσοι τολμούν κι’ αφήνουνε
Έλληνες να πεθαίνουν
από κακοποιούς που μπήκανε
απρόσκλητοι στην Χώρα

μένος σκληρό να εφαρμοσθεί
χωρίς καμιά ασυλία
επάνω στα κεφάλια τους
με ανάλογη μανία

Κι’ όλοι αυτοί που σήμερα στους δρόμους ξενυχτούν
και στα σκουπίδια ψάχνουνε λίγη τροφή να βρουν
χρέος τιμής να γίνουνε και υπόσχεση μεγάλη
ποτέ ξανά το διάβα τους, αδιέξοδο να βγάλει

Υπόσχεση ας δώσουμε ότι δεν θα’ ναι μόνοι
κι’ όσο μπορούμε, ο καθείς και μέσα απ’ την καρδιά μας
το χέρι ας τους πιάσουμε
και ζέστη ας τους κεράσουμε κι’ αγάπη και συμπόνια

Όσοι στο διαδίκτυο τα πρόσωπα υμνούνε
και κόσμο παρασέρνουνε, σε άσκοπες λατρείες
εύχομαι το λάθος τους νάναι τ’ οπαδιλίκι
και όχι ιδιοτέλεια και άλλο ένα τσιφλίκι

Σκέψη και Λόγος εύχομαι
να είναι οδηγός μας
και απ’ την καινούργια την χρονιά
μόνιμος σύντροφός μας

Θάρρος, Ανδρεία, Φρόνηση
Αγάπη, Αρχές, Αξίες
Δικαιοσύνη πάντοτε
κι’ αιώνιες Φιλίες

Με αυτούς τους απλοϊκούς στίχους, αποφάσισα να αποχαιρετήσω το 2011.
Την χειρότερη χρονιά που έχω ζήσει και νοιώσει, από τότε που άρχισα να καταλαβαίνω τον κόσμο γύρω μου.
Απευθύνω ένα μεγάλο Ευχαριστώ, σε όλες και όλους που με ετίμησαν με την παρουσία τους αλλά και τον λόγο τους.
Εγκάρδιες ευχές για μία Νέα Χρονιά, με Αγάπη, Υγεία και Ελευθερία.
Εύχομαι να καταφέρουμε να πάμε αντίθετα από το ρεύμα που τροφοδοτούν οι σκοταδόψυχοι.
Εύχομαι ο φόβος που σπέρνουν, να συντριβεί από το Φως που κρύβουμε μέσα μας.
Ας ανοίξουμε την Νέα Χρονιά τα σφραγισμένα παραθυρόφυλλα του Είναι μας.
Και εάν η δύναμή μας δεν είναι αρκετή, ας απευθυνθούμε στον διπλανό μας για βοήθεια, διότι και αυτός μπορεί να μην είναι αρκετά δυνατός από μόνος του
Μαζί όμως μπορούμε αρκεί να το πιστέψουμε, αρκεί να απλώσουμε το χέρι.

Ας κάνουμε ζητιάνους της επιείκειας όλους αυτούς που μας έφθασαν εδώ.
Και ας αποφασίσουμε τότε τι τους πρέπει.

Να είστε γερές και γεροί, δυνατές και δυνατοί.
Μα πάνω από όλα Ελληνίδες και Έλληνες.

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!!!


Στυγερή δολοφονία

Ασχέτως της πραγματικής αιτίας, της στυγερής αυτής δολοφονίας, ο συμβολισμός της αλληλουχίας των σιχαμερών γεγονότων που λαμβάνουν μέρος στην Κύπρο τον τελευταίο καιρό, αναδεικνύει το μέγεθος της σημασίας αυτού του πολύπαθου Νησιού.
Σημαντικότητα πολύπλευρη σε επίπεδα πολυδιάστατα.

Ας έχουμε τον νου μας ανοικτό σε ότι συμβαίνει τον τελευταίο καιρό γύρω μας.
Η ικανότητα/ανικανότητα αντίληψης και περαιτέρω νοητικής επεξεργασίας, της σύνδεσης αποσπασματικών γεγονότων, θα καθορίσει στο άμμεσο μέλλον πορείες διαχρονικές, που λυσσαλέα προσπαθούν κάποιοι επώνυμα, σε επίπεδο ιδεολογημάτων, αλλα και ανώνυμα σε επίπεδο αποφάσεων, να εκτρέψουν.

Ακολουθεί αναδημοσίευσις άρθρου της δημοσιογράφου και ερυνήτριας Φανούλας Αργυρίου στην εφημερίδα "Σημερινή", που έλαβα σήμερα.

Σημερινή

Τα κίνητρα των στυγερών δολοφόνων
| 14/01/2010 | ΤΗΣ ΦΑΝΟΥΛΑΣ ΑΡΓΥΡΟΥ


Η δολοφονία του μ. Άντη Χατζηκωστή πράγματι θυμίζει κάποιες σκληρές μέρες και νύχτες του παρελθόντος, που δεν θα ήθελε κανένας να θυμάται. Ήλθε ως αποκορύφωμα των προηγούμενων πρωτοφανών φαινομένων για την Κύπρο, της κλοπής του λειψάνου του μ. Τάσσου Παπαδόπουλου, τη σύληση του τάφου του, τη σύληση του τάφου άλλου πρώην Προέδρου Σπ. Κυπριανού...
Ο Άντης ήταν ένα εξαίρετο παιδί με αρχές, ένα άτομο που κανένα δεν ενόχλησε. Ένα παιδί που θα το κλάψουν και οι πέτρες. Και μαζί θα κλάψουμε και το χάλι της πατρίδας μας, και πού μας οδήγησαν και μας οδηγούν κάποιοι.
Τα τελευταία θλιβερά και φοβερά φαινόμενα που πλήττουν την Κύπρο μας είναι φρικιαστικά. Μας θυμίζουν τις δολοφονίες του Δεκέμβρη του 1963, όταν οι Τούρκοι και η ΤΜΤ, με τους Βρετανούς βοηθούς, ήθελαν να μας επιβάλουν τον τουρκισμό... Τρομερά πράγματα.
Τη δολοφονία του Θεόφιλου Γεωργιάδη. Και εκείνου με δύο σφαίρες...
Όποιοι και να ήταν οι λόγοι της άνανδρης αυτής δολοφονίας εκ προμελέτης και επί πληρωμή, γιατί όντως πρέπει να ήταν, εκείνο που κατάφεραν είναι να εμπεδώσουν στο λαό ότι ο στόχος τους είναι να κλείσουν τα στόματα όλων όσοι αντιστέκονται στη λύση που προσπαθούν κάποιοι να επιβάλουν. Ο Χάνεϊ μας το είπε, εξάλλου, εμείς θα σας το ξαναφέρνουμε μέχρι να το δεχθείτε...
Και να σκεφθείτε ότι μόλις πριν από λίγες μέρες, ένα πολιτικό πρόσωπο κατηγόρησε αδίκως κάποιες σατιρικές εφημερίδες στην Κύπρο, ότι τάχα με τα γραφόμενά τους υπονοούν (ή κάτι τέτοιο) τη... φυσική εξόντωση του Προέδρου!
Άλλου όμως την πραγματική «φυσική εξόντωση» στόχευαν σφαίρες...
Και το πλέον παράδοξο είναι ότι το έγκλημα αυτό έγινε με τη μεγαλύτερη ευκολία «μπροστά στα μάτια» των δύο μεγαλύτερων υπηρεσιών παρακολουθήσεων στο νησί. Την αμερικανική πρεσβεία και την Κεντρική Υπηρεσία Πληροφοριών της Κυπριακής Δημοκρατίας.
Η αμερικανική πρεσβεία έχει μετατραπεί σε ένα ουσιαστικό φρούριο στην καρδιά της Λευκωσίας, εξοπλισμένη με την υψηλότερη τεχνολογία παρακολούθησης και όχι μόνο για την ασφάλεια του συγκροτήματός της. Ούτε γάτος δεν μπορεί να κουνηθεί δίχως να καταγράφεται. Η ΚΥΠ, η Αστυνομία, η Κυβέρνηση οφείλουν να απαιτήσουν και να εξασφαλίσουν τη βοήθεια όλων όσοι κατέχουν την παραμικρή πληροφορία. Οι πρεσβείες που φιλοξενούνται στον τόπο μας, έναν τόπο όπου βιώνει ένα βάσανο και μια τραγωδία για την οποία οι ξένες αυτές υπηρεσίες έχουν τη δική τους μερίδα ευθύνης, όπως είναι η πρεσβεία των ΗΠΑ αλλά και της Βρετανίας, καθώς και της Ρωσίας (που και εκείνη βρίσκεται στην άμεση περιοχή της δολοφονίας, και αυτή θα πρέπει να διατηρεί σημαντικές υπηρεσίες παρακολούθησης) έχουν υποχρέωση να ανταποκριθούν παραχωρώντας κάθε πληροφορία που έχουν για να εντοπιστούν οι άνανδροι δολοφόνοι, όποιοι και να είναι και για όποιο λόγο και να εκτέλεσαν το αδικοχαμένο θύμα τους. Και να μη μείνει και αυτή η δολοφονική πράξη ανεξιχνίαστη.
Αυτά τα λίγα προς το παρόν, για ένα παιδί που γνώρισα από τον καιρό που ήταν 20 χρονών φοιτητής στο Λονδίνο και τον θαύμαζα για την άψογη συμπεριφορά και ευπρέπειά του, για την εκτίμηση που είχε για όλους, το παντοτινό του χαμόγελο.
Αν νομίζουν ότι θα κάμψουν την αποφασιστικότητα του λαού με τέτοιες απάνθρωπες πράξεις αθώων, λανθάνονται οικτρά. Τουναντίον, φουντώνουν το κοινό αίσθημα, το θυμό την αγανάκτηση...
Η ασφάλεια του τόπου έχει πια ξοφλήσει. Το κράτος και ο λαός στον τόπο μας βρίσκονται στο έλεος των εγκληματικών στοιχείων που έχουν το απάνω χέρι. Δυστυχώς. Ούτε οι νεκροί ούτε οι ζωντανοί είναι ασφαλείς πλέον. Η Κύπρος παραπαίει, και πολιτικώς και κοινωνικώς, και οι μόνοι κερδισμένοι είναι οι εχθροί μας, οι κατακτητές μας.

Η Αυτοθυσία



Η λέξη που συνοδεύει κάθε πράξη ανθρώπου που θυσιάζεται για τους άλλους ή για τα άλλα.
Που αποφασίζει σε χρονικό διάστημα, που κάποιοι άλλοι χρειάζονται για να γυρίσουν το κεφάλι, βραχύτατο για αυτό που πρέπει να γίνει.

Χωρίς να σκεφτεί τις δυνατότητες.
Χωρίς να αναλύσει τα δεδομένα.
Χωρίς να ρωτήσει την γνώμη των άλλων.
Χωρίς να υπολογίσει κέρδος ή ζημία.

Έτσι απλά ενεργεί.

Διότι το γνωρίζει τι πρέπει να γίνει.
Διότι το μπορεί.
Διότι έχει την θέληση.
Διότι έχει την καρδιά και την ψυχή.
Διότι είναι έτοιμος.

Πολλές αυτοθυσίες ζήσαμε σε αυτήν την Χώρα, και πολλές θα ζήσουμε ακόμα.
Και εάν ακόμα και τώρα κάποιοι, ταχύτατα, γυρίζουν το κεφάλι και την γλώσσα από την άλλη, είθε οι πολλοί να μείνουν καρφωμένοι ατενίζοντας τον ουρανό και ας συνοδεύσουν την Αυτοθυσία και τους πιστούς της με εγκάρδιες ευχές, στον μόνο δρόμο που μας έχει μείνει.
Αυτόν της Αυτογνωσίας.

Καλό σου ταξίδι Σμήναρχε Στέργιο Κωτούλα.

RINSPEED



Όταν έχεις καλούς φίλους το βλέπεις στην καθημερινότητα.
Το διαπιστώνεις από το χρόνο που καταναλώνουν για να ικανοποιήσουν τις παραξενιές σου.
Το νοιώθεις όταν χαίρονται από τα καλά σου νέα, και όταν ο καλός τους λόγος σε εφοδιάζει με προμήθειες για την συνέχεια.

Νοιώθω ευτυχής που έχω αποκτήσει αρκετούς στο σύντομο διάστημα της παρουσίας μου στο δαιδαλώδη λαβύρινθο του διαδικτύου.
Με βοήθησαν στα πρώτα βήματα, με στήριξαν στην συνέχεια, ενώ συνεχίζουν να μου αποδεικνύουν ότι οι Άνθρωποι είναι εκεί, έξω από την τρύπα μας, και το μόνο που ζητάνε και προσφέρουν είναι επικοινωνία και ενδιαφέρον.

Να είσαι καλά αλλενάκι.
ΥΓ. Το ενδιαφέρον της φωτογραφίας αποκαλύπτεται με κλικ, στον τίτλο της ανάρτησης.

Ευαισθησίες

Επέστρεψε άλλος ένας φίλος, και έγινε αφορμή να θυμηθώ και να αναπολήσω τα παρακάτω που τραγούδησε ο τροβαδούρος Κώστας Χατζής.

Δύο χαζούς που φιλοσοφούσανε….



Κάποιον που κοίταζε τον κόσμο από το αεροπλάνο….



Μετά κατέβασα το κεφάλι……



Μετά συλλογίστηκα…..



Και μετά φώναξα……



Μετά ζήτησα έναν……



Και τότε χαμογέλασα…..



Και μετά ονειρεύτηκα……



Όταν επανήλθα, γύρισα προς την Χριστίνα, αν και δεν ήταν εκεί, και …….



Με κοίταξε με τρυφερότητα, αν και δεν ήταν εκεί, και της υποσχέθηκα ότι θα μάθω κιθάρα. Για να μπορώ και εγώ, να λέω σπουδαία πράγματα.

Το ταξίδι



‘’Διαδραστικότητα και συμμετοχικότητα’’, δύο λέξεις που θέλουμε να χαρακτηρίζουν το διαδίκτυο και που άριστα επεσήμανε το αλλενάκι

‘’Πάσχουμε από μοναξιές, ή μας αρέσει η επαφή εκ του ασφαλούς’’, αναρωτιέται ο αμμοδύτης

"Ξύπνησε" σε έναν κόσμο διαφορετικό, εξωγήινο.
Μια αίσθηση αλλόκοτη -αυτή της τηλεμεταφοράς- τον φόβιζε.
Βρισκόταν μέσα σε κάποιον άλλο -όχι σωματικά, αλλά το πνεύμα του.
Ήταν μια εκπληκτική περίπτωση "κατάληψης", λογοτεχνεί ο orbital decay

‘’Αργά η γρήγορα θα εμφανιζόταν. Ήταν ζήτημα χρόνου. Τα συμπτώματα ήταν εδώ και καιρό ορατά’’, διαπιστώνει ο alkimos

‘’Κυνικές αλήθειες’’ αναδεικνύει ο greekpoliticalreview

‘’Υπάρχει διέξοδος’’, στοχάζεται ο πελαγοφύαλος

‘’Η μαγεία της ανεργίας’’ απασχολεί τον Swell

Για τον ‘’Δρόμο του Έλληνα Πολεμιστή’’, μιλάει η Ατείχιστη Πόλη

Καλό καλοκαίρι με ένα τραγούδι μας εύχονται οι Πολεμιστές της Λάϊον

Το antinews δε, πιστό στο καθήκον του, παρέχει φιλότιμα έγκυρη ενημέρωση και κριτική για όσα κρύβονται πίσω από αυτά που διαβάζεται και ακούτε.

Και η Ζωή βγαίνει στο Φώς.

Όλα τα παραπάνω είναι κάποιες κουκίδες στον χάρτη της νέας γης της επικοινωνίας.
Ένα συναρπαστικό ταξίδι που χρειάζεται ικανούς πλοηγούς.
Αλλά χρειάζεται και Φάρους που θα φωτίζουν τις ξέρες.
Εμπιστευθείτε τους παραπάνω στο ταξίδι σας, χαρτογραφήστε και άλλους στην πορεία σας, και ενημερώστε μας.
Άγνωστος ακόμα ο προορισμός.
Ο Ποιητής όμως μας έχει προετοιμάσει για το ταξίδι.
Καλοτάξιδοι, και προσοχή στους πειρατές.

Η Άνοιξη




Η Άνοιξη έρχεται από παντού.
Μυρίστε με την ψυχή σας όσο ακόμα κρατάει.
Εάν βγάλουμε και το καλοκαίρι με συμπαθητικές θερμοκρασίες, τότε το Φθινόπωρο με όπλο τις όμορφες εικόνες των χρωμάτων, αλλά και με τα πρωτοβρόχια, θα μας κάνει να υποδεχτούμε τον Χειμώνα, όχι των ρευμάτων και των πολι(τι)κών θερμοκρασιών, αλλά του κρύου που σκοτώνει τα μικρόβια, του νερού που ποτίζει την σπορά και την γη, της φλόγας του τζακιού που θα φωτίζει και θα ζεσταίνει τις καρδιές μας καθώς θα μαζευόμαστε να τα λέμε, και του αέρα που θα τραγουδάει την προσμονή της επόμενης Άνοιξης.

Αφιερωμένο εξαιρετικά στους:

Μποτίλια στο πέλαγος


Αμμοδύτη


Πολεμιστές της Λάϊον